Grzyby klawarioidalne, często określane również jako grzyby koralowe, tworzą morfologicznie zdefiniowaną grupę grzyby, których owocniki mają zwykle formę przypominającą koralowca, ale mogą przyjmować też kształty przypominające widelców, robaków lub klubów. Owocniki tych gatunków bywają kruche lub gumowate i często są jaskrawo zabarwione.
Budowa i cechy morfologiczne
Owocniki grzybów klawarioidalnych (basidiokarpy) są najczęściej wielokrotnie rozgałęzione lub pojedynczymi, prostymi kolecami. Powierzchnia owocnika pełni funkcję hymenium — na niej znajdują się zarodniki uwalniane przez strzępki zarodnikotwórcze (basydiospory). Tekstura może być włóknista, krucha lub śluzowata; kolorystyka obejmuje odcienie bieli, kremu, żółci, pomarańczu, czerwieni i fioletu. Zarodniki bywają gładkie lub ornamentowane, a ich barwa odcisków zarodnikowych bywa najczęściej jasna (biała do kremowej), chociaż występują odstępstwa zależne od taksonu.
Systematyka i filogeneza
Pierwotnie wiele gatunków o takiej budowie umieszczano w rodzaju Clavaria i określano je terminem "clavarioid" (dosł. „podobne do Clavaria”). Badania molekularne wykazały jednak, że forma clavarioidalna powstała konwergencyjnie w różnych liniach ewolucyjnych i nie wyznacza jednej, naturalnej grupy taksonomicznej. Obecnie gatunki o podobnej morfologii należą do kilku rodzin i rzędów w obrębie klasy Agaricomycetes; ich przynależność systematyczna jest ustalana na podstawie analiz DNA oraz cech mikroskopowych.
Ekologia i rozmieszczenie
Grzyby klawarioidalne występują na wszystkich kontynentach, najczęściej w lasach i na obrzeżach lasów. Pełnią różne funkcje ekologiczne: wiele jest saprotrofami rozkładającymi martwą substancję organiczną, inne tworzą mikoryzę z drzewami (zwłaszcza gatunki tworzące symbiozę z roślinami naczyniowymi), a niektóre mogą mieć charakter pasożytniczy lub wykorzystują substraty specyficzne, jak próchniejące drewno czy torf.
Zastosowanie i uwagi praktyczne
Niektóre gatunki clavarioidów są zbierane do konsumpcji, inne uważane są za niejadalne lub toksyczne; identyfikacja często wymaga mikroskopowej analizy zarodników i innych cech. Ze względu na zbieżność morfologiczną ostrożność jest zalecana przy określaniu przydatności kulinarnej. Grzyby te mają także wartość przyrodniczą jako elementy bioróżnorodności i wskaźniki stanu siedlisk.
Terminologia
W literaturze naukowej nazwa "grzyby klawarioidalne" (ang. clavarioid fungi) bywa używana w sensie nieformalnym — opisuje zbiór gatunków o podobnej budowie, bez implikacji co do ich wspólnego pochodzenia filogenetycznego. W pracach taksonomicznych decyzje dotyczące klasyfikacji opierane są na kombinacji cech morfologicznych i danych molekularnych.
