Myxobolus cerebralis — pasożyt powodujący chorobę wirową u ryb

Myxobolus cerebralis — groźny pasożyt wywołujący chorobę wirową u pstrągów i łososi; objawy, konsekwencje dla hodowli i ochrony populacji — dowiedz się, jak zapobiegać i leczyć.

Autor: Leandro Alegsa

Myxobolus cerebralis jest małym pasożytem z grupy Myxozoan, który atakuje tkanki ryb, zwłaszcza łososie i pstrągi, i wywołuje tzw. chorobę wirową. Pasożyt ten uszkadza przede wszystkim chrząstki i układ nerwowy młodych ryb, co prowadzi do typowych objawów zaburzeń równowagi i charakterystycznego „wirowania” podczas pływania.

Żywiciele i cykl życia

Wykazano, że M. cerebralis ma złożony cykl życiowy z udziałem dwóch żywicieli: ryby oraz skorupiaka/robaka typu oligochaeta. W badaniach z lat 80. odkryto, że pasożyt musi przejść przez organizm robaka (najczęściej Tubifex tubifex) zanim wytworzy formy zakaźne dla ryb. Robak uwalnia do wody ruchliwe formy infekcyjne nazywane triactinomyxon (TAM), które przyczepiają się do skóry i skrzeli ryby, wnikają przez nabłonek, a następnie migrują do chrząstek i tkanek nerwowych.

Objawy i skutki dla ryb

Choroba wirowa najbardziej dotyka młode stadia ryb (narybek, narybki, fingerlingi). Główne objawy i następstwa to:

  • charakterystyczne, nieprawidłowe ruchy — ryby „wirują”, kręcą się, mają utrudnione pływanie;
  • zaburzenia równowagi spowodowane uszkodzeniem układu nerwowego i struktur ucha wewnętrznego;
  • zmiany i deformacje układu kostnego i chrzęstnego (np. skrzywienia kręgosłupa, deformacje głowy);
  • osłabienie, utrata apetytu, zwiększona śmiertelność — szczególnie w młodych kohortach;
  • możliwe wtórne zakażenia bakteryjne i grzybicze przy osłabionych osobnikach.

Uszkodzenia chrząstek i nerwów często są trwałe, co sprawia, że zainfekowane ryby mają trudności z pobieraniem pokarmu i unikaniem drapieżników.

Rozprzestrzenianie i znaczenie gospodarcze

M. cerebralis rozprzestrzenił się na wiele regionów świata. Jak podano w literaturze, w ciągu ostatnich 100 lat pojawił się w większości Europy (w tym na Rosję), w Stanach Zjednoczonych, w RPA i w innych krajach. W Ameryce Północnej pasożyt szczególnie ugruntował swoją pozycję i doprowadził do znacznych strat w populacjach łososiowatych oraz w zakładach hodowli ryb. W wyniku masowych zachorowań dochodziło do upadków kohort, spadków produkcji i strat ekonomicznych zarówno w akwakulturze, jak i w gospodarstwach rybackich oraz turystyce wędkarskiej.

Diagnostyka

Rozpoznanie opiera się na połączeniu obserwacji klinicznych, badaniach patologicznych i metodach molekularnych. Typowe badania to:

  • badanie mikroskopowe i histopatologia tkanek (poszukiwanie spor w chrząstkach);
  • testy PCR identyfikujące DNA M. cerebralis w próbce ryby lub osadzie;
  • monitoring populacji robaków i obecności form zakaźnych w wodzie.

Zapobieganie i kontrola

Nie ma skutecznego powszechnie stosowanego leku, który całkowicie usuwałby M. cerebralis ze środowiska naturalnego, dlatego działania koncentrują się na zapobieganiu rozprzestrzenianiu i zmniejszaniu ryzyka zakażeń. Środki zaradcze obejmują:

  • bioasekurację — kontrolę przemieszczania ryb, jaj i sprzętu między wodami, dezynfekcję sprzętu i pojemników;
  • wybór i hodowlę szczepów ryb odporniejszych na chorobę oraz unikanie zarybiania wodami potencjalnie skażonymi;
  • zarządzanie siedliskiem — ograniczanie nagromadzenia osadów dennych i warunków sprzyjających populacjom oligochaet (np. Tubifex), które są istotnym ogniwem cyklu;
  • monitoring i szybkie wykrywanie ognisk oraz edukacja hodowców i użytkowników rzek i jezior;
  • w hodowlach stawowych stosowanie praktyk zmniejszających ekspozycję młodych stad na formy triactinomyxon (np. oczyszczone źródła wody, separacja karmienia i narybku).

