Trygonometria — definicja, funkcje (sin, cos, tan) i zastosowania

Trygonometria: definicja, funkcje (sinus/sin, cosinus/cos, tangens/tan) i praktyczne zastosowania — przystępne wyjaśnienia, przykłady oraz zadania krok po kroku.

Autor: Leandro Alegsa

Trygonometria (z greckiego trigon = trzy kąty i metron = miara) jest częścią matematyki elementarnej zajmującą się kątami, trójkątami i funkcjami trygonometrycznymi takimi jak sinus (w skrócie sin), cosinus (w skrócie cos) i tangens (w skrócie tan). Ma to pewien związek z geometrią, choć nie ma zgody co do tego, jaki dokładnie jest ten związek; dla niektórych trygonometria jest tylko częścią geometrii, dla innych jest niezależną dziedziną mającą zastosowania także poza klasyczną geometrią.

Podstawowe pojęcia

W trygonometrii rozróżnia się dwa podstawowe sposoby definiowania funkcji trygonometrycznych:

  • definicja na trójkącie prostokątnym — dla kąta ostrego w trójkącie prostokątnym:
    • sin α = przeciwprostokątna do kąta α / przekątna (hipotenusa)
    • cos α = przyprostokątna przyległa do kąta α / przekątna (hipotenusa)
    • tan α = przeciwprostokątna / przyprostokątna = sin α / cos α
  • definicja na kole jednostkowym — dla kąta mierzonego od osi OX w układzie współrzędnych: punkt na kole jednostkowym (x, y) odpowiada wartościom cos=x i sin=y; tan to y/x (jeśli x ≠ 0).

Miary kąta i konwersja

W trygonometrii kąty wyraża się zwykle w stopniach (°) lub radianach (rad). Związek między nimi to:

  • 360° = 2π rad ⇒ 1° = π/180 rad, 1 rad ≈ 57,2958°

Wartości funkcji dla kątów szczególnych

  • 0° (0 rad): sin = 0, cos = 1, tan = 0
  • 30° (π/6): sin = 1/2, cos = √3/2, tan = 1/√3
  • 45° (π/4): sin = √2/2, cos = √2/2, tan = 1
  • 60° (π/3): sin = √3/2, cos = 1/2, tan = √3
  • 90° (π/2): sin = 1, cos = 0, tan — nieokreślony

Podstawowe własności i tożsamości

  • Tożsamość pitagorejska: sin²x + cos²x = 1
  • Wzór na tangens: tan x = sin x / cos x (dla cos x ≠ 0)
  • Okresowość: sin i cos mają okres 2π, tan ma okres π
  • Własności parzystości: cos(−x) = cos x (funkcja parzysta), sin(−x) = −sin x (funkcja nieparzysta)
  • Wzory redukcyjne i na sumę/kosinus sumy:
    • sin(a ± b) = sin a cos b ± cos a sin b
    • cos(a ± b) = cos a cos b ∓ sin a sin b
    • tan(a ± b) = (tan a ± tan b) / (1 ∓ tan a tan b)
  • Wzory podwójnego kąta:
    • sin 2x = 2 sin x cos x
    • cos 2x = cos²x − sin²x = 2 cos²x − 1 = 1 − 2 sin²x

Funkcje odwrotne i zakresy

  • Arkusz funkcji odwrotnych: arcsin, arccos, arctan (czasem asin, acos, atan).
  • Zakresy przyjęte standardowo:
    • arcsin : [−1,1] → [−π/2, π/2]
    • arccos : [−1,1] → [0, π]
    • arctan : R → (−π/2, π/2)

Pochodne i całki (podstawowe)

  • d/dx sin x = cos x
  • d/dx cos x = −sin x
  • d/dx tan x = 1 / cos²x = sec²x
  • Podstawowe całki:
    • ∫ sin x dx = −cos x + C
    • ∫ cos x dx = sin x + C
    • ∫ tan x dx = −ln |cos x| + C

Rozwinięcia w szereg (Maclaurin)

  • sin x = x − x³/3! + x⁵/5! − …
  • cos x = 1 − x²/2! + x⁴/4! − …
  • Te rozwinięcia są użyteczne przy przybliżeniach i w analizie numerycznej; dla małych x sin x ≈ x, cos x ≈ 1 − x²/2.

