System większości względnej (first‑past‑the‑post) — definicja i przykłady
Dowiedz się, czym jest system większości względnej (first‑past‑the‑post): definicja, zasady działania, wady, zalety i przykłady z Wielkiej Brytanii, Kanady i Indii.
First-past-the-post to system głosowania stosowany w niektórych krajach do wyboru rządów lub członków parlamentów. W systemie „kto pierwszy, ten lepszy” kraj jest podzielony na okręgi wyborcze jednoosobowe. W tych okręgach kandydaci, z których każdy zazwyczaj reprezentuje inną partię polityczną lub startuje jako niezależny, rywalizują o mandat do parlamentu danego kraju. W każdym okręgu wygrywa kandydat, który otrzyma najwięcej głosów — nie jest wymagane przekroczenie progu 50%. System ten bywa też opisywany jako system większości względnej (ang. plurality) lub po prostu FPTP (first‑past‑the‑post).
Jak działa w praktyce
W skrócie mechanika systemu jest następująca:
- Wyborcy głosują na jednego kandydata w swoim okręgu.
- Kandydat, który zdobył najwięcej głosów w okręgu, otrzymuje mandat.
- Partia, której posłowie stanowią większość miejsc (ponad 50%), może utworzyć rząd większościowy. Jeśli żadna partia nie ma większości, możliwe są rząd mniejszościowy lub koalicyjny — utworzony przez dwie lub więcej partii, które łącznie mają większość miejsc.
Zalety
- Prostota: system jest łatwy do zrozumienia dla wyborców i prosty w liczeniu głosów.
- Stabilność rządów: FPTP często sprzyja szybkiemu tworzeniu rządów większościowych, co ułatwia podejmowanie decyzji wykonawczej.
- Silne powiązanie wyborca–mandat: każdy poseł reprezentuje konkretny okręg, co ułatwia kontakt z wyborcami i odpowiedzialność lokalną.
Wady i zastrzeżenia
- Brak proporcjonalności: liczba zdobytych miejsc w parlamencie nie musi odpowiadać procentowi głosów zdobytych przez partie ogółem; mniejsze partie mogą zostać niedoreprezentowane.
- Głosy „zmarnowane”: głosy oddane na przegranego kandydata oraz nadmiarowe głosy na zwycięzcę (powyżej minimum potrzebnego do uzyskania przewagi) nie wpływają na wynik w skali kraju.
- Efekt dwóch partii: system sprzyja konsolidacji sceny politycznej wokół dwóch głównych ugrupowań (tzw. prawo Duvergera), co utrudnia rozwój mniejszych partii o rozproszonym poparciu.
- Bezpieczeństwo „bezpiecznych” i „wahanowych” okręgów: część okręgów staje się przewidywalna (bezpieczne) i otrzymuje mniej uwagi kampanijną, podczas gdy inne (wahające się) przyciągają większość zasobów.
- Możliwość zwycięstwa bez większości głosów: kandydat może wygrać mandat mając np. 30% głosów, jeśli głosy są rozproszone między wieloma kandydatami.
Wpływ na system partyjny i zachowania wyborców
W FPTP występuje tendencja do strategicznego głosowania — wyborcy mogą rezygnować z głosowania na preferowaną, ale słabszą partię, aby nie „rozdzielić” głosów i nie pomóc przeciwnikowi. System premiuje partie o skoncentrowanym geograficznie poparciu i utrudnia małym, rozproszonym ugrupowaniom zdobywanie mandatów. Prowadzi to też często do wyraźnych różnic między odsetkiem głosów a odsetkiem miejsc w parlamencie.
Przykłady i uwagi praktyczne
Kraje, w których obowiązuje zasada "first-past-the-post" to Wielka Brytania, Kanada, Indie i częściowo Stany Zjednoczone. W praktyce w USA wiele wyborów typu single-member (np. do Izby Reprezentantów) odbywa się w systemie względnej większości, jednak wybory prezydenckie wykorzystują system kolegium elektorskiego, a nie bezpośrednio FPTP na poziomie krajowym; w niektórych stanach stosowane są też dogrywki (np. w Georgii) lub inne rozwiązania.
Alternatywy i reformy
Ze względu na wady FPTP, w różnych krajach proponowano lub wprowadzano alternatywy, takie jak:
- Systemy proporcjonalne (listy partyjne), które lepiej odzwierciedlają rozkład głosów w liczbie mandatów.
