Narodowa Partia Pracy w Australii (1916-1917) — partia Billy'ego Hughesa
Historia Narodowej Partii Pracy (1916–1917) Billy'ego Hughesa — krótki, dramatyczny rozłam w australijskiej polityce i powstanie Nacjonalistycznej Partii.
Narodowa Partia Pracy była australijską partią polityczną, która formalnie istniała tylko krótko — jako odrębne ugrupowanie parlamentarne działała przez kilka miesięcy od końca 1916 do początku 1917 roku. Została ona założona przez premiera Billy'ego Hughesa w listopadzie 1916 roku po rozłamie w Australijskiej Partii Pracy (ALP). Hughes, który objął urząd premiera po tym, jak Andrew Fisher podał się do dymisji w 1915 roku, prowadził zdecydowaną kampanię za wprowadzeniem obowiązkowego poboru do armii podczas I wojny światowej, co wywołało ostry spór wewnątrz Partii Pracy.
W 1916 roku konflikt wokół kwestii poboru (konskrypcji) stał się głównym powodem rozłamu. Po nieudanym referendum w sprawie poboru pod koniec października 1916 r. Hughes stracił poparcie znacznej części swojego ugrupowania. 15 września 1916 roku stanowe struktury Partii Pracy w Nowej Południowej Walii zaczęły się od niego odwracać, a w następnych tygodniach jego pozycja wewnątrz ALP uległa dalszemu osłabieniu. W dniu 14 listopada 1916 r. Hughes wraz z około 24 innymi posłami opuścił zebranie posłów Partii Pracy i utworzył odrębną grupę parlamentarną, podczas gdy pozostałych ok. 43 deputowanych ALP oświadczyło, że nie chcą, aby Hughes nadal był ich liderem.
Po wyjściu z Partii Pracy Hughes sformował rząd mniejszościowy, opierając się na zewnętrznym wsparciu ze strony Partii Liberalnej Wspólnoty Narodów, kierowanej przez Josepha Cooka. Nowe ugrupowanie przyjęło nazwę Narodowa Partia Pracy i było określane w prasie i opinii publicznej często jako partia Billy'ego Hughesa. Jego zwolennicy podkreślali, że australijska Partia Pracy straciła swój nacjonalistyczny charakter i że potrzebna jest formacja łącząca nacjonalistyczne i społecznie radykalne elementy polityki.
W praktyce Narodowa Partia Pracy działała przede wszystkim jako grupa parlamentarzystów popierających rząd i politykę konskrypcji. Nie była zorganizowaną, masową partią: nie miała rozbudowanej struktury organizacyjnej ani scentralizowanej machiny partyjnej. Utrzymywała jednak poparcie wśród części działaczy i przedstawicieli środowisk związkowych, a także w niektórych oddziałach lokalnych Partii Pracy — zwłaszcza w Australii Zachodniej i na Tasmanii. Część związków i działaczy robotniczych, dla których kwestia wsparcia wojny była priorytetem, opowiedziała się po stronie Hughesa, co ułatwiło mu utrzymanie władzy przez krótki okres.
W 1917 roku pragmatyczne względy parlamentarne i potrzeba stworzenia stabilnej większości skłoniły Hughesa i jego sojuszników do zbliżenia z konserwatywną Partią Liberalną Wspólnoty Narodów. W wyniku negocjacji obie grupy połączyły się na początku 1917 r., tworząc nową formację — Nacjonalistyczną Partię Australii — z Hughesem jako liderem. Po sformalizowaniu fuzji Nacjonalistyczna Partia zwyciężyła w wyborach federalnych w 1917 roku, co umocniło pozycję Hughesa jako premiera i przesunęło centrum polityczne w Australii na prawo w okresie powojennym.
Mimo krótkiego istnienia, Narodowa Partia Pracy ma znaczenie jako przykład punktowego rozłamu parlamentarnego motywowanego konkretną polityką wojenną i jako etap przejściowy prowadzący do powstania długotrwałej koalicji politycznej. Jej powstanie i szybka integracja z formacjami konserwatywnymi pokazały, jak sporne kwestie narodowe — tu: obowiązkowy pobór — mogą przekształcić scenę partyjną i doprowadzić do trwałych realignacji politycznych.
- Okres działania: od listopada 1916 do początku 1917 (jako odrębna grupa parlamentarna).
- Główny postulat: poparcie dla obowiązkowego poboru i zdecydowane wsparcie wysiłku wojennego.
- Charakter organizacji: głównie ugrupowanie parlamentarzystów bez rozbudowanej struktury masowej.
- Losy: w 1917 r. połączyła się z Partią Liberalną Wspólnoty Narodów, tworząc Nacjonalistyczną Partię Australii.
Australia Zachodnia
Narodowa Partia Pracy w Australii Zachodniej rozpoczęła działalność jako dwie odrębne grupy. Jedną z nich był Komitet Solidarności Pracy z siedzibą w Perth. Drugą była Narodowa Partia Pracy z siedzibą w Perth. Dwie dołączyły w kwietniu-maju 1917 roku, na czele z byłym premierem Johnem Scaddanem. Po stracie miejsca w Parlamencie partia zwróciła się do federalnych senatorów Patrick Lynch, Hugh de Largie i George Pearce na przywództwo i doradztwo. W przeciwieństwie do partii federalnej, nie dołączył do CLP i zachował własną tożsamość. Współpracowała z Partią Nacjonalistyczną jako partnerzy.
Partia zdobyła sześć z 50 mandatów do Zgromadzenia w wyborach landowych w Zachodniej Australii w 1917 i 1921 roku. W tym okresie dysponowała również trzema z 30 miejsc w Radzie. W wyborach w 1924 r. zdobyła jednak tylko jedno miejsce w Zgromadzeniu i dwa w Radzie. Jeszcze w tym samym roku zostały one przejęte przez nacjonalistów.
Pytania i odpowiedzi
P: Czym była Narodowa Partia Pracy?
O: Narodowa Partia Pracy była australijską partią polityczną, która istniała tylko przez trzy miesiące. Została założona przez premiera Billy'ego Hughesa po tym, jak został on wypchnięty z Australijskiej Partii Pracy (ALP).
P: Dlaczego Hughes założył nową partię?
O: Hughes założył nową partię, ponieważ nadal chciał poboru do wojska na I wojnę światową, który został odrzucony przez społeczeństwo w głosowaniu w 1916 roku. On i jego zwolennicy chcieli radykalnej społecznie i nacjonalistycznej partii, która wspierałaby ich poglądy.
P: Jak długo istniała Narodowa Partia Pracy?
O: Narodowa Partia Pracy istniała tylko przez trzy miesiące.
P: Kto kierował Commonwealth Liberal Party (CLP)?
A: Joseph Cook stał na czele Liberalnej Partii Wspólnoty Narodów (CLP).
P: Co się stało z Narodową Partią Pracy w 1917 roku?
A: W 1917 roku Narodowa Partia Pracy połączyła się z Partią Liberalną Wspólnoty Narodów, tworząc nową partię o nazwie Nacjonalistyczna Partia Australii, której liderem został Hughes.
P: Czy miała ona jakąś strukturę organizacyjną?
O: Nie, nie miała żadnej struktury organizacyjnej, ponieważ nigdy nie była prawdziwą partią polityczną.
P: Skąd czerpali wsparcie?
O: Otrzymali wsparcie od niektórych funkcjonariuszy związków zawodowych i oddziałów Partii Pracy, szczególnie w Australii Zachodniej i Tasmanii.
Przeszukaj encyklopedię