Inwazja WWF 2001 — historia konfliktu WWF, WCW i ECW

Poniedziałkowa noc Wojny

Podczas Monday Night Wars, World Wrestling Federation (WWF) i World Championship Wrestling (WCW), 2 najlepsze zawody wrestlingowe Ameryki Północnej, rywalizowały o oceny. Dzięki takim wydarzeniom, jak nWo i Montreal Screwjob, kibice porównywali obie promocje, a internetowa społeczność zapaśnicza była pełna argumentów, który z nich był najlepszy.

Jednak m.in. złe zarządzanie w ramach WCW (np. zezwalanie zapaśnikom na rezerwowanie meczów) doprowadziło w końcu WCW do spirali spadkowej, z której nigdy nie wyszło. Wojny Poniedziałkowej Nocy zakończyły się 23 marca 2001 r., kiedy to WWF kupiła WCW za cenę, którą uznano za okazyjną.

Ostatnia noc poniedziałkowych wojen nocnych miała miejsce 26 marca 2001 roku: RAW skupił się przede wszystkim na głównych fabułach, które zmierzają do WrestleMania X-Seven, podczas gdy Nitro zorganizował swój ostatni odcinek z Nocą Mistrzów. Vince McMahon otworzył Nitro i ogłosił symulcast później tej nocy, aby zająć się przyszłością WCW. W całym RAW McMahon publicznie wymienił kilku zapaśników WCW, którzy nie zostaliby zatrzymani. Po tym jak Sting pokonał Rica Flaira w finałowym meczu WCW, rozpoczął się simulcast. McMahon opowiedział o wykupieniu WCW i zabawił się pomysłem przekształcenia WCW w ogromny konglomerat medialny, podobny do WWF. Zapytał tłum, kogo powinien trzymać pod pasem, wymieniając nazwiska zapaśników WCW i prosząc o reakcję. Lex Luger spotkał się z negatywną reakcją fanów, a Hulk Hogan, Buff Bagwell, Booker T, Scott Steiner, Sting i Goldberg otrzymali pozytywne reakcje. Następnie Vince przystąpił do odpalenia ich wszystkich, jednak do wiwatów tłumu RAW i jeerów tłumu Nitro. Następnie McMahon ogłosił, że podpisze kontrakt i uczyni go oficjalnym w WrestleManii. Shane McMahon pojawił się jednak na Nitro i ogłosił, że podpisał kontrakt i kupił WCW spod nosa swojego ojca, sadząc nasiona dla tego, co było uważane za lukratywną szansę na przyszłą historię. Inwazja nie rozpoczęła się od razu potem, ponieważ WWF przygotowywała się do WrestleMania X-Seven, największego show w roku, zaledwie kilka dni później.

Inwazja

Dzięki zakupowi WCW WWF skutecznie podwoiła rozmiar swojego planu, a w rezultacie nie było wystarczająco dużo czasu na ekranie dla wszystkich. Pierwotnym planem było znalezienie czasu na TNN, aby kontynuować uruchamianie WCW jako osobnej jednostki. Na WWF.com i WCW.com zostały nawet umieszczone sondaże, aby zdecydować o nazwie nowego pokazu. Plany te upadły, gdy żadna stacja telewizyjna nie dotknęła WCW ze względu na reputację, jaką cieszy się z powodu utraty pieniędzy. WWF ostatecznie przeprowadził rozszerzenie marki, skutecznie ożywiając WCW pod własnym auspicjami i prowadząc dwie oddzielne promocje, każda z dwoma istniejącymi programami telewizyjnymi WWF, RAW i SmackDown!

