Ludwik Francuski, Delfin Francji (1 listopada 1661 – 14 kwietnia 1711) był najstarszym synem i spadkobiercą Ludwika XIV, króla Francji, oraz jego małżonki, Marii Teresy z Austrii. Od dzieciństwa pozostawał w centrum życia dworskiego w Wersalu, ale w przeciwieństwie do ojca nigdy nie objął korony — zmarł przed Ludwikiem XIV.

W historiografii znany jest powszechnie jako le Grand Dauphin (Wielki Delfin) — przydomek związany zarówno z jego posturą, jak i z faktem, że przez długi czas był oczywistym następcą tronu. W 1680 roku poślubił Marię Annę Wiktorię z Bawarii, z którą miał troje synów, z których jeden został królem Hiszpanii. Pomimo oficjalnego małżeństwa, według źródeł historycznych delfin później zawarł także związek w tajemnicy; poślubił Marie Émilie de Joly.

Rodzina i potomstwo

  • Ludwik, książę Burgundii (1682–1712) – najstarszy syn, krótko delfin po śmierci ojca, zmarł przed objęciem tronu.
  • Filip V (1683–1746) – drugi syn, został królem Hiszpanii i zapoczątkował linię Burbonów w Hiszpanii (konflikt o jego sukcesję przyczynił się do wybuchu wojny o sukcesję hiszpańską).
  • Karol, książę Berry (1686–1714) – trzeci syn, zmarł młodo, nie pozostawił trwałego potomstwa, które odgrywałoby ważną rolę w sukcesji tronów.

Rola polityczna i charakter

Ludwik jako delfin miał ograniczony wpływ na rządy – dominującą rolę polityczną i administracyjną sprawował jego ojciec, Ludwik XIV. Delfin był oceniany przez współczesnych jako człowiek o spokojnym usposobieniu, pobożny i rodzinny, z tendencją do unikania bezpośredniego starcia z królem. Jego sylwetka na dworze bywała także opisywana jako przytłoczona przez potęgę i energię Ludwika XIV, co przekładało się na stosunkowo niewielki samodzielny udział w kierowaniu państwem.

Choć sam nie rządził, jego rola dynastyczna miała dalekosiężne skutki: to z jego potomków wywodziła się hiszpańska dynastia Burbonów, a łańcuch przedwczesnych zgonów (najpierw delfina, potem jego najstarszego syna) doprowadził do tego, że tron Francji przypadł ostatecznie jego wnukowi, Ludwikowi XV.

Dziedzictwo

Ludwik, delfin Francji, pozostawił po sobie przede wszystkim znaczenie genealogiczne i polityczne: choć sam nie objął władzy, jego dzieci i wnuki ukształtowały losy dynastii Burbonów w Europie. W pamięci historyków funkcjonuje jako postać żyjąca w cieniu „Króla Słońce”, której osobiste cechy i rodzinna rola miały jednak istotny wpływ na europejską scenę polityczną XVIII wieku.

Najważniejsze fakty

  • Pełne imię i tytuł: Ludwik, Delfin Francji (ur. 1 listopada 1661, zm. 14 kwietnia 1711).
  • Ojciec: Ludwik XIV, matka: Maria Teresa z Austrii.
  • Żona: Maria Anna Wiktoria z Bawarii; w tajemnicy poślubił też Marie Émilie de Joly.
  • Najważniejsi synowie: Ludwik, książę Burgundii; Filip V, król Hiszpanii; Karol, książę Berry.
  • Nigdy nie zasiadł na tronie — zmarł przed ojcem, co miało poważne konsekwencje dla linii sukcesji.