Medium (opera Gian Carlo Menottiego, 1946) — opis i historia
Opera "Medium" (1946) Gian Carlo Menottiego — fascynujący opis i historia powstania, premiery, inscenizacji filmowej i telewizyjnej.
Medium to dwuaktowa opera z muzyką i słowami autorstwa Gian Carlo Menottiego. Została napisana na zamówienie Uniwersytetu Columbia. Jej pierwsze wykonanie odbyło się tam 8 maja 1946 roku. Pierwsza profesjonalna produkcja opery została zaprezentowana na podwójnym rachunku z The Telephone Menottiego. Miało to miejsce w Heckscher Theater, w Nowym Jorku, w dniach 18-20 lutego 1947 roku, w wykonaniu Ballet Society. Produkcja na Broadwayu miała miejsce 1 maja 1947 roku w Ethel Barrymore Theater w tej samej obsadzie. W 1951 roku Menotti wyreżyserował, z pomocą filmowca Alexandra Hammida, wersję filmową, przypominającą film noir. W roli głównej wystąpiła Anna Maria Alberghetti. Telewizyjna produkcja na żywo z udziałem Marie Powers miała miejsce 12 grudnia 1948 roku w telewizyjnym programie Studio One.
Galeria obrazów
1 Obraz
Tło i powstanie
Menotti napisał Medium w okresie swojego wczesnego sukcesu jako kompozytor operowy w Ameryce. Opera powstała z myślą o niewielkiej obsadzie i kameralnej scenie, co czyni ją przystępną dla mniejszych zespołów operowych i teatrów eksperymentalnych. Menotti, znany z dbałości o dramatyczną prostotę i komunikatywność muzyki, skomponował dzieło, które łączy elementy melodramatu, psychologicznego napięcia i mrocznej atmosfery.
Fabuła i tematy
Medium to intensywna, psychologiczna opowieść o kobiecie praktykującej seanse i o wpływie jej działalności na życie osób z jej otoczenia. Sztuka porusza tematy iluzji i rzeczywistości, winy, manipulacji emocjami oraz granicy między oszustwem a prawdziwym przeżyciem duchowym. Choć akcja jest oszczędna i skupiona na wąskiej grupie postaci, napięcie dramatyczne rośnie stopniowo, prowadząc do kulminacji, w której zagubienie i lęk bohaterów mają tragiczne konsekwencje.
Muzyka i styl
Muzyka Menottiego w tej operze cechuje się bezpośredniością melodii, wyraźnym akcentem na dramatyczną ekspresję i klarowną fakturą orkiestracyjną. Kompozytor korzysta z tonalności i motywów powtarzanych dla budowania nastroju, przy jednoczesnym wykorzystaniu ciszy i nagłych kontrastów dynamicznych do podkreślenia momentów napięcia. Ze względu na niewielką obsadę i kameralne rozmieszczenie sceniczne, partytura jest zorientowana na intymność wyrazu i ścisłą współpracę między śpiewakami a reżyserią.
Wykonania, adaptacje i recepcja
- Premiera akademicka na Uniwersytecie Columbia (8 maja 1946) zapoczątkowała zainteresowanie inscenizacjami studenckimi i małych teatrów.
- Pierwsze profesjonalne wystawienie (Heckscher Theater, luty 1947) oraz występ na Broadwayu przyczyniły się do szerszego rozgłosu utworu.
- Telewizyjna transmisja w programie Studio One (1948) i filmowa adaptacja reżyserowana przez Menottiego i Alexandra Hammida (1951) spopularyzowały operę poza środowiskiem estradowym, ukazując jej silny potencjał dramatyczny w medium filmowym i telewizyjnym.
- Odbiór krytyczny był w większości pozytywny: krytycy doceniali dramaturgię, zwięzłość formy i umiejętne wykorzystanie elementów grozy oraz psychologii postaci.
Znaczenie i miejsce w twórczości Menottiego
Medium jest jednym z wczesnych dzieł Menottiego, które utrwaliły jego reputację jako twórcy oper scenicznych z silnym naciskiem na dramat słowno-muzyczny i przystępność języka muzycznego. Opera często wystawiana jest w duecie z krótszym The Telephone, tworząc kontrast pomiędzy mroczniejszą, dramatyczną Medium a lekko komiczną miniaturą. Dzieło pozostaje przykładem mid‑XX‑wiecznego podejścia do opery: mniej monumentalne, bardziej skoncentrowane na psychologicznym realizmie.
Wybrane informacje praktyczne
- Obsada i wymagania sceniczne: opera wymaga kameralnej scenografii i kilku głównych śpiewaków; przy inscenizacjach często wykorzystuje się efekty świetlne i dźwiękowe do budowania nastroju seansów spirytystycznych.
- Nagrania i retransmisje: istnieją różne realizacje studyjne i sceniczne, a także archiwalne nagrania telewizyjne/filmowe; zainteresowani powinni sprawdzić katalogi fonograficzne i archiwa telewizyjne w celu odnalezienia konkretnych wydań.
