Zanim zbudowano tamę asuańską (1898-1902), raz w roku następował wylew Nilu. Powódź ta niosła bogate osady, które czyniły glebę żyzną. Egipt jest położony na pustyni, a rolnictwo jest możliwe tylko w pobliżu Nilu. Pora deszczowa w Etiopii rozpoczyna powódź, która dawniej występowała od maja do sierpnia. W tym czasie Nil Błękitny ma pięć razy więcej wody niż Nil Biały. W pozostałej części roku Nil Biały ma prawie dwa razy więcej wody niż Nil Błękitny. To wydarzenie było widoczne w Asuanie, począwszy od czerwca, a osiągając swój szczyt w sierpniu. Woda dociera do wschodniego ujścia Nilu około dwa tygodnie później.
Powódź zawsze występuje w tym samym czasie, w niektórych latach może to być kilka dni wcześniej, w innych kilka dni później. To, czego nie da się przewidzieć, to całkowita ilość wody. Mało wody oznaczało susze i głód. Zbyt duża ilość wody spowodowałaby zniszczenie tam i domów.