W ramach swoich planów, Lance Storm stał się pierwszym zapaśnikiem WCW, który pojawił się w programie WWF, uruchomiony podczas meczu 28 maja odcinek RAW podczas meczu. Na King of the Ring 2001 24 czerwca, wtedy Booker T zapaśnik-WCW ingerował podczas meczu Triple Threat Main Event na Mistrzostwa WWF i prawie kosztował Stone Cold Steve'a Austina tytuł. Austin doznał też złamania kości w ręku od bocznego uderzenia, które zabrał z Bookera do stołu ogłoszeniowego. Następnej nocy doszło do konfrontacji pomiędzy właścicielem WCW, Shane'em McMahonem, a właścicielem WWF, Vince'em McMahonem. Kiedy Vince był w ringu, Booker T przyszedł od tyłu, aby dostarczyć Vince'owi swój charakterystyczny kopniak nożycowy. Lista WWF pobiegła do ringu na pomoc Vince'a, ale Booker T i Shane McMahon uciekli przez tłum. Ten incydent wyznaczył oficjalny początek fabuły inwazji, na którą spiker RAW-u Jim Ross ogłosił: "Linie walki zostały wytyczone!"

WWF w końcu zaczął rozpoznawać WCW i przetestował pomysł rozszerzenia marki, dając WCW ostatnie dwadzieścia minut RAW z Scottem Hudsonem i Arn Andersonem, którzy ogłaszali obowiązki w miejsce Jima Rossa i Paula Heymana. Podczas meczu pomiędzy Buffem Bagwellem i Booker T o mistrzostwo świata wagi ciężkiej WCW, zapaśnicy WWF Kurt Angle i mistrz WWF Stone Cold Steve Austin wtrącali się do zemsty pokonując Bookera T up, Bagwell dołączył do Angle'a i Austina atakując Bookera T. A.

Dodanie ECW

W odcinku 9 lipca na RAWie, Kane'a zaplanowano mecz niepełnosprawnych z Mike'm Awesome i Lance Storm. Chris Jericho wyszedł i zaoferował, że będzie partnerem Kane'a, zamieniając go tym samym w mecz zespołu tagów. Pod koniec meczu, Jericho zastosowało Mury Jerycha na Lance Storm. Jednak w miarę wykonywania tego ruchu, Rob Van Dam i Tommy Dreamer wbiegli przez publiczność i na ring i zaczęli bić na Kane'a i Jericho. W odpowiedzi na to, na ring wbiegli zapaśnicy WWF w składzie: The Dudley Boyz, Tazz, Justin Credible, Rhyno i Raven. Po krótkim postoju, grupa WWF odwróciła się i zaatakowała Kane'a i Jericho. To skłoniło Paula Heymana do opuszczenia stołu ogłoszeń i wejścia na ring. Po piątce zapaśników ogłosił, że ECW została wprowadzona do inwazji. Heyman opowiadał o tym, jak bardzo był zmęczony siedząc obok Jima Rossa i dyskutując o WCW vs. WWF, stwierdzając, że czuł, iż wszyscy zapomnieli o ECW i ogłosił, "Ta Inwazja właśnie została doprowadzona do ostateczności".

Później w nocy, Shane i Vince McMahon wpadli na siebie za kulisami. Shane powiedział ojcu, że trzeba się zająć ECW i zaznaczył, że pod pasem Heymana jest 10 zapaśników ECW. Zasugerował, że weźmie pięciu swoich zapaśników z WCW i sprawi, że będą oni współpracować z pięcioma zapaśnikami Vince'a McMahona z WWF później tej nocy, aby wyciągnąć ECW. Vince zgodził się, ale nalegał, że WCW w końcu spotka jego upadek, gdy wszystko zostanie powiedziane i zrobione.

Pod koniec nocy, na ring weszli zapaśnicy z WCW w towarzystwie Shane'a McMahona. Następnie na ring weszli zapaśnicy WWF, a zanim weszła ECW, zaczęli się bić zapaśnicy WCW i WWF. Zapaśnicy WWF opuścili ring, ale potem zostali szturmowani przez zapaśników ECW i wyprowadzeni. Następnie na ring weszli mężczyźni z WCW i piątka mężczyzn z ECW. Paul Heyman i Shane McMahon przytulili się i zaczęli demontować zapaśników WWF. Vince McMahon, ogłuszony, wyszedł i zapytał, co się dzieje. Shane McMahon odpowiedział, że jest odpowiedzialny za wszystkie wydarzenia, które właśnie się pojawiły i ogłosił, że ECW i WCW połączyły się w Sojusz. Następnie ogłosił, że nowym właścicielem ECW jest Stephanie McMahon.