Rozszerzenia i pokrewne funkcje

  • Funkcje odwrotne (arcsin, arccos, arctan) — przydatne do wyznaczania kątów na podstawie wartości trygonometrycznych.
  • Funkcje odwrotne i odwrotne multiplicative: sec x = 1/cos x, csc x = 1/sin x, cot x = 1/tan x.
  • Trygonometria hiperboliczna (sinh, cosh, tanh) pojawia się w niektórych zastosowaniach i ma analogiczne własności algebraiczne.

Zastosowania

Trygonometria ma bardzo szerokie zastosowanie praktyczne i teoretyczne:

  • geodezja i kartografia — pomiary odległości i kątów na powierzchni Ziemi, obliczanie azymutów;
  • nawigacja — określanie kursu i pozycji przy użyciu kątów i funkcji trygonometrycznych;
  • inżynieria i budownictwo — obliczenia konstrukcyjne, analiza sił, projektowanie dźwigarów i pochyłości;
  • fizyka — opis ruchu falowego, oscylacji, mechaniki klasycznej i kwantowej;
  • technika sygnałowa i przetwarzanie dźwięku/obrazu — analiza harmoniczna, transformacje Fouriera;
  • grafika komputerowa — obroty, przekształcenia i rzutowania w grafice 2D/3D;
  • robotyka i sterowanie — obliczanie kinematyki, orientacji i trajektorii.

Przykład praktyczny

Chcemy zmierzyć wysokość słupa korzystając z dalmierza i kątomierza: stojąc w odległości d od podstawy słupa mierzymy kąt α od poziomu do czubka. Wysokość h słupa (pomijając wysokość obserwatora) obliczamy jako:

h = d · tan α

Uwagi końcowe

Trygonometria łączy intuicję geometryczną z analizą funkcjonalną i jest fundamentem dla wielu dziedzin matematyki oraz nauk stosowanych. Poznanie podstawowych własności funkcji trygonometrycznych oraz umiejętność stosowania tożsamości trygonometrycznych i przybliżeń otwiera drogę do bardziej zaawansowanych zastosowań w nauce i technice.

Przegląd i definicje

W trygonometrii używa się wielu specyficznych słów do opisania części trójkąta. Niektóre z definicji w trygonometrii to:

  • Trójkąt prostokątny - Trójkąt prostokątny to trójkąt, który ma kąt równy 90 stopni. (Trójkąt nie może mieć więcej niż jeden kąt prosty) Standardowe współczynniki trygonometryczne mogą być stosowane tylko do trójkątów prostokątnych.
  • Hipotensja - hipotensja trójkąta jest najdłuższym bokiem i bokiem, który jest przeciwny do kąta prostego. Na przykład, dla trójkąta po prawej stronie, przeciwprostokątna jest bokiem c.
  • Przeciwna strona kąta - przeciwna strona kąta to strona, która nie przecina wierzchołka kąta. Na przykład, bok a jest przeciwny do kąta A w trójkącie po prawej stronie.
  • Przyległość kąta - Przyległość kąta to bok, który przecina wierzchołek kąta, ale nie jest jego przeciwprostokątną. Na przykład, bok b jest przyległy do kąta A w trójkącie po prawej stronie.
Standardowy trójkąt prostokątny. C jest kątem prostym na tym rysunku.Zoom
Standardowy trójkąt prostokątny. C jest kątem prostym na tym rysunku.

