Rainbow — zespół Ritchie Blackmore'a: historia, skład, styl muzyczny
Rainbow — historia Ritchie Blackmore'a, zmiany składu, legendarni wokaliści (Dio, Turner), ewolucja stylu od neoklasycznego metalu do hard rocka i hitów.
Rainbow (znany również jako Ritchie Blackmore's Rainbow lub Blackmore's Rainbow) to angielski zespół hardrockowy, kontrolowany przez gitarzystę Ritchiego Blackmore'a w latach 1975–1984 i 1994–1997. Pierwotnie zespół został założony z byłych członków Elf, choć przez lata Rainbow przechodził wiele zmian w składzie, a na żadnym z dwóch albumów studyjnych nie pojawił się ten sam skład. Oprócz głównych wokalistów Ronniego Jamesa Dio, Grahama Bonneta, Joe Lynna Turnera i Doogie White'a, w skład projektu wchodzili liczni muzycy wspomagający. Początkowo zespół łączył mistyczne tematy liryczne z neoklasycznym metalem, ale po odejściu Dio z grupy poszedł w kierunku bardziej opływowego, komercyjnego stylu.
Historia
Pomysł na Rainbow zrodził się po pierwszym odejściu Ritchiego Blackmore'a z Deep Purple w 1975 roku. Blackmore zaprosił do współpracy muzyków z formacji Elf oraz innych wykonawców, aby stworzyć własny projekt koncertowy i studyjny. Debiutancki album Ritchie Blackmore's Rainbow (1975) ukazał typowe dla wczesnego etapu mistyczne, niemal baśniowe teksty i ciężkie, neoklasyczne brzmienie gitary Blackmore'a. Kolejne płyty, zwłaszcza Rising (1976) i Long Live Rock 'n' Roll (1978), ugruntowały pozycję zespołu jako znaczącej siły w ciężkim rocku i metalu lat 70.
Po odejściu Ronniego Jamesa Dio w 1978 roku Blackmore zaprosił nowych śpiewaków i muzyków, co doprowadziło do ewolucji brzmienia w stronę bardziej radiowych, melodyjnych kompozycji. Album Down to Earth (1979) i późniejsze płyty z Joe Lynn Turnerem — Difficult to Cure (1981), Straight Between the Eyes (1982) i Bent Out of Shape (1983) — przyniosły komercyjne sukcesy i singlowe przeboje. W 1984 roku Blackmore rozwiązał Rainbow, by powrócić do reaktywowanego Deep Purple.
W 1994 roku Blackmore reaktywował projekt i nagrał album Strangers in Us All (1995) z wokalistą Doogie Whitem, ale formacja ponownie zakończyła działalność pod koniec lat 90.
Skład i najważniejsi członkowie
Skład Rainbow był zmienny, ale wśród najbardziej rozpoznawalnych postaci znajdują się:
- Ritchie Blackmore — gitara (lider projektu)
- Ronnie James Dio — wokal (wcześniejszy, kluczowy okres: lata 1975–1978)
- Graham Bonnet — wokal (koniec lat 70.)
- Joe Lynn Turner — wokal (początek lat 80.)
- Doogie White — wokal (lata 1994–1997)
- Cozy Powell — perkusja (ważna postać perkusyjna w klasycznym okresie)
- Roger Glover — bas, produkcja (współpraca i występy w późniejszych składach)
- Don Airey, Tony Carey i inni — instrumenty klawiszowe
Styl muzyczny i wpływy
Początkowe oblicze Rainbow łączyło ciężkie gitarowe riffy z elementami neoklasycznymi oraz dramaturgią znaną z mitologicznych i fantastycznych tekstów — przykładem jest epicki utwór "Stargazer" z tekstem o monumentalnym, orkiestrowym tle. Wczesny okres zespołu silnie wpłynął na rozwój neoklasycznego podejścia w hard rocku i metalu, a także na późniejsze zespoły heavymetalowe wykorzystujące orkiestracje i rozbudowane aranżacje.
