Kanaanici byli ludem wymienionym w Biblii hebrajskiej, czyli w Starym Testamencie. Większość ich ziemi, zwanej Kanaan, później stała się znana jako Izrael.

Kanaanici osiedlili się w tym regionie około 2000 roku przed naszą erą. Byli oni głównymi mieszkańcami do około 1200 r. p.n.e. Księga Jozuego mówi, że Izraelici podbili Kanaan. Archeologia i Biblia sugerować że the Izraelita tylko stopniowo zostać the teren główny lud. Archeologia sugeruje również, że wiele miast Kanaanitów zostało zniszczonych przez ludy morskie, czyli Filistynów, w 1100 r. p.n.e. Ludy morskie mogły popłynąć do Kanaanu z okolic Morza Egejskiego.

Kanaanici byli ludem semickim związanym z Fenicjanami, Amorytami, Asyryjczykami i Izraelitami. Kanaanici mieli rozwiniętą cywilizację. Ich główną grupą polityczną było miasto-państwo. W państwie-mieście król władał miastem lub miasteczkiem oraz wioskami i ziemiami wokół niego. Biblia wspomina o wielu plemionach Kananejczyków.

Głównymi bogami Kanaanitów byli El (bóg stwórca) i Baal (bóg burzowy). Głównymi boginiami były Anat, Asherah i Astarte. Były one boginiami płodności.