Współczynniki trygonometryczne

Istnieją trzy główne współczynniki trygonometryczne dla trójkątów prostokątnych i trzy odwrotności tych współczynników. W sumie jest 6 współczynników. Są to:

  • Sinus (sin) - sinus kąta jest równy przeciwnej hipotensji {{displaystyle {{text{Opposite}}} nad {text{Hypotenuse}}}} {\displaystyle {{\text{Opposite}} \over {\text{Hypotenuse}}}}
  • Cosinus (cos) - cosinus kąta jest równy przyległej hipotensji {displaystyle {{text{Adjacent}} nad {text{Hypotenuse}}}} {\displaystyle {{\text{Adjacent}} \over {\text{Hypotenuse}}}}
  • Tangens (tan) - tangens kąta jest równy przeciwległemu przyległemu {{displaystyle {{text{Opposite}}} nad {{text{Adjacent}}}} {\displaystyle {{\text{Opposite}} \over {\text{Adjacent}}}}

Odwrotności tych współczynników to:

Cosecant (csc) - cosecant kąta jest równy przeciwległej hipotensji {{displaystyle {{Hypotenuse}} {\displaystyle {{\text{Hypotenuse}} \over {\text{Opposite}}}}lub csc θ = 1 sin θ {displaystyle {{csc θ}} ={1 θ ={sin θ}} {\displaystyle \csc \theta ={1 \over \sin \theta }}

Sekant (sec) - sekant kąta jest równy hipotensji przyległości {{displaystyle {{Hypotenuse}} {\displaystyle {{\text{Hypotenuse}} \over {\text{Adjacent}}}}lub sec θ = 1 cos θ {displaystyle {sec θ ={1 θ {cos θ }} {\displaystyle \sec \theta ={1 \over \cos \theta }}

Cotangent (cot) - cotangens kąta jest równy przyległości przeciwległej {{displaystyle {{Adjacent}} {\displaystyle {{\text{Adjacent}} \over {\text{Opposite}}}}lub cot θ = 1 tan θ {displaystyle {cot θ ={1 θ {tan θ }} {\displaystyle \cot \theta ={1 \over \tan \theta }}

Uczniowie często używają mnemotechnik, aby zapamiętać tę zależność. Stosunki sinusa, cosinusa i tangensa w trójkącie prostokątnym można zapamiętać, przedstawiając je jako ciągi liter, np. SOH-CAH-TOA:

Sinus = Przeciwieństwo ÷ Hipoteza

Cosinus = Przyległość ÷ Hipoteza

Styczna = Przeciwna ÷ Przyległa

Użycie trygonometrii

Za pomocą sinusów i cosinusów można odpowiedzieć na praktycznie wszystkie pytania dotyczące trójkątów. Nazywa się to "rozwiązywaniem" trójkąta. Można obliczyć pozostałe kąty i boki dowolnego trójkąta, gdy tylko znane są dwa boki i zawarty w nich kąt lub dwa kąty i bok lub trzy boki. Prawa te są przydatne we wszystkich gałęziach geometrii, ponieważ każdy wielokąt może być opisany jako kombinacja trójkątów.

Trygonometria jest również niezbędna w geodezji, analizie wektorowej oraz w badaniu funkcji okresowych.

Istnieje również coś takiego jak trygonometria sferyczna, która zajmuje się geometrią sferyczną. Jest ona wykorzystywana do obliczeń w astronomii, geodezji i nawigacji.

Prawa trygonometrii

Prawo sinusów

a Sin A = b Sin B = c Sin C {{displaystyle {{text{a}} {{text{Sin A}} = {{text{b}} {{text{Sin B}}}={{text{c}} \\\ {\i0} {\displaystyle {{\text{a}} \over {\text{Sin A}}}={{\text{b}} \over {\text{Sin B}}}={{\text{c}} \over {\text{Sin C}}}}

Prawo cosinusów

a 2 = b 2 + c 2 - 2 b c cos ( A ) {displaystyle a^{2}=b^{2}+c^{2}-2bc cos(A)}. {\displaystyle a^{2}=b^{2}+c^{2}-2bc\cos(A)}

Prawo stycznych

a - b a + b = tan ( 1 2 ( A - B ) ) tan ( 1 2 ( A + B ) {{displaystyle {}}}={{tan({}}(A-B))}{tan({}(A+B))}} {\displaystyle {\frac {a-b}{a+b}}={\frac {\tan({\frac {1}{2}}(A-B))}{\tan({\frac {1}{2}}(A+B))}}}



Przeszukaj encyklopedię
AlegsaOnline.com - 2020 / 2025 - License CC3