Kalendarz juliański ma dwa rodzaje roku: zwykłe lata liczące 365 dni i lata przestępne liczące 366 dni. Istnieje prosty cykl trzech lat zwykłych, po których następuje rok przestępny i ten schemat powtarza się w nieskończoność. Jednak w pierwszych latach po reformie w 45 r. p.n.e. zasada ta nie była przestrzegana. Z powodu błędu w liczeniu, co trzeci rok był rokiem przestępnym, a nie co czwarty. Latami przestępnymi były:
- 45 P.N.E. (709 AUC)
- 42 BCE (712 AUC)
- 39 P.N.E. (715 AUC)
- 36 P.N.E. (718 AUC)
- 33 BCE (721 AUC)
- 30 BCE (724 AUC)
- 27 BCE (727 AUC)
- 24 BCE (730 AUC)
- 21 BCE (733 AUC)
- 18 BCE (736 AUC)
- 15 P.N.E. (739 AUC)
- 12 P.N.E. (742 AUC)
- 9 P.N.E. (745 AUC)
Jednak w 8 r. p.n.e. (746 AUC) cesarz August Cezar poprawił ten problem. Następnym rokiem przestępnym był 7 CE (160 AUC).
Krytyka
W cyklu prostym długość roku juliańskiego wynosi dokładnie 365,25 dnia (365 dni i 6 godzin), ale rzeczywisty czas potrzebny Ziemi na jednokrotne okrążenie Słońca jest bliższy 365,2422 dnia (około 365 dni, 5 godzin, 48 minut i 46 sekund). Różnica ta wynosi około 365,25 - 365,2422 = 0,0078 dnia (11 minut i 14 sekund) każdego roku, chociaż greccy astronomowie o tym wiedzieli. To sprawiło, że pory roku wymknęły się spod kontroli, ponieważ prawdziwy pierwszy dzień wiosny w Europie Zachodniej (równonoc - dzień i noc tej samej długości) z upływem wieków wypadał coraz wcześniej przed tradycyjnym 21 marca. W 1500 roku zaczynał się on już około 11 marca, czyli dziesięć dni "za wcześnie" według kalendarza.