Charles Juste François Victurnien, de Beauvau, książę Craon (1793–1864) był francuskim wojskowym i senatorem w okresie II Cesarstwa, związanym politycznie z obozem bonapartystów. Pochodził z dawnego roduBeauvau i był powszechnie znany jako książę Beauvau. Jego ojciec posiadał tytuły nadane przez Święte Cesarstwo Rzymskie; po śmierci ojca w 1849 r. Charles odziedziczył przysługujące mu tytuły (formalnie używano także tytułu „książę Craon”). Ożenił się dwukrotnie i miał czworo dzieci, w tym następcę tytułu.

Młodość i pochodzenie

Karol urodził się 7 marca 1793 r. w Sunninghill w Berkshire. Jego rodzice, Marc Étienne de Beauvau, książę Beauvau, oraz Nathalie de Rochechouart, przebywali na emigracji w Anglii z powodu rewolucji francuskiej. Rodzina powróciła do Francji po ustabilizowaniu się sytuacji politycznej, dzięki czemu młody Charles mógł kontynuować karierę wojskową i publiczną w macierzystym kraju.

Kariera wojskowa

W 1810 r. wstąpił do armii francuskiej i w czasie wojen napoleońskich brał udział w polach bitew ówczesnej Europy. Podczas kampanii przeciwko Rosji w 1812 r. służył jako oficer karabinierów. Jego doświadczenia z epoki napoleońskiej ukształtowały późniejsze podejście do służby publicznej i polityki — pozostał zwolennikiem porządku i silnej władzy centralnej, co zbliżało go do bonapartystów.

Polityka i funkcje publiczne

W okresie II Cesarstwa został nominowany do Senatu, organu doradczego i ustawodawczego funkcjonującego za panowania Napoleona III. Jako senator reprezentował interesy administracyjne i lokalne swojego regionu, a także stał na stanowiskach zbieżnych z linią polityczną bonapartystów, którzy dążyli do umocnienia władzy wykonawczej i przywrócenia rodu Bonaparte na scenie politycznej Francji.

Poza aktywnością senacką, w 1854 r. został wybrany na radnego generalnego departamentu Meurthe (conseiller général), gdzie zajmował się sprawami lokalnej administracji, opieką nad infrastrukturą oraz zagadnieniami społecznymi i gospodarczymi regionu.

Tytuły, rodzina i dziedzictwo

Choć formalnie używał tytułu „książę Craon” (pochodzącego z przywilejów rodzinnych i związanych z tytułami Świętego Cesarstwa), w praktyce i w obiegu towarzyskim był częściej określany jako książę Beauvau. Jego pozycja łączyła tradycję starej arystokracji z aktywnością w instytucjach nowego porządku politycznego XIX wieku.

Jako członek wpływowej rodziny i osoba o doświadczeniu wojskowym oraz administracyjnym, Charles de Beauvau pozostawił po sobie obraz przedstawiciela pokolenia, które przeszło przez rewolucję, emigrację i powrót do kraju, a następnie odnalazło swoje miejsce w strukturach II Cesarstwa. Zmarł w 1864 r.