Krzyżodzioby to rodzaj, Loxia, ptaków w rodzinie zięb (Fringillidae). Istnieje od trzech do pięciu (lub być może o wiele więcej) gatunków.
Ptaki te mają żuchwy z krzyżującymi się końcówkami, co nadaje grupie jej angielską nazwę. Dorosłe samce są zwykle czerwone lub pomarańczowe, a samice zielone lub żółte, ale istnieje wiele różnic.
Krzyżodzioby są wyspecjalizowanymi żerowcami na szyszkach drzew iglastych. Niezwykły kształt dzioba jest przystosowaniem do pobierania nasion z szyszek. Ptaki te występują zwykle w wyższych szerokościach geograficznych półkuli północnej, gdzie rosną ich źródła pokarmu. Przemieszczają się ("wybuchają") poza zasięg lęgowy, jeśli zbiory szyszek nie powiodą się. Krzyżodzioby rozmnażają się bardzo wcześnie w roku, często w miesiącach zimowych. Jest to czas, w którym można zebrać najwięcej szyszek.
Wkładają lekko otwarty dziób między łuski szyszek drzew iglastych. Następnie zamykają dziób, a czubki rozpychają łuski. To pozwala im dostać się do nasion (zwykle dwa nasiona na łuskę). Chodzi o to, że w miarę dojrzewania szyszki mają tendencję do otwierania się, gdy są suche, i zamykania, gdy są mokre. W końcu opadają i leżą na ziemi. Gdy wysychają, łuski naturalnie się otwierają i każde zwierzę może dostać się do nasion. Dzięki swoim dziobom, krzyżodzioby mogą dostać się do nasion dużo wcześniej niż jakiekolwiek inne zwierzęta.