Po zmianie wokalistów i współpracowników w końcu lat 70. i na początku 80. Rainbow zmienił kurs ku bardziej przystępnej, radiowej formie — prostsze melodie, wyraźniejsze refreny i szlify charakterystyczne dla AOR (arena rock). To posunięcie przyniosło zespołowi większą popularność komercyjną, ale też podzieliło część fanów wiernych cięższym brzmieniom z okresu Dio.
Dyskografia — wybrane albumy i utwory
- Ritchie Blackmore's Rainbow (1975) — m.in. "Man on the Silver Mountain", "Catch the Rainbow"
- Rising (1976) — m.in. "Stargazer" (często uznawany za jedno z najlepszych osiągnięć zespołu)
- Long Live Rock 'n' Roll (1978)
- Down to Earth (1979) — zawiera przebój "Since You Been Gone"
- Difficult to Cure (1981) — zawiera wersję "I Surrender" (pisana przez Russa Ballarda)
- Straight Between the Eyes (1982) oraz Bent Out of Shape (1983)
- Strangers in Us All (1995) — płyta z okresu reaktywacji
- Live: m.in. On Stage (1977) — dokumentujące energetyczne występy zespołu
Dziedzictwo
Rainbow pozostaje ceniony za wkład w rozwój ciężkiego rocka i metalu — zwłaszcza za innowacyjne wykorzystanie melodii, orkiestracji i technicznej gry gitarowej Blackmore'a. Wielu muzyków i zespołów metalowych wskazuje wczesne nagrania Rainbow jako istotne źródło inspiracji. Zespół znalazł się na #90 miejscu listy 100 największych artystów hard rocka VH1, co podkreśla trwały wpływ na scenę rockową.
Choć Rainbow kilkukrotnie zmieniał oblicze i skład, to właśnie dzięki tej zmienności zespół zdołał dotrzeć zarówno do fanów cięższego grania, jak i do słuchaczy poprockowych stacji radiowych, a jego utwory nadal pojawiają się na kompilacjach i playlistach poświęconych klasycznemu rockowi i metalowi.
Członkowie zespołu
Członek podstawowy
- Ritchie Blackmore - gitara (1975-1984, 1994-1997)
Inni członkowie
- Ronnie James Dio - główny wokal (1975-1978)
- Craig Gruber - bas (1975)
- Micky Lee Soule - instrumenty klawiszowe (1975)
- Gary Driscoll - perkusja (1975)
- Jimmy Bain - bas (1975-1977)
- Tony Carey - instrumenty klawiszowe (1975-1977)
- Cozy Powell - perkusja (1975-1980)
- Mark Clarke - bas (1977)
- Bob Daisley - bas, wokal wspierający (1977-1978)
- David Stone - instrumenty klawiszowe (1977-1978)
- Jack Green - bas (1978-1979)
- Graham Bonnet - główny wokal (1979-1980)
- Roger Glover - bas, wokal wspierający (1979-1984)
- Don Airey - instrumenty klawiszowe, wokal wspierający (1979-1981)
- Joe Lynn Turner - wokal prowadzący, gitara rytmiczna (1980-1984)
- Bobby Rondinelli - perkusja (1980-1983)
- David Rosenthal - instrumenty klawiszowe (1981-1984)
- Chuck Burgi - perkusja (1983-1984, 1995-1997)
- Doogie White - główny wokal (1994-1997)
- Greg Smith - bas, wokal wspierający (1994-1997)
- Paul Morris - instrumenty klawiszowe (1994-1997)
- John O'Reilly - perkusja (1994-1995)
- John Micelli - perkusja (1997)
Dyskografia
- Ritchie Blackmore's Rainbow (1975)
- Powstanie (1976)
- Na scenie (1977)
- Niech żyje Rock 'n' Roll (1978)
- W dół do ziemi (1979)
- Trudne do wyleczenia (1981)
- Prosto między oczy (1982)
- Wyklęty z kształtu (1983)
- Finyl Vinyl (1986)
- Obcy w nas wszystkich (1995)
Przeszukaj encyklopedię