Maria Antonia Hiszpańska (María Antonia Fernanda; 17 listopada 1729 – 19 września 1785) była infantką hiszpańską, najmłodszą córką Filipa V Hiszpańskiego i Elżbiety Farnese. Wyszła za mąż za przyszłego króla Sardynii, Wiktora Amadeusza III Sardyńskiego, 31 maja 1750 roku; para miała dwanaścioro dzieci. We Włoszech była znana jako Maria Antonietta, a czasem — niepoprawnie — jako Maria Ferdinanda. Jej pełne imię brzmiało Maria Antonia Fernanda.
Pozycja i rola
Małżeństwo z Wiktorem Amadeuszem III było elementem dynastycznych powiązań między domem Burbonów a dynastią sabaudzką. Po objęciu tronu przez męża w 1773 roku Maria Antonia została królową małżonką (królową konsort) Sardynii i Piemontu. Chociaż nie wyróżniała się aktywną rolą polityczną na arenie międzynarodowej, uczestniczyła w życiu dworu, opiekowała się wychowaniem licznego potomstwa oraz wspierała działalność charytatywną i religijną właściwą dla ówczesnej arystokracji.
Potomstwo i znaczenie dynastyczne
Maria Antonia i Wiktor Amadeusz mieli 12 dzieci. Trzech ich synów zasiadło później na tronie Sardynii, sprawując panowanie kolejno po sobie:
- Karol Emanuel IV (Carlo Emanuele IV) – król Sardynii 1796–1802;
- Wiktor Emanuel I (Vittorio Emanuele I) – król Sardynii 1802–1821;
- Karol Feliks (Carlo Felice) – król Sardynii 1821–1831.
Dodatkowo jej córki zawarły małżeństwa z członkami innych koronowanych domów europejskich, m.in. dwie z nich poślubiły przyszłych królów Francji, co wzmacniało międzynarodowe powiązania dynastyczne dynastii sabaudzkiej.
Śmierć i pochówek
Maria Antonia zmarła 19 września 1785 roku. Została pochowana zgodnie z tradycją rodu sabaudzkiego; jej miejsce spoczynku znajduje się w kompleksie królewskim związanym z dynastią.
Jako osoba dynastyczna łączyła hiszpańskie korzenie burbońskie z włoskimi interesami swojej rodziny, pozostawiając po sobie linię potomków, która odgrywała istotną rolę w historii Sardynii i Piemontu w kolejnych dekadach.