Dr Goodluck Ebele Azikiwe Jonathan (ur. 20 listopada 1957 w Otuoke, w rejonie Ogbia, Bayelsa) był prezydentem Nigerii w latach 5 maja 2010–29 maja 2015. Wcześniej, po impeachmentcie gubernatora, pełnił funkcję gubernatora stanu Bayelsa (9 grudnia 2005 – 29 maja 2007). 29 maja 2007 roku objął urząd wiceprezydenta Nigerii jako kandydat Ludowej Partii Demokratycznej (PDP).

Wczesne życie i wykształcenie

Jonathan urodził się i wychował w regionie Nigerii nad Zatoką Gwinejską (Niger Delta). Kształcił się na Uniwersytecie w Port Harcourt, gdzie studiował nauki przyrodnicze. Przed wejściem do polityki pracował w administracji publicznej i w sektorze edukacji, co dało mu doświadczenie w zarządzaniu na szczeblu lokalnym i stanowym.

Kariera polityczna

W polityce stanowej Jonathan zaczynał jako zastępca gubernatora Bayelsa. Po objęciu stanowiska gubernatora w grudniu 2005 roku zyskał rozpoznawalność w regionie Niger Delta. W 2007 roku znalazł się na liście wyborczej Umaru Yar'Adua jako kandydat na wiceprezydenta; para zwyciężyła w wyborach i Jonathan został wiceprezydentem Nigerii.

Objęcie obowiązków prezydenta

Pod koniec 2009 roku prezydent Umaru Musa Yar'Adua wyjechał na leczenie do Arabii Saudyjskiej, co spowodowało konstytucyjny kryzys w kraju. Po kilku miesiącach nieobecności władzę wykonawczą tymczasowo przejął Jonathan — decyzje w tej sprawie zapadły w pierwszych miesiącach 2010 roku na szczeblu parlamentarnym i sądowym. Yar'Adua zmarł 5 maja 2010 roku, a Jonathan oficjalnie został prezydentem. Następnego dnia złożył przysięgę na swój urząd.

Prezydentura (2010–2015)

  • W 2011 Jonathan startował w wyborach prezydenckich jako kandydat PDP i wygrał, obejmując pełną, wybraną kadencję.
  • Jego druga kadencja i końcowy okres władzy przypadły na zaostrzenie konfliktu z grupą Boko Haram, w tym na głośne porwanie dziewcząt ze szkoły w Chiboku w 2014 roku, co stało się symbolem problemów z bezpieczeństwem w kraju.
  • Rząd kontynuował politykę rozwiązania napięć w regionie Niger Delta, w tym programy amnestii i reintegracji dla uczestników przemocy związanej z wydobyciem ropy naftowej.
  • W 2015 roku Jonathan przegrał wybory prezydenckie z opozycyjnym kandydatem Muhammadu Buhari. Kadencję zakończył 29 maja 2015, przekazując władzę nowemu prezydentowi.

Wybrane inicjatywy i polityka

Wśród priorytetów administracji Jonathana znajdowały się próby pobudzenia gospodarki niezależnej od ropy, inwestycje w infrastrukturę oraz działania na rzecz poprawy dostępu do edukacji i energetyki. Rząd podejmował także wysiłki dyplomatyczne i współpracę z partnerami międzynarodowymi w zakresie bezpieczeństwa i rozwoju.

Krytyka i kontrowersje

Prezydentura Jonathana spotkała się z krytyką z różnych stron: zarzucano rządowi niewystarczające działania wobec Boko Haram i opóźnioną reakcję na niektóre kryzysy bezpieczeństwa, a także występowały oskarżenia o korupcję i niewystarczającą transparentność w zarządzaniu dochodami z ropy. Upadek cen ropy w połowie dekady i spowolnienie gospodarcze postawiły dodatkowe wyzwania dla jego administracji.

Po zakończeniu urzędowania

Po przegranych wyborach w 2015 roku Jonathan został doceniony za pokojowe uznanie wyniku i przekazanie władzy — gest, który wzmocnił demokratyczne standardy w regionie. Po odejściu z urzędu zaangażował się w działalność międzynarodową, inicjatywy charytatywne i obserwacje wyborcze oraz prowadził działania poprzez fundacje i organizacje wspierające rozwój i demokrację.

Życie prywatne i dziedzictwo

Jonathan jest żonaty z Patience Jonathan, która pełniła funkcję Pierwszej Damy w czasie jego urzędowania. Jego kariera od lokalnego polityka do głowy państwa jest często analizowana w kontekście transformacji politycznej Nigerii po 1999 roku. Ocena jego dziedzictwa jest mieszana — chwalona jest pokojowa zmiana władzy w 2015 roku i działania na rzecz stabilizacji Niger Delta, natomiast krytycy wskazują na problemy z bezpieczeństwem i zarządzaniem gospodarczym w czasie jego prezydentury.