Bezpieczeństwo dla ludzi

Dobre wiadomości dla ludzi: ludzie nie chorują na chorobę wirową — M. cerebralis jest patogenem specyficznym dla ryb.

Podsumowanie

M. cerebralis to groźny pasożyt łososiowatych, który dzięki złożonemu cyklowi życiowemu i udziałowi robaków z grupy oligochaeta może szeroko się rozprzestrzeniać i powodować znaczne straty ekologiczne i ekonomiczne, zwłaszcza w populacjach młodych ryb. Skuteczne zarządzanie opiera się na zapobieganiu, monitoringu i praktykach bioasekuracyjnych, ponieważ całkowite wyeliminowanie pasożyta z zasobów naturalnych jest praktycznie niemożliwe.

Kształt

M. cerebralis ma wiele stadiów, od pojedynczych komórek do większych zarodników. Naukowcy nie zbadali jeszcze wszystkich stadiów bardzo dobrze.

Etap triaktynomiksonu

M. cerebralis ma wiele różnych stadiów, od pojedynczych komórek do stosunkowo dużych zarodników, z których nie wszystkie zostały szczegółowo zbadane. Rodzaj M. cerebralis, który może atakować ryby, nazywany jest "Triactinomyxon", a po prawej stronie znajduje się jego zdjęcie. Istnieją trzy "ogony", z których każdy ma około 200 mikrometrów długości, oraz kolejny kawałek, który ma około 150 mikrometrów (μm) długości. Ten kawałek ma w sobie 64 komórki. Są też trzy harpuny, które mogą atakować ryby. Strzelają do ryby, robiąc dziurę, do której mogą się dostać te 64 komórki. Te komórki tworzą więcej komórek, które przechodzą do chrząstki w pobliżu mózgu ryby.

Scena Myxosporean

Ten rodzaj M. cerebralis, który wychodzi z ryb, nazywany jest "Myxospore". Są one jakby okrągłe i tłuste w środku jak soczewica lub soczewka wypukła. Mają około 10 mikrometrów średnicy i są zbudowane z sześciu komórek. Dwie przeznaczone są do broni harpunowej, dwie do ochrony Myxospore, a dwie do wejścia do robaka po zrobieniu dziury w broni. Myxospores z M. cerebralis wyglądają bardzo podobnie jak Myxospores z innych gatunków, które czasami znajdują się w rybiej skórze, mięśniach lub mózgach, więc trudno je rozróżnić.

Schemat budowy zarodnika stadium triactionmyxonowego Myxobolus cerebralisZoom
Schemat budowy zarodnika stadium triactionmyxonowego Myxobolus cerebralis

Pytania i odpowiedzi

P: Czym jest Myxobolus cerebralis?


O: Myxobolus cerebralis to niewielki pasożyt z rodzaju Myxozoan, który odżywia się wnętrznościami ryb, takich jak łosoś i pstrąg, wywołując chorobę wirową.

P: Gdzie występuje Myxobolus cerebralis?


O: Myxobolus cerebralis występuje w większości krajów Europy (w tym w Rosji), Stanach Zjednoczonych, Afryce Południowej i innych krajach.

P: W jakim środowisku musi żyć Myxobolus cerebralis, zanim będzie mógł żyć w rybach?


O: Myxobolus cerebralis musi żyć w robaku, zanim będzie mógł żyć w rybie.

P: W jaki sposób Myxobolus cerebralis zaraża ryby i robaki?


O: Myxobolus cerebralis zaraża zarówno ryby, jak i robaki, wybijając w nich dziurę i umieszczając w niej część siebie.

P: Co to jest choroba wirowa i komu najbardziej szkodzi?


O: Choroba wirowa jest wywoływana przez Myxobolus cerebralis i najbardziej szkodzi młodym rybom. Może uszkodzić kości i nerwy oraz utrudnia rybom pływanie prosto i zdobywanie pożywienia.

P: Czy choroba wirusa wpływa na ludzi?


O: Nie, choroba wirowa nie wpływa na ludzi, tylko na ryby.

P: Czy Myxobolus cerebralis spowodował znaczący spadek populacji ryb?


O: Tak, Myxobolus cerebralis dobrze się zadomowił, szczególnie w Ameryce Północnej, i spowodował spadek liczebności całych kohort ryb.


Przeszukaj encyklopedię
AlegsaOnline.com - 2020 / 2025 - License CC3