Laurent Clerc (ur. Louis Laurent Marie Clerc 26 grudnia 1785 r. we Francji - 18 lipca 1869 r.) był współzałożycielem pierwszej szkoły dla głuchoniemych (osób, które nie słyszą) w Stanach Zjednoczonych.
Wczesne życie i wykształcenie
Clerc stracił słuch w bardzo wczesnym dzieciństwie na skutek wypadku i został wychowany przez rodzinę, która w tamtych czasach miała ograniczone możliwości komunikacji z osobami niesłyszącymi. Jako młody człowiek trafił do Institut National des Jeunes Sourds w Paryżu, gdzie kształcił się i później pracował jako nauczyciel. W szkole tej uczyli m.in. abbé Sicard oraz wybitni nauczyciele niesłyszący, tacy jak Jean Massieu, którzy mieli duży wpływ na metodę nauczania wykorzystującą język migowy i alfabet manualny.
Przybycie do Ameryki i założenie szkoły
Głusi ludzie w Ameryce szanowali Clerca i nazywali go "Ojcem Głuchych", ponieważ założył on pierwszą szkołę dla głuchych w Ameryce w Hartford w stanie Connecticut. Historię tej placówki zapoczątkował Thomas Hopkins Gallaudet, który przybył do Europy, by poznać metody nauczania osób niesłyszących. W Paryżu Gallaudet spotkał Clerca i zaproponował mu wspólny wyjazd do Stanów Zjednoczonych; Clerc zgodził się i przybył z nim do Ameryki, by pomagać w założeniu szkoły.
Clerc i Thomas Hopkins Gallaudet założyli tę szkołę 15 kwietnia 1817 roku w starym hotelu. Szkoła szybko rozwinęła działalność, przeniosła się do obecnej lokalizacji w 1821 roku i obecnie nosi nazwę Amerykańskiej Szkoły dla Głuchych. Amerykańska Szkoła dla Głuchych jest najstarszą szkołą dla niesłyszących w Stanach Zjednoczonych.
Metody nauczania i wpływ na język migowy
Clerc wykorzystywał metody poznane w Paryżu: nauczanie z wykorzystaniem języka migowego i alfabetu manualnego. Jego praktyka oraz kontakt z lokalnymi systemami komunikacji przyczyniły się do powstania i rozwoju amerykańskiego języka migowego (ASL). Jako nauczyciel i mentor szkolił kolejne pokolenia nauczycieli, co znacznie przyspieszyło rozwój edukacji dla osób niesłyszących w Ameryce.
Życie zawodowe i dziedzictwo
Clerc poświęcił większość swojego życia pracy pedagogicznej w Hartford i w innych ośrodkach, angażując się zarówno w nauczanie, jak i propagowanie praw i możliwości edukacyjnych osób niesłyszących. Jego wkład w rozwój edukacji dla osób głuchych oraz rola współzałożyciela pierwszej amerykańskiej szkoły dla głuchoniemych sprawiły, że przeszedł do historii jako jedna z kluczowych postaci w tym obszarze.
Do dzisiaj pamięć o Clercu przetrwała w środowisku osób niesłyszących i w historii edukacji specjalnej: na jego cześć przyznaje się różne upamiętnienia, a jego idee nadal wpływają na kształt nauczania języka migowego i pracy z uczniami niesłyszącymi.
