Loxodonta

W każdym momencie słonie mają po jednym zębie trzonowym w każdej kości szczęki (dwa górne, dwa dolne). Każdy z nich waży około 11 funtów i mierzy około 12 cali długości. W miarę zużywania się zębów z przodu, w tylnej części jamy ustnej pojawiają się nowe zęby trzonowe, które stopniowo zastępują stare. Słonie wymieniają swoje zęby sześć razy. Jeśli słoń przeżyje do 60 roku życia, nie będzie miał już zębów i umrze z głodu.

Ich kły są również zęby, drugi zestaw górnych siekaczy stają się kły. Są one wykorzystywane do kopania dla korzeni i stripping kory z drzew do jedzenia, a także, walcząc ze sobą w okresie godowym, lub broniąc się przed drapieżnikami. Ważą od 50-100 funtów i mogą mieć od 5 do 8 stóp długości. Jednak w wyniku zabijania przez kłusowników słoni z największymi kłami, ocalała populacja z dużo mniejszymi kłami. Zarówno byki, jak i krowy mają kły.

• Loxodonta adaurora, wymarły, przypuszczalny przodek współczesnych słoni afrykańskich.
• Afrykański słoń zaroślowy (Loxodonta africana).
• Afrykańskie słonie leśne (Loxodonta cyclotis).

Słonie buszowe i leśne są obecnie powszechnie uważane za dwa odrębne gatunki. Afrykańskie słonie leśne mają dłuższą i węższą żuchwę, bardziej okrągłe uszy, inną liczbę paznokci, prostsze i skierowane w dół kły oraz znacznie mniejsze rozmiary. Jeśli chodzi o liczbę paznokci u nóg: afrykański słoń buszowy ma zazwyczaj 4 paznokcie u przedniej stopy i 3 u tylnej stopy, afrykański słoń leśny ma zazwyczaj 5 paznokci u przedniej stopy i 4 u tylnej stopy (podobnie jak słoń azjatycki). Pomiędzy tymi dwoma gatunkami zdarzają się mieszańce.

Kłusownictwo znacznie zmniejszyło populację słoni w Afryce w XX wieku. We wschodnim regionie Czadu, stada słoni były znaczne jeszcze w 1970 roku, a ich populację szacowano na 400 000. Jednak do 2006 roku liczba ta spadła do około 10.000. Słoń afrykański nominalnie jest pod ochroną rządu, ale kłusownictwo jest poważnym problemem.

Problemem jest wprowadzanie się ludzi na tereny, gdzie słonie występują naturalnie lub w ich pobliżu. Prowadzone są badania nad metodami bezpiecznego odganiania grup słoni od ludzi. Odtwarzanie nagranych odgłosów wściekłych pszczół miodnych jest niezwykle skuteczne w nakłanianiu słoni do ucieczki z danego obszaru. Czasami grupy słoni rozrosły się tak bardzo, że konieczny był ubój, aby utrzymać ekosystem.