Elektrownia jądrowa Fukushima Daiichi (Fukushima Nr 1)

Reaktoryjądrowe dla bloków 1, 2 i 6 dostarczyła firma General Electric, dla bloków 3 i 5 - Toshiba, a dla bloku 4 - Hitachi. Projekt architektoniczny bloków General Electric wykonała firma Ebasco. Wszystkie prace budowlane zostały wykonane przez firmę Kajima. Od września 2010 r. blok 3 jest zasilany paliwem MOX|mixed-oxide (MOX) fuel. Bloki 1-5 posiadały/posiadają strukturę containmentu typu Mark 1 (torus w kształcie żarówki), blok 6 posiada strukturę containmentu typu Mark 2 (over/under).

Blok 1 to reaktor wodny wrzący (BWR3) o mocy 439 MW, zbudowany w lipcu 1967 roku. Rozpoczął komercyjną produkcję energii elektrycznej 26 marca 1971 roku, a jego zamknięcie planowane było na marzec 2011 roku. Został uszkodzony podczas trzęsienia ziemi i tsunami w Sendai w 2011 roku. W momencie powstania reaktor miał wysoki poziom bezpieczeństwa atomowego i bezpieczeństwa w razie trzęsienia ziemi, ale obecnie jest on zarówno stary, jak i przestarzały. Nikt nie wiedział, że w Japonii może dojść do tak silnego trzęsienia ziemi. Jednostka 1 została zaprojektowana dla ruchu wstrząsowego o szczytowym przyspieszeniu gruntu wynoszącym 0,18 g (1,74 m/s2), a spektrum odpowiedzi sejsmicznej oparto na trzęsieniu ziemi w hrabstwie Kern w 1952 roku. Wszystkie bloki zostały skontrolowane po trzęsieniu ziemi w Miyagi w 1978 roku, kiedy to sejsmiczne przyspieszenie gruntu wynosiło 0,125 g (1,22 m/s2) przez 30 sekund, ale nie stwierdzono żadnych uszkodzeń krytycznych części reaktora.

Zobacz także: Katastrofa jądrowa w Fukushimie

W marcu 2011 r., wkrótce po trzęsieniu ziemi i tsunami w Sendai, rząd japoński usunął ludzi z okolic elektrowni i wprowadził lokalne przepisy awaryjne w Fukushimie I. Ryohei Shiomi z japońskiej Rady Bezpieczeństwa Jądrowego był zaniepokojony możliwością stopienia się bloku 1. Następnego dnia główny sekretarz gabinetu, Yukio Edano, powiedział, że częściowe stopienie w bloku 3 jest "wysoce możliwe".

Grupa Nuclear Engineering International poinformowała, że bloki 1, 2 i 3 zostały automatycznie wyłączone. Jednostki 4, 5 i 6 zostały już wyłączone w celu przeprowadzenia konserwacji. Generatory rezerwowe zostały uszkodzone przez tsunami; najpierw zostały uruchomione, ale po godzinie przestały działać.

Japoński rząd powiedział, że doszło do awarii jądrowej, gdy problemy z chłodzeniem wystąpiły po awarii zapasowych generatorów diesla. Chłodzenie jest potrzebne do usuwania ciepła rozpadu nawet wtedy, gdy elektrownia została wyłączona, ze względu na długotrwałe reakcje atomowe. Mówi się, że setki japońskich żołnierzy przewozi na miejsce zdarzenia generatory i akumulatory.

Raporty o uszkodzeniach reaktora i generatorów (09.53 UTC, 16-3-2011)

Po awarii zapasowych pomp generatorów diesla, po około ośmiu godzinach wyczerpały się akumulatory awaryjne. Na miejsce wysłano akumulatory z innych elektrowni jądrowych, a przenośne generatory elektryczne i dieslowskie dotarły na miejsce w ciągu 13 godzin, ale prace nad podłączeniem przenośnych urządzeń generujących do zasilania pomp wodnych trwały jeszcze o 15:04 12 marca. W normalnych warunkach generatory dieslowskie byłyby podłączane poprzez przełączniki w piwnicach budynków elektrowni, które jednak zostały zalane przez tsunami.

Dane oszacowane przez JAIF (Japan Atomic Industrial Forum).

Później blok nr 4 w pobliskiej elektrowni jądrowej Fukushima II również został wyłączony przez systemy bezpieczeństwa. Obecnie dostępne jest źródło zasilania poza terenem elektrowni, ale poziom zniszczeń w elektrowni jest zły.

Bor

Urzędnicy rozważali umieszczenie w basenach z wypalonym paliwem zabójczego dla promieniowania kwasu borowego, plastikowych kulek z dodatkiem boru lub granulek węglika boru w celu pochłaniania neutronów lub zrzucenie ich z powietrza. 17 marca 2011 roku Francja wysłała do Japonii 95 ton boru. Neutrony są pochłaniane przez kwas borowy, który został wstrzyknięty do rdzeni reaktorów, ale nie jest jasne, czy bor został również dodany do węży i wozów strażackich rozpylających wodę na SFP.

Grobowiec sarkofagowy" i płynny metal

18 marca agencja informacyjna Reuters podała, że Hidehiko Nishiyama, rzecznik japońskiej agencji atomowej zapytany o zakopanie reaktorów w piaskowo-betonowym grobowcu, powiedział: "To rozwiązanie jest z tyłu naszych umysłów, ale koncentrujemy się na schłodzeniu reaktorów".

Po katastrofie w Czarnobylu, pracownicy odpowiedzialni za bezpieczeństwo atomowe użyli 1800 ton piasku i gliny do pokrycia elektrowni. Stworzyło to problem, ponieważ były one izolatorami termicznymi i zatrzymywały ciepło wewnątrz. Dlatego najpierw trzeba było nałożyć na nie nie parujący czynnik chłodzący, taki jak ciekły metal. Po ostygnięciu wszystkiego należy stworzyć konstrukcję taką jak "grobowiec sarkofagowy" Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej.

Awarie w elektrowni Fukushima Daiichi i innych obiektach jądrowych wywołały pytania o przyszłość energetyki jądrowej. Platts stwierdził, że "kryzys w japońskich elektrowniach atomowych Fukushima skłonił kraje będące największymi konsumentami energii do zweryfikowania bezpieczeństwa istniejących reaktorów i poddał w wątpliwość tempo i skalę planowanej rozbudowy na całym świecie". Po katastrofie w Fukushimie MiędzynarodowaAgencja Energii zmniejszyła o połowę szacunki dotyczące dodatkowych mocy wytwórczych elektrowni jądrowych, które mają powstać do 2035 roku.