- Tłumaczenia i wykonania: opera wystawiana była w różnych językach, ale ze względu na specyfikę tekstu i wyraźny rys dramatyczny często zachowuje się oryginalne wersje językowe lub przekłady bliskie idiomowi oryginału.
Operę można postrzegać jako przykład kameralnego teatru muzycznego, który łączy elementy thrillera psychologicznego z operową ekspresją — dzięki czemu Medium nadal bywa chętnie wystawiana i studiowana jako istotny utwór w dorobku Menottiego.
Historia opery
Akt 1
Salon medium
Monica, córka Madame Flory, i Toby, niemy chłopiec służący uratowany z "ulic Budapesztu" bawią się w przebieranki. Kiedy Madame Flora, lub "Baba", jak ją nazywają, wraca do domu pijana, gwałtownie karci ich za nieprzygotowanie się do seansu tej nocy. Wkrótce przybywają goście, pan i pani Gobineau, stali bywalcy, oraz wdowa pani Nolan, która uczestniczy w seansie po raz pierwszy. Z Madame Flora w transie w jej fotelu, fałszywy seans odbywa się gdzie pani Nolan mówi z tym, co myśli, że jest jej zmarłego szesnaście-letnia córka, ale jest naprawdę Monika za ekranem. Gdy Monika znika, pani Nolan rzuca się w stronę postaci i zostaje powstrzymana przez Gobineaus. Kiedy porządek zostaje przywrócony, pan i pani Gobineau "komunikują się" z ich zmarłym dwuletnim synem Mickeyem, który nie robi nic poza śmiechem. Po pożegnaniu z nim, Madame Flora "nagle, z głośnym sapnięciem... chwyta się obiema rękami za gardło". Czuje fantomową rękę zaciskającą się na jej gardle i jest "przerażona". Po żądaniu, że goście wychodzą, ona wzywa Monikę i mówi jej, co czuła, w końcu obwiniając Toby'ego, który był w drugim pokoju przez cały czas. W staraniach, aby uspokoić Baba pijany gniew wobec Toby'ego, Monika śpiewa jej ciemną kołysankę "The Black Swan", który jest przerywany przez głos, że Baba słyszy powodując jej latać do przerażonej wściekłości na Toby'ego za to, że nie powiedział jej, gdzie głos pochodzi. Akt kończy się Moniki ponownie śpiewając kołysankę podczas Baba recytuje jej Zdrowaś Maryjo.
Akt 2
Kilka dni później
Toby daje pokaz lalek dla Moniki, ich wzajemna miłość staje się bardziej oczywista. Kiedy Baba wraca do domu, ona wznawia swoje oskarżenia na Toby'ego, pewien, że wie, co się stało tej nocy. Goście ponownie przybyć, oczekując innego seansu, ale są napędzane przez Madame Flora, który próbuje przekonać ich, że cała rzecz była fikcją, ujawniając wszystkie sztuczki, że ona i Monica używane. Ale goście nie są przekonani i odejść twierdząc, że podczas gdy ona może myślał, że była oszukiwanie ich, ona w rzeczywistości nie było. Gdy goście odeszli, ona jeździ Toby out pomimo błagań Moniki w jego imieniu. Z wszyscy odeszli, a Monica w swoim pokoju, Baba nalewa sobie kolejnego drinka i kwestionuje własną zdrowy rozsądek, stając się dzikie z piciem i ostatecznie mija. Kiedy zasnęła, Toby zakrada się z powrotem i próbuje dostać się do pokoju Moniki, ale znajduje się zablokowany i ostatecznie idzie do bagażnika, aby znaleźć swój tamburyn. Podczas wyszukiwania, on puka pokrywę bagażnika w dół budząc Baba. Toby szybko ukrywa się w teatrze lalek. Jak Baba próbuje zobaczyć, gdzie hałas przyszedł z i pobiera rewolwer z szuflady w tabeli. "Histerycznie" krzyczy "Kto to jest? Mów, bo strzelam!" i kurtyna teatru lalek porusza się. "Baba krzyczy i strzela do niej kilka razy". Gdy zakrwawione ciało Toby'ego zwala się chwytając kurtynę, Baba mówi "Zabiłem ducha! Zabiłem ducha!" Monica, słysząc strzały, wchodzi do środka, widzi pozbawione życia ciało Toby'ego i biegnie na pomoc. Gdy ostatnia kurtyna opada "bardzo powoli", Baba pyta "zachrypniętym szeptem": "Czy to byłeś ty?".
Atrakcje muzyczne
- "Walc Moniki" (Monica)
- "Czarny łabędź" (Monica)
- "Boję się, czy ja się boję?" (Baba)
Powiązane artykuły
Autor
AlegsaOnline.com Medium (opera Gian Carlo Menottiego, 1946) — opis i historia Leandro Alegsa
URL: https://pl.alegsaonline.com/art/98446