Louis Jean Marie de Bourbon (16 listopada 1725 – 4 marca 1793) był synem Louisa Alexandre de Bourbon i jego żony Marie Victoire de Noailles. Był także wnukiem Ludwika XIV oraz jego faworyty, Madame de Montespan. Od urodzenia nosił tytuł księcia Penthièvre i w ciągu życia zgromadził ogromny majątek — był uważany za jednego z najbogatszych ludzi we Francji XVIII wieku. Pomimo pochodzenia od linii legitymizowanych, nadal bywał uznawany za książę krwi.

Rodzina i potomstwo

W połowie XVIII wieku Louis Jean Marie pojął za żonę księżniczkę Marię Teresę Felicitas d'Este; małżeństwo dało mu kilka dzieci, z których większość zmarła w dzieciństwie, co w tamtych czasach nie było rzadkością. Najsłynniejszą spośród potomków była córka Louise Marie Adélaïde, która poślubiła późniejszego księcia Orleanu — znanego w okresie rewolucji jako Philippe'a Égalité. W związku z tym Penthièvre stał się teściem Philippe'a Égalité, a jego linia rodzinna miała później duże znaczenie w historii Francji (m.in. poprzez wnuka, przyszłego króla Ludwika Filipa).

Fortuna i pochodzenie majątku

Ogromna fortuna Penthièvre pochodziła z dziedzictwa zgromadzonego przez jego ojca oraz przez wcześniejsze zyski i zapisy rodzinne. Jedną z ważnych części tego majątku wiąże się z dziedziczeniem po La Grande Mademoiselle (Anne Marie Louise d'Orléans), dzięki czemu ród Penthièvre otrzymał znaczne posiadłości i bogactwa. Dzięki temu odziedziczonym majątkiem Louis Jean Marie dysponował środkami umożliwiającymi utrzymanie rozległych dóbr oraz prowadzenie działalności filantropijnej.

Filantropia i działalność publiczna

Penthièvre zasłynął z wyjątkowej hojności. Był znany z licznych zapomóg dla ubogich, wspierania szpitali, fundowania różnych instytucji charytatywnych i udzielania pomocy rodzinom w trudnej sytuacji. Jego postawa i społeczne wydatki sprawiły, że cieszył się opinią jednego z najbardziej powszechnie szanowanych wielkich właścicieli ziemskich swoich czasów.

Ostatnie lata i dziedzictwo

Louis Jean Marie de Bourbon zmarł 4 marca 1793. Wraz z wybuchem rewolucji francuskiej losy jego dóbr uległy znacznym zmianom — część majątku została zagrożona lub skonfiskowana, a rodzina doświadczyła trudnych przejść związanych z okresem rewolucyjnym. Penthièvre był także właścicielem gruntów, na których w przyszłości wzniesiono kaplicę królewską w Dreux — miejsce to stało się później nekropolią dla członków rodziny Orleańskiej i jednym z trwałych elementów pamięci o rodzie.

Postać księcia Penthièvre zapisała się w historii nie tylko jako przykład wielkiego majątku arystokratycznego, lecz także jako symbol filantropii szlacheckiej XVIII wieku — jego nazwisko kojarzone jest z dobroczynnością, wielkimi posiadłościami i skomplikowanymi kolejnymi losami rodzinnymi w burzliwym okresie końca monarchii we Francji.