Inwazja WWF

Podczas InVasion, Inauguracyjna Bójka miała miejsce pomiędzy drużyną WCW/ECW a drużyną WWF. W skład drużyny WWF wchodzili: Stone Cold Steve Austin, Kurt Angle, Chris Jericho, Kane i Przedsiębiorca, którzy zmagali się z drużyną DDP, Booker T, Rhyno i Dudley Boys. Pod koniec meczu, wszyscy zapaśnicy byli poza ringiem, oprócz Bookera T i Angle'a. Kurt Angle zastosował blokadę kostki na Bookerze T, który wyskoczył, ale nie było sędziego, który by to zobaczył. Stone Cold następnie przeciągnął sędziego na ring, ale potem kopnął Kurt Angle w twarz, ogłuszył go, i umieścił Booker T na górze Kurt Angle i powiedział sędziemu, aby liczyć. Zespół WCW/ECW wygrał mecz z powodu akcji Stone Cold.

WWF nabiera rozpędu

Shane McMahon, na wydaniu SmackDown z 26 lipca! zaprosił do Sojuszu The Rock, który nie był widziany od czasu RAW-u po WrestleMania X-Seven. Również tej nocy, Kurt Angle wyzwał Bookera T na mecz Mistrzostw Świata wagi ciężkiej WCW, który Booker T zaakceptował. WWF nabrało rozpędu, gdy Kurt Angle pokonał Bookera T z blokadą kostki, odbierając Mistrzostwo Świata wagi ciężkiej WCW Sojuszowi. Bieg o tytuł Angle okazał się krótkotrwały, gdyż Booker T wygrał go 30 lipca w odcinku RAW.

Na tym samym RAW-ie The Rock powrócił po raz pierwszy od czasu jego zawieszenia w dniu 2 kwietnia. Shane i Vince McMahon byli na ringu tej nocy, a każdy z nich próbował przekonać The Rock'a, by dołączył do swojej strony. Shane McMahon pozwolił sobie przypomnieć The Rock o tym, jak Vince wykręcił go z Mistrzostw WWF na początku tego roku w WrestleManii, a także w meczu w stalowej klatce dzień po WrestleManii. Vince McMahon odpowiedział, że Shane był nieco dokładny w swoich oskarżeniach, ale przyznał, że błędem było dla niego wspieranie Stone Cold, ponieważ był grzechotnikiem, o którym powinien wiedzieć, że w końcu go ugryzie. Obiecał The Rock, że nie będzie miał zamiaru go wydymać, jeśli wróci do WWF, ale też odstąpił, że nie będzie mógł obiecać, że nigdy tego nie zrobi; jeśli będzie to dobre dla interesów, powiedział, że po prostu może to zrobić. Powiedział The Rock'owi, że przynajmniej jest z nim szczery i błagał, by The Rock zaufał sam sobie, stwierdzając, że jego przyszłość zależy od fanów i WWF. The Rock jednak, Rock Bottomed Vince McMahon i podał rękę Shane'owi, ale potem poszedł również do Rock Bottom him.

Jego powrót doprowadził do meczu o tytuł Mistrza Świata WCW między The Rock a Booker T na SummerSlam 2001, który The Rock wygrał, co oznacza, że po raz drugi pas mistrzowski WCW zmienił stronę na WWF. W tym samym czasie Austin zachował swoje mistrzostwo WWF przeciwko Angle, po tym jak Angle wygrał je z dyskwalifikacją.

