Christopher Hitchens (1949–2011) — biografia, poglądy i dorobek
Christopher Hitchens — biografia, poglądy i dorobek: życie kontrowersyjnego eseisty, ateisty i publicysty; droga intelektualna, słynne polemiki i wpływ na myśl współczesną.
Christopher Eric Hitchens (13 kwietnia 1949 – 15 grudnia 2011) był anglo-amerykańskim ateistą, pisarzem, eseistą i publicystą. Pisał dla wielu czasopism, w tym dla czasopism takich jak The Nation, Free Inquiry, Slate oraz Vanity Fair. Był prominentną postacią ruchu krytyków religii i zwolennikiem humanizmu oraz świeckiego liberalizmu w sensie obrony wolności słowa i krytycznej racjonalności.
Życie i kariera
Hitchens urodził się w Portsmouth w Anglii. Kształcił się w Balliol College w Oksfordzie. Po ukończeniu studiów w 1970 roku rozpoczął karierę jako dziennikarz i eseista, najpierw w Wielkiej Brytanii, a następnie – od początku lat 80. – w Stanach Zjednoczonych. W 1982 r. przeniósł się do Waszyngtonu, a w późniejszych latach uzyskał także obywatelstwo amerykańskie.
W życiu prywatnym Hitchens był postacią barwną i kontrowersyjną. W 1988 r. dowiedział się, że pochodzi z rodziny o żydowskim pochodzeniu po stronie matki; mimo to przez całe życie pozostawał otwarcie ateistą i nie przyjął żadnej religii. Publicznie opisał swoje stanowisko wobec religii m.in. w książce God Is Not Great: How Religion Poisons Everything (2007).
Poglądy i zaangażowanie publiczne
Hitchens był znany z ostrej, często prowokacyjnej retoryki. Początkowo identyfikowany z lewicą, z czasem krytykował niektóre nurty lewicowe – szczególnie tam, gdzie, jego zdaniem, ustępowały wobec totalitarnych lub religijnych tendencji. Mocno opowiadał się za laickością państwa, wolnością słowa i krytyczną oceną instytucji religijnych. Był jedną z najbardziej rozpoznawalnych postaci tzw. „nowych ateistów”, obok Richarda Dawkinsa, Sama Harrisa i Daniela Dennetta.
Na scenie politycznej zasłynął również jako zwolennik interwencji militarnej w Iraku w 2003 r., co spowodowało zerwanie lub ochłodzenie relacji z wieloma dawnymi sojusznikami z lewicy. Hitchens argumentował wtedy, że obalenie Saddama Husajna miało sens humanitarny i polityczny – stanowisko to wywołało szeroką debatę i ostre polemiki.
Dorobek literacki
Hitchens napisał wiele książek, esejów i artykułów publicystycznych. Był autorem biografii, krytyk literackich, analiz politycznych i polemik religijnych. Do ważniejszych tytułów należą między innymi:
- God Is Not Great: How Religion Poisons Everything – krytyka religii;
- Hitch-22 – pamiętnik i zbiór wspomnień;
- Letters to a Young Contrarian – zbiorek esejów o niezależnym myśleniu;
- The Trial of Henry Kissinger – krytyczna analiza polityki zagranicznej i roli Kissinger’a;
- liczne eseje i artykuły w prasie międzynarodowej.
Jego styl charakteryzowała erudycja, błyskotliwość argumentacji i skłonność do polemiki. Hitchens był również znany z publicznych debat z przedstawicielami religii, intelektualistami i politykami.
Podróże, reportaże i kontrowersje
Hitchens często pisał z doświadczenia z pierwszej ręki, relacjonując konflikty i wydarzenia międzynarodowe. Relacjonował m.in. oblężenie i ostrzał Sarajewa i inne wydarzenia w byłej Jugosławii, był zatrzymywany i od czasu do czasu popadał w konflikty z władzami w różnych krajach — np. miał krótkie epizody zatrzymań i trudności podczas pracy reporterskiej w krajach o ograniczonej wolności prasy. W grudniu 2009 r. został pobity w Bejrucie, co zwróciło uwagę mediów na bezpieczeństwo publicystów podróżujących po regionie.
W 2009 r. Hitchens zgodził się na eksperyment z waterboarding i opisał swoje doświadczenia w Vanity Fair, pisząc m.in.: "Jeśli waterboarding nie jest torturą, to nie ma czegoś takiego jak tortury". To publiczne przetestowanie tej metody miało na celu zakwestionowanie argumentów jej obrońców i stało się jednym z głośniejszych momentów w jego publicznej działalności.
Choroba, śmierć i dziedzictwo
W 2010 r. Hitchens został zdiagnozowany z rakiem przełyku (raka przełyku), o czym otwarcie pisał, dzieląc się refleksjami na temat choroby i śmiertelności. Leczenie i walka z chorobą były tematem jego publicznych wpisów i esejów. Zmarł 15 grudnia 2011 r. w wieku 62 lat.
Pozostawił po sobie bogaty dorobek literacki i dziennikarski oraz silne dziedzictwo intelektualne: jest pamiętany jako błyskotliwy polemista, obrońca laickości, krytyk religii i komentator polityczny, którego ostre opinie prowokowały publiczne dyskusje. Jego książki i artykuły nadal inspirują debatę nad rolą religii w społeczeństwie, granicami wolności słowa i odpowiedzialnością intelektualistów.
Pytania i odpowiedzi
P: Jaki był zawód Christophera Hitchensa?
A: Christopher Hitchens był anglo-amerykańskim ateistą, pisarzem i dyskutantem.
P: Dla jakich czasopism pisał?
A: Pisał do różnych czasopism, między innymi do "The Nation", "Free Inquiry", "Slate" i innych.
P: Jaki ruch filozoficzny popierał?
O: Był zwolennikiem ruchu filozoficznego humanizmu.
P: Gdzie uczęszczał na studia?
A: Hitchens uczęszczał do Balliol College na Uniwersytecie w Oxfordzie.
P: Kiedy dowiedział się, że jego matka jest Żydówką?
O: W 1988 r. dowiedział się od swojej babci, że jego matka jest Żydówką, ale trzymała swoją religię w tajemnicy.
P: Czy po uzyskaniu tej informacji Hitchens przyjął jakąś wiarę religijną?
O: Nie, Hitchens pozostał ateistą i nie przyjął żadnej religii.
P: Jak Hitchens badał swoje eseje?
O: Aby napisać swoje eseje, musiał stawić czoła ostrzałowi w Sarajewie, był więziony w Czechosłowacji, a w 2008 roku został brutalnie pobity w Bejrucie w Libanie. W 2009 roku Hitchens zgodził się na waterboarding.
Przeszukaj encyklopedię