Ernest "Ernie" Banks (31 stycznia 1931 - 23 stycznia 2015) to były gracz Major League Baseball. Był shortstopem i first basemanem. Całą swoją 19-letnią karierę spędził w Chicago Cubs w National League (1953-1971).
Trafił 512 home runów w swojej karierze. Bardzo niewielu graczy zaliczyło ponad 500 home runów w swojej karierze. Został wybrany do Baseball Hall of Fame w 1977 roku. Był znany jako "Mr. Cub".
W 2013 r. został odznaczony przez prezydenta Baracka Obamę Prezydenckim Medalem Wolności.
Banks urodził się w Dallas, w Teksasie i uczęszczał do Booker T. Washington High School w tym mieście. Był bardzo dobrym sportowcem. Zdobywał "listy" w piłce nożnej, koszykówce i na bieżni. Szkołę ukończył w 1950 roku.
Banks podpisał kontrakt z Kansas City Monarchs z Negro American League w 1950 roku. Do Major Leagues trafił w 1953 roku z Chicago Cubs. Był ich pierwszym czarnoskórym graczem. Grał dla Cubs przez całą swoją karierę. Zaczynał jako shortstop, a w 1962 roku przeniósł się na pierwszą bazę.
W 1955 roku ustanowił rekord w ilości home runów grand slam w jednym sezonie z pięcioma. Rekord ten utrzymywał się przez ponad trzydzieści lat.
Banks dwukrotnie zdobył nagrodę National League Most Valuable Player Award, w 1958 i 1959 roku. Stał się pierwszym shortstopem w historii National League, który zdobył nagrodę MVP w dwóch kolejnych sezonach.
12 maja 1970 roku, na Wrigley Field w Chicago, Banks zaliczył swój 500. home run w karierze. Banks zakończył karierę z 512 home runami, a jego 277 homerów jako shortstop było największą liczbą w historii w momencie jego odejścia na emeryturę. (Cal Ripken, Jr. posiada teraz rekord największej liczby home runów jako shortstop z 345). Banks posiada rekordy Cubs w rozegranych meczach (2,528), at-bats (9,421), extra-base hits (1,009) i total bases (4,706).
Podczas kariery Banksa, Cubs jako drużyna często grali słabo. Pod koniec jego kariery zaczęli grać lepiej, ale nigdy nie dostali się do playoffów. Banks jest rekordzistą Major League pod względem największej liczby meczów rozegranych bez udziału w playoffach (2,528).
W 1977 roku Banks został wybrany do Baseball Hall of Fame. Początek przemówienia Banksa z 8 sierpnia można usłyszeć na płycie CD zatytułowanej Baseball's Greatest Hits Vol. II. Komisarz Baseballu Bowie Kuhn przedstawia Banksa, który następnie mówi: "Dziękuję bardzo, panie komisarzu, za wspaniałe wprowadzenie. Mamy otoczenie - słońce, świeże powietrze; mamy za sobą drużynę, więc... 'Zagrajmy dwa! "
Banks nosił numer 14 na swoim uniformie Cubs. W 1982 roku został pierwszym zawodnikiem Cubs, którego numer został przeniesiony na emeryturę przez drużynę.
31 marca 2008 roku na zewnątrz Wrigley Field ustawiono pomnik Banksa. Podstawa posągu powtarza jego słynne powiedzenie: "Lets play two!".
Banks zmarł na atak serca w szpitalu w Chicago 23 stycznia 2015 roku, osiem dni przed swoimi 84. urodzinami. O jego śmierci poinformował jeszcze tego samego dnia jego prawnik. Został pochowany na cmentarzu Graceland, zaledwie kilka przecznic na północ od Wrigley Field.
O: Ernie Banks był byłym zawodnikiem Major League Baseball.
O: Ernie Banks grał na pozycji shortstop i first baseman.
O: Ernie Banks grał w drużynie Chicago Cubs w National League przez całą swoją 19-letnią karierę.
O: Ernie Banks zaliczył 512 home runów w swojej karierze.
O: Tak, Ernie Banks został wybrany do Galerii Sław Baseballu w 1977 roku.
O: Ernie Banks był znany jako "Mr. Cub".
O: Ernie Banks otrzymał Prezydencki Medal Wolności od prezydenta Baracka Obamy w 2013 roku.