Przepuszczalność jest to właściwość materiału, która opisuje jak gęste byłoby pole magnetyczne, gdyby przepuszczano przez niego taką samą ilość prądu. Przepuszczalność jest mierzona w kurach na metr (H/m), a jej symbolem jest μ {\i1}. \mu.

Ponieważ pusta przestrzeń ma stałą przepuszczalność (nazywaną przepuszczalnością wolnej przestrzeni lub μ 0 {\i0}{\displaystyle \mu _{0}}) dokładnie 0.0000004 × π {\i0.0000004 {\i0.0000004 \i0} razy \i0}. {\displaystyle 0.0000004\times \pi }większość materiałów jest wymieniona ze względną przenikalnością (symbol μ r {\i1}{\displaystyle \mu _{r}}). Względna przepuszczalność jest to przepuszczalność materiału podzielona przez przepuszczalność wolnej przestrzeni ( μ r = μ / μ 0 {\i0}{\displaystyle \mu _{r}=\mu /\mu _{0}}). Przepuszczalność większości materiałów jest bardzo bliska 1. Oznacza to, że przepuszczalność większości materiałów jest na tyle bliska, że zazwyczaj możemy ją ignorować i zamiast tego używać przepuszczalności wolnej przestrzeni. Największe wyjątki stanowią materiały zwane ferromagnetycznymi. Niektóre przykłady to żelazo (5000) i nikiel (600). Niektóre materiały zostały specjalnie zaprojektowane tak, aby mieć przepuszczalność milion razy większą niż pusta przestrzeń.