Elżbieta Farnese — wpływowa królowa Hiszpanii i regentka (1692–1766)

Elżbieta Farnese (1692–1766) — wpływowa królowa Hiszpanii i regentka. Ambitna polityczka, która kształtowała europejską politykę i sukcesję hiszpańskich Burbonów.

Autor: Leandro Alegsa

Elisabetta Farnese (25 października 1692 – 11 lipca 1766) była drugą żoną Filipa V Hiszpańskiego. Pierwsza żona Filipa, Maria Luiza Sabaudzka, zmarła w lutym 1714 roku. Elisabetta poślubiła króla w grudniu 1714 roku. Do śmierci męża w 1746 r. miała duży wpływ na państwo. W 1759 r. pełniła funkcję regentki, gdy jej najstarszy syn Karol III Hiszpański został królem i podróżował z Neapolu. Istniały plany, by poślubiła Wiktora Amadeusza, księcia Piemontu, ale do małżeństwa nigdy nie doszło.

Pochodzenie i pozycja na dworze

Elisabetta pochodziła z wpływowego rodu Farnese, panującego w Parmie i Piacenzy, co dawało jej silne koneksje dynastyczne w Italii. Dzięki małżeństwu z królem Hiszpanii zyskała pozycję, którą umiejętnie wykorzystała do realizacji własnych celów politycznych — przede wszystkim zabezpieczenia pozycji swoich dzieci i odzyskania wpływów hiszpańskich w północnych Włoszech.

Wpływ polityczny i główni współpracownicy

Elisabetta była znana z aktywnego, często decydującego udziału w polityce dworskiej. W pierwszych latach po ślubie powierzyła znaczną część rządów zdolnym ministrom, z których najbardziej znanym był kardynał Giulio Alberoni. Pod jej patronatem Alberoni prowadził samodzielną politykę zagraniczną Hiszpanii i dążył do odnowienia pozycji hiszpańskiej w Italii, co doprowadziło do zawirowań dyplomatycznych i konfliktów z innymi mocarstwami.

Po upadku Alberoniego dwór kontynuował reformy administracyjne i finansowe prowadzone przez kolejnych ministrów, m.in. José Patiño, co przyczyniło się do wzmocnienia sprawności rządów i odnowy floty oraz armii.

Działania dynastyczne

Najbardziej konsekwentnym celem Elisabetty była realizacja planu osadzenia jej potomków na tronach włoskich. Dzięki manewrom dyplomatycznym i udziałowi w europejskich konfliktach jej najstarszy syn został ostatecznie obsadzony na tronach w Neapolu i Sycylii, a później powrócił do Hiszpanii jako Karol III. Polityka ta miała na celu nie tylko wzmocnienie pozycji rodziny, lecz także stworzenie strefy wpływów Sprzyjającej interesom hiszpańskim w regionie śródziemnomorskim.

Styl rządzenia i cechy osobiste

Elisabetta była postacią ambitną, energiczną i bezwzględną w dążeniu do celów dynastycznych. Utrzymywała sieć wpływów na dworze, obsadzała kluczowe stanowiska zaufanymi osobami i nie wahała się ingerować w sprawy administracyjne i dyplomatyczne. Była także mecenasem kultury i sztuki — jej dwór przyciągał artystów i intelektualistów, a sama królowa dbała o reprezentacyjny charakter hiszpańskiej monarchii.

Regencja i późniejsze lata

Po śmierci Filipa V w 1746 r. Elisabetta nadal miała znaczący wpływ na sprawy państwowe. W 1759 r., gdy jej syn został wezwany do objęcia tronu hiszpańskiego po abdykacji Wilhelma, królowa pełniła funkcję regentki do czasu przybycia nowego monarchy z Neapolu. W późniejszych latach stopniowo ograniczała działalność publiczną, lecz pozostała ważnym doradcą i matką królewską aż do śmierci w 1766 roku.

Dziedzictwo

  • Wzmocnienie pozycji dynastii Bourbonów: dzięki jej staraniom synowie otrzymali realne włoskie domeny, co zmieniło układ sił w basenie Morza Śródziemnego.
  • Reformy administracyjne: poprzez powoływanie kompetentnych ministrów przyczyniła się do centralizacji i profesjonalizacji administracji państwowej.
  • Kontrowersje i opozycja: jej silna osobowość i ingerencje w politykę rodziły opór na dworze i krytykę ze strony konkurencyjnych frakcji.

Elisabetta Farnese pozostaje postacią ambiwalentną — z jednej strony skuteczną i dalekowzroczną strategiem dynastycznym, z drugiej postrzeganą jako osoba dążąca do wzmocnienia pozycji własnej rodziny kosztem innych interesów. Jej działania znacząco wpłynęły na kształt Hiszpanii i jej relacje z Włochami w XVIII wieku.

