Hekatonkheirowie (greckie: Ἑκατόγχειρες - "sturęczni") to jedna z trzech ras istot zrodzonych z Ouranosa i Gai, pierwotnych bogów nieba i ziemi. Ich imiona to Kottos (grecki: Κόττος), Briareos (grecki: Βριάρεως) i Gyges (grecki: Γύγης).
Hekatonkheirzy otrzymali swoją nazwę, ponieważ każdy z nich ma sto ramion, po pięćdziesiąt z każdej strony ciała. Wzgardzone przez ojca Hekatonkheiry zostały wrzucone do Tartaru wraz ze swoimi braćmi, Starszymi Cyklopami, strzeżonymi przez potwora Kampę. Wiele lat później Zeus, wraz ze swoimi braćmi i siostrami, uwolnił Hekatonkheiry i Starsze Cyklopy z ich więzienia, aby mogli pomóc im w wojnie z Tytanami. Podczas wojny Hekatonkheiry obrzuciły kamieniami górę Othrys, bazę Tytanów, zmniejszając ją do połowy jej pierwotnych rozmiarów. Po Tytanomachii Tytani zostali wrzuceni do Tartaru, a Zeus wyznaczył Hekatonkheirów na ich strażników.