Podczas kolejnych pokazów RAW i SmackDown! miały miejsce przede wszystkim mecze międzypromocyjne obu firm. Austin ukradł medale Kurta Angle'a podczas jednego z pokazów, a 30 sierpnia na SmackDown! , przywiązał je do żużlowego bloku i wrzucił do rzeki. Następni RAW, Debra i Stephanie kupili nową ciężarówkę dla Stone Cold, ale Angle podszedł od tyłu i przybił Austina z tyłu głowy rurą. Włożył do ciężarówki blok żużlowy i linę, włożył do niego Austina i odjechał na ciężarówkę. Zagroził, że wrzuci Stone Cold do rzeki, jeśli nie dostanie strzału do tytułu. Austin zastosował się do tego i dał mu szansę na nadchodzące pay-per-view, Unforgiven. Angle powiedział jednak, że Austin "wciąż idzie do wody", ale zamiast tego po prostu zawstydził Austina, wrzucając go do basenu dla dzieci.

WWF nabrał jeszcze większego rozpędu w Unforgiven, ponieważ The Rock zachował mistrzostwo WCW przeciwko Booker T, a Kurt Angle zmusił Austina do poddania się blokady kostki, wygrywając mistrzostwa WWF z Stone Cold, oddając oba pasy w ręce WWF.

Jericho i The Rock Feud/The Alliance Mount a comeback

Po Unforgiven odbyło się kilka międzypromocyjnych meczów. Co więcej, kluczowym punktem fabularnym był fakt, że 8 października, kiedy to RAW, Jericho i The Rock spotkali się z Shane'em McMahonem i Robem Van Damem. Twarz Jericho została zalana krwią i z krzesłem stalowym w ręku przypadkowo przybił The Rock, gdy próbował uderzyć Shane'a McMahona. Wywołało to poruszenie w kuluarach później w nocy, kiedy The Rock sprawdził, czy Jericho, który był leczony przez sanitariuszy, był w dobrym stanie, ale stwierdził, że Jericho popełnił duży błąd w meczu. Jerycho, poirytowane, przeciwstawiło się temu, że wszyscy popełniają błędy, w tym The Rock. The Rock odpowiedział, że każdy powinien być odpowiedzialny za swoje błędy, ale bardziej interesowała go kondycja Jerycha. Wychodząc z sali, Jericho skomentował EMT zastanawiając się "czego do diabła" chciał dla niego The Rock. Skała podsłuchała to, wróciła i poprosiła Jericho, żeby się powtórzył. Jericho to zrobił, a The Rock przeciwstawił się temu, że jego błąd kosztował ich mecz. Jericho odparł, że być może powinien był uderzyć The Rock'a celowo krzesłem i zaczął szydzić z The Rock'a, mówiąc, że powinien zrzucić Ludzką Brwi z twarzy The Rock'a. The Rock sprowokował Jericho do tego i doszło do bójki.

Również tej nocy, Stone Cold i Kurt Angle stanęli do walki o mistrzostwo WWF, a William Regal, który siedział przy ringu, aby zapewnić uczciwy mecz, uderzył Kurt Angle z mistrzostwem, tym samym kłując WWF i kosztując Angle tytuł.

Waśń między Jericho a The Rock rozgorzała do meczu w No Mercy 21 października, gdzie Jericho pokonało The Rock, by wygrać Mistrzostwa WCW, a Stone Cold Steve Austin pokonał Angle'a i Roba Van Dama, by utrzymać mistrzostwo WWF.

W dniu 29 października Shane McMahon powiedział swojemu ojcu, Vince'owi McMahonowi, że członek WWF wskoczy tej nocy do Sojuszu. Później tej samej nocy, Kurt Angle wbił nóż w plecy WWF uderzając stalowymi krzesłami w Jericho, The Rock, Undertaker i Kane'a. W dniu 1 listopada SmackDown! Kurt Angle, który pierwotnie przewodził zapaśnikom WWF, wyjaśnił, że reprezentował to, co w Ameryce jest wspaniałe - był zwycięzcą, a jego porażka wynikała z jego decyzji o walce po zwycięskiej stronie. Po tej stronie był Stone Cold, człