Angela Davis — amerykańska działaczka, autorka, feministka i abolicjonistka

Angela Davis — amerykańska działaczka, autorka i feministka, znana abolicjonistka więzienna; biografia, procesy i walka z więzienno‑przemysłowym kompleksem.

Autor: Leandro Alegsa

Angela Yvonne Davis (ur. 26 stycznia 1944 r. w Birmingham, Alabama) jest amerykańską działaczką polityczną, autorką, feministką i abolicjonistką więzienną. Przez wiele lat była związana z Partią Komunistyczną w Stanach Zjednoczonych, prowadziła badania i wykłady z zakresu feminizmu, teorii krytycznej, ruchów oporu oraz krytyki systemu karnego.

Wczesne życie i edukacja

Davis wychowywała się w segregowanym Południu USA, co ukształtowało jej wrażliwość na kwestie rasowe i społeczne. Studiowała filozofię i kontynuowała naukę za granicą, m.in. w Niemczech Zachodnich, gdzie zetknęła się z teorią krytyczną. W późniejszym okresie związana była z uczelniami w Stanach Zjednoczonych, prowadząc zajęcia i badania na temat rasy, płci i więzień.

Zaangażowanie polityczne i konflikty zawodowe

W latach 60. i 70. Davis działała na rzecz praw obywatelskich i była związana z organizacjami walczącymi o prawa Czarnych w USA; w 1967 roku wstąpiła do Partii Czarnej Pantery (istniały różne formy współpracy i solidarności z tym ruchem). W 1969 roku została zwolniona z pracy na Uniwersytecie Kalifornijskim w Los Angeles (UCLA) wskutek kontrowersji związanych z jej członkostwem w Partii Komunistycznej, co wywołało szeroką debatę publiczną na temat wolności akademickiej i politycznego prześladowania.

Aresztowanie, proces i uniewinnienie

W 1970 roku Davis została aresztowana po tym, jak powiązano ją ze sprawą zbrodni i porwania, w której zginął sędzia Harold Haley. Była oskarżona m.in. o współudział w dostarczeniu broni użytych w tym incydencie. Sprawa stała się międzynarodowym symbolem walki o sprawiedliwość i prawa polityczne — przez zwolenników była traktowana jako polityczne prześladowanie. W 1972 roku została uniewinniona przez ławę przysięgłych. W czasie tego procesu jej przypadek wywoływał ogromne zainteresowanie mediów i opinii publicznej; przeciwnicy, jak Ronald Reagan, sprzeciwiali się dopuszczeniu jej do nauczania na uczelniach publicznych w Kalifornii.

Dalsza działalność, idee i Critical Resistance

Po procesie Davis kontynuowała działalność publiczną, wykłady i pisma. W 1997 roku miała istotny udział w debacie o prison-industrial complex — więzienno-przemysłowym kompleksie — podkreślając, że więzienia stały się integralną częścią amerykańskiej gospodarki, a rozbudowa systemu karnego opiera się na strachu i wykluczeniu społecznym. W tym samym roku współtworzyła organizację Critical Resistance, która działa na rzecz likwidacji systemu masowego więziennictwa. Davis identyfikuje się jako abolicjonistka więzienna: opowiada się nie za kosmetycznymi reformami więzień, lecz za przemyśleniem całego systemu karnego i dążeniem do społeczeństwa, w którym instytucje przemocy stanowią mniejszą część mechanizmów społecznych. W swoich analizach wielokrotnie argumentowała, że amerykański system więziennictwa funkcjonuje w sposób zbliżony do nowych form niewolnictwa, zwłaszcza w kontekście masowego uwięzienia osób pochodzenia afrykańskiego i jego społecznych skutków.

Praca naukowa i publikacje

Davis jest autorką licznych książek i artykułów, w których łączy analizę historyczną, teorię krytyczną i aktywizm. Do jej najbardziej znanych prac należą eseje i monografie poświęcone relacjom między rasą, klasą i płcią oraz krytyce instytucji karnej. Jej popularne tytuły (wydania anglojęzyczne i przekłady) przyczyniły się do rozpowszechnienia idei abolicjonizmu i przeprowadzenia międzynarodowej debaty o roli więzień.

Akademia i wyróżnienia

Davis pełniła funkcje akademickie przez wiele lat; jest wybitną, emerytowaną profesorką na Uniwersytecie Kalifornijskim w Santa Cruz (profesorka emerita). Była zapraszana na wykłady i seminaria na uczelniach całego świata, a jej prace były nagradzane i szeroko cytowane w badaniach nad rasą, płcią i karą.

Życie prywatne

W życiu prywatnym Davis była m.in. żoną Hiltona Braithwaite'a w latach 80-tych. Jej biografia osobista łączy doświadczenia aktywistki, akademiczki i osoby publicznej, co sprawia, że pozostaje jedną z najbardziej rozpoznawalnych postaci emancypacyjnych i antykarnej krytyki naszych czasów.

Postawa Angeli Davis — łącząca teorię, praktykę i mobilizację społeczną — nadal wpływa na ruchy feministyczne, antyrasistowskie i abolicjonistyczne na całym świecie.

Angela Davis w 2006 r.Zoom
Angela Davis w 2006 r.

Pytania i odpowiedzi

P: Kim jest Angela Yvonne Davis?


O: Angela Yvonne Davis jest afroamerykańską działaczką polityczną i autorką, która zasłynęła przede wszystkim jako prominentna członkini Komunistycznej Partii Stanów Zjednoczonych (CPUSA) i była zaangażowana w ruchy Black Power w latach 60-tych i 70-tych.

P: Jakiego rodzaju badania prowadziła?


O: Prowadziła badania w dziedzinie feminizmu i teorii krytycznej.

P: Jak stała się sławna?


O: Stała się sławna, ponieważ była prominentną członkinią Komunistycznej Partii Stanów Zjednoczonych (CPUSA) i była zaangażowana w ruchy Black Power w latach 60-tych i 70-tych.

P: Gdzie dorastała Angela Yvonne Davis?


O: Angela Yvonne Davis dorastała w Alabamie.

P: Co się stało, gdy wstąpiła do Partii Komunistycznej?


O: Kiedy wstąpiła do Partii Komunistycznej, została zwolniona z pracy wykładowcy na uniwersytecie, ale ostatecznie zatrudniono ją z powrotem po stwierdzeniu, że było to zwolnienie nielegalne.

P: Co powiedział o niej Ronald Reagan?


O: Ronald Reagan powiedział, że nigdy nie powinna zostać dopuszczona do nauczania na kalifornijskim uniwersytecie.

P: Czym zajmuje się obecnie jako aktywistka?


O: Obecnie jej działalność koncentruje się na więziennictwie. W ramach swojej organizacji Critical Resistance opowiada się za zniesieniem więzień.


Przeszukaj encyklopedię
AlegsaOnline.com - 2020 / 2025 - License CC3