Krazy Kat to komiks stworzony przez rysownika George'a Herrimana. Po raz pierwszy pojawił się w 1913 roku na łamach New York Evening Journal i był publikowany codziennie w gazetach należących do konglomeratu Williama Randolpha Hearsta w latach 1913–1944. Wydawca William Randolph Hearst zapewnił Herrimanowi platformę i wsparcie potrzebne do kontynuowania paska przez ponad trzy dekady.

Bohaterowie Krazy Kat zostali po raz pierwszy wprowadzeni jako postacie drugoplanowe w innym pasku Herrimana, The Dingbat Family. To właśnie tam pojawiła się nazwa „Krazy Kat” — określenie, którego używała Myszka, mówiąc o kocie. Akcja komiksu toczy się w umownej, baśniowej wersji hrabstwa Coconino w Arizonie, inspirowanej letnim domem Herrimana w tym regionie. Już od początku pasek wyróżniała mieszanka surrealistycznych pejzaży, poetyckiego języka i zabawy formą.

Pasek skupia się na powtarzającym się trójkącie relacji między tytułowym kotem, Myszka Ignatz a psem policyjnym Offissa Bull Puppem. Krazy Kat (często przedstawiany w sposób płciowo niejednoznaczny) darzy Mysz bezwarunkową i naiwą miłością. Ignatz odwzajemnia to uczucie pogardą i wyraża ją fizycznie — regularnie rzuca cegłami w głowę Krazy’ego. Krazy interpretuje te ataki jako dowód uczucia i często odpowiada poetyckim wdziękiem i nonsensownymi frazami. Offissa Pupp pełni rolę egzekutora prawa — interweniuje, a często aresztuje Ignatza, próbując powstrzymać jego ceglane incydenty, co staje się częścią cyklicznej, komicznej dynamiki paska.

Styl Herrimana był niezwykle oryginalny: tło i scenografia paska ulegały ciągłym metamorfomozom, rysunki operowały uproszczeniem i sugestią, a język — pełen neologizmów, archaizmów, dialektów i zabaw słownych — nadawał całości muzykalny, poetycki charakter. Herriman eksperymentował też z kompozycją pola, typografią i rytmem narracji, dzięki czemu Krazy Kat wymykał się prostym klasyfikacjom i stawał się czymś więcej niż zwykłym paskiem komiksowym.

Szczegółowa charakterystyka bohaterów oraz wizualna i słowna kreatywność Herrimana sprawiły, że Krazy Kat został wkrótce doceniony przez krytykę i intelektualistów jako forma sztuki. Krytyk Gilbert Seldes obszernie pisał o nim w 1924 roku, nazywając ten pasek jednym z najbardziej satysfakcjonujących amerykańskich dzieł sztuki swojej epoki. Poeta E. E. Cummings również wielokrotnie wyrażał swój podziw dla Herrimana i napisał wstęp do jednego z pierwszych zbiorów paska w formie książkowej. Pomimo że komiks cieszył się raczej skromnym sukcesem komercyjnym za życia autora, jego wartość artystyczna była szeroko omawiana i analizowana.

Po śmierci Herrimana Krazy Kat zyskał status kultowego dzieła, które silnie wpłynęło na późniejszych twórców komiksów i rysowników. Wielu współczesnych autorów wymienia ten pasek jako kluczową inspirację dla własnej pracy (m.in. rysownicy pokoleń powojennych i współczesnych). Jego wpływ widać w poszukiwaniu językowej swobody, eksperymentach z formą i podejściu do medium komiksowego jako środka artystycznego.

Oprócz licznych analiz i wystaw pojawiły się także różne wydania zbiorcze, wybory i reprinty, a komiks doczekał się adaptacji w mediach takich jak animacja. Dziś Krazy Kat jest przedmiotem badań akademickich, a jego pętle fabularne, gra językiem i estetyczne eksperymenty nadal inspirują badaczy oraz twórców.