Prozelita, z greckiego προσήλυτος/proselytos, jest używany w Septuagincie dla "obcego", tj. przybysza do Izraela; mieszkańca ziemi, a w Nowym Testamencie (Strong's G4339) dla nawróconego na judaizm z pogaństwa. Jest to tłumaczenie hebrajskiego słowa גר/ger (Strong's H1616).
Proselyte
Dwa rodzaje prozelitów w judaizmie
Istnieją dwa rodzaje prozelitów:
- Ger tzedek (sprawiedliwy prozelita, prozelita prawości, religijny prozelita, pobożny prozelita)
- Ger toshav (prozelita bramy, prozelita bramy, ograniczony prozelita, półprozelita)
Sprawiedliwy prozelita był poganinem, który nawrócił się na judaizm, był związany wszystkimi doktrynami i nakazami żydowskiej ekonomii i był uważany za pełnoprawnego członka narodu żydowskiego.
Brama prozelity była "obcym rezydentem", który mieszkał w Ziemi Izraela i przestrzegał niektórych zwyczajów.
Prozelici we wczesnym chrześcijaństwie
Prozelici religijni", o których mowa w pismach wczesnochrześcijańskich, byli prozelitami sprawiedliwymi, w odróżnieniu od prozelitów bramnych.
Powiązane strony
- Prozelityzm