Issue

  1. Infante Carlos Hiszpanii (późniejszy król Carlos III) (20 stycznia 1716 - 14 grudnia 1788) Książę Parmy, potem król Neapolu i Sycylii, następnie król Hiszpanii. Ożenił się z Marią Amalią z Saksonii i miał potomstwo.
  2. Infante Francisco of Spain (21 marca 1717 - 21 kwietnia 1717) zmarł w wieku niemowlęcym.
  3. Mariana Wiktoria Hiszpańska (31 marca 1718 - 15 stycznia 1781) wyszła za mąż za przyszłego Józefa I Portugalskiego i miała potomstwo.
  4. Infante Felipe of Spain (20 marca 1720 - 18 lipca 1765), książę Parmy. Ożenił się z francuską Ludwiką Elżbietą i miał potomstwo.
  5. Infantka Maria Teresaz Hiszpanii (11 czerwca 1726 - 22 lipca 1746) poślubiła Ludwika Ferdynanda, Delfina Francji i miała potomstwo.
  6. Infant Luis Hiszpanii (25 lipca 1727 - 7 sierpnia 1785) arcybiskup Toledo, prymas Hiszpanii. Ożenił się morganatycznie z Marią Teresą de Vallabriga y Rozas i miał potomstwo.
  7. Infantka Maria Antonia z Hiszpanii (17 listopada 1729 - 19 września 1785) poślubiła przyszłego Wiktora Amadeusza III zSardynii i miała potomstwo.

Tytuły i style

  • 25 października 1692 - 24 grudnia 1714 Jej Wysokość Księżniczka Elisabetta
  • 24 grudnia 1714 - 14 stycznia 1724 Jej Królewska Mość Królowa Hiszpanii
  • 14 stycznia 1724 - 6 września 1724 Jej Wysokość Królowa Elżbieta
  • 6 września 1724 - 9 lipca 1746 Jej Królewska Mość Królowa Hiszpanii
  • 9 lipca 1746 - 10 sierpnia 1759 Jej Królewska Mość Królowa Dowager
  • 10 sierpnia 1759 - 7 października 1759 Jej Królewska Mość regentka
  • 7 października 1759 - 11 lipca 1766 Jej Królewska Mość Królowa Matka

·         v

·         t

·         e

Hiszpańskie konsorcja królewskie

  • Sophía of Greece and Denmark (1975-2014)
  • Wiktoria Eugenia z Battenbergu (1906-1931)
  • Maria Christina z Austrii (1879-1885)
  • Mercedes z Orleanu (1878)
  • Maria Vittoria dal Pozzo (1870-1873)
  • Franciszek, książę Kadyksu (1846-1868)
  • Maria Krystyna z Dwóch Sycylii (1829-1833)
  • Maria Józefa Amalia z Saksonii (1819-1829)
  • Maria Isabel z Portugalii (1816-1818)
  • Julie Clary (1808-1813)
  • Maria Luiza parmeńska (1788-1808)
  • Maria Amalia z Saksonii (1759-1760)
  • Bárbara Portugalska (1746-1758)
  • Louise Élisabeth d'Orléans (1724)
  • Elżbieta Farnese (1714-1724, 1724-1746)
  • Maria Luiza Sabaudzka (1701-1714)
  • Maria Anna z Neuburga (1690-1700)
  • Maria LuizaOrleańska (1679-1689)
  • Mariana z Austrii (1649-1665)
  • Elżbieta Francuska (1621-1644)
  • Małgorzata Austriaczka (1598-1611)
  • Anna Austriaczka (1570-1580)
  • Elżbieta Francuska (1559-1568)
  • Maria I Angielska (1556-1558)
  • Izabela Portugalska (1526-1539)

Pytania i odpowiedzi

P: Kim była Elisabetta Farnese?


A: Elisabetta Farnese była drugą żoną Filipa V Hiszpańskiego.

P: Kiedy wyszła za mąż za Filipa V?


A: W grudniu 1714 roku poślubiła Filipa V.

P: Jak długo miała wpływ na państwo?


A: Wpływ na państwo miała do śmierci męża w 1746 roku.

P: Co się stało, gdy jej najstarszy syn Karol III został królem?


O: Gdy jej najstarszy syn Karol III został królem, w 1759 roku pełniła funkcję regentki podczas jego podróży z Neapolu.

P: Czy istniał plan, aby po śmierci Filipa V Elisabetta wyszła za mąż za kogoś innego?


O: Tak, były plany, aby poślubiła Wiktora Amadeusza, księcia Piemontu, ale do tego małżeństwa nigdy nie doszło.

P: Kiedy zmarła Maria Luiza Sabaudzka?


O: Maria Luiza Sabaudzka zmarła w lutym 1714 roku.

P: Kiedy zmarła Elisabetta Farnese?


A:Elisabetta Farnese zmarła 11 lipca 1766 roku.


Przeszukaj encyklopedię
AlegsaOnline.com - 2020 / 2025 - License CC3