- Mieszane systemy wyborcze (częściowo proporcjonalne, częściowo większościowe).
- Systemy z dogrywką (two-round system) — jeśli żaden kandydat nie osiągnie wymaganej większości, odbywa się druga tura z dwoma najlepszymi kandydatami.
- Głos alternatywny (alternative vote, AV), gdzie wyborca porządkuje kandydatów, a głosy są przeliczane w rundach eliminacji.
Podsumowując, first-past-the-post jest prostym i efektywnym systemem, który sprzyja stabilności rządów i bliskości przedstawicieli z okręgami, ale kosztem proporcjonalności i reprezentacji mniejszych ugrupowań. W praktyce wybór systemu wyborczego zależy od priorytetów danego państwa: prostota i stabilność kontra proporcjonalność i szeroka reprezentacja.
Rozważania
First-past-the-post, często nazywane "głosowaniem pluralitycznym", jest najbardziej powszechną metodą wybierania przedstawicieli w Stanach Zjednoczonych i niektórych innych krajach. Wyborcy głosują na jednego kandydata, a kandydat z największą liczbą głosów wygrywa.
Partie polityczne często korzystają z prawyborów, aby uniknąć podziału głosów w wyborach powszechnych. Na przykład, jeżeli 60% wyborców jest Republikanami, a 40% Demokratami, ale dwóch Republikanów ubiega się o ten sam urząd i każdy z nich otrzymuje 30% głosów, Demokrata wygra z 40%, ponieważ jest to największa liczba głosów, nawet jeżeli 60% wyborców najmniej woli Demokratę.
Jeżeli na karcie do głosowania w wyborach powszechnych znajduje się więcej niż dwóch kandydatów, wyborcy często kompromisowo głosują na kandydata, który ich zdaniem ma szansę na wygraną.
Przeciwnicy głosowania pluralitycznego argumentują, że media mają zbyt dużą władzę, ponieważ mówią ludziom, który z dwóch kandydatów ma szansę i że głosowanie na trzeciego kandydata jest w efekcie głosowaniem na gorszego z dwóch silnych kandydatów. Teoretycznie jest możliwe, że dwaj kandydaci z "czołówki" nie są centrystami i nie reprezentują ludzi.
Zwolennicy głosowania pluralitycznego argumentują, że jest ono bardzo proste i zmusza wyborców do wyboru centrowego kandydata poprzez głosowanie kompromisowe. Aby uniknąć problemów, niektóre wybory wymagają minimalnego procentu głosów, lub większości, poprzez "run-off election".
Przykład
| Kandydat | Głosy |
| Kandydat A: | 25 |
| Kandydat B: | 22 |
| Kandydat C: | 21 |
| Kandydat D: | 18 |
| Kandydat E: | 14 |
W systemie "first-past-the-post" kandydat A wygrywa, ponieważ otrzymał więcej głosów niż ktokolwiek inny.
Pytania i odpowiedzi
Q: Co to jest "first-past-the-post"?
O: Jest to system głosowania używany przez niektóre kraje do wybierania swoich rządów lub członków parlamentów.
P: Jak podzielony jest kraj w systemie first-past-the-post?
O: Kraj jest podzielony na okręgi wyborcze.
P: Kto bierze udział w wyborach w systemie "first-past-the-post"?
O: Osoby znane jako kandydaci, z których każdy zazwyczaj reprezentuje inną partię polityczną, biorą udział w wyborach do parlamentu danego kraju.
P: W jaki sposób wyłaniany jest zwycięzca w poszczególnych okręgach wyborczych w systemie first-past-the-post?
O: Kandydat, który otrzyma najwięcej głosów od obywateli, wygrywa wyścig o miejsce w parlamencie.
P: Czym jest pluralizm w kontekście systemu first-past-the-post?
O: Liczba mnoga to inna nazwa systemu wyborczego, w którym wygrywa kandydat, który uzyska najwięcej głosów w okręgu wyborczym, niezależnie od tego, czy uzyskał większość głosów.
P: Co się stanie, jeśli partia zdobędzie ponad 50% mandatów?
O: Może utworzyć rząd większościowy.
P: Co się stanie, jeśli żadna partia nie zdobędzie ponad 50% mandatów w systemie first-past-the-post?
O: Albo partia z największą liczbą mandatów może utworzyć rząd mniejszościowy, albo może zostać utworzony rząd koalicyjny z dwóch lub więcej innych partii politycznych, które razem mają ponad 50% mandatów.
Przeszukaj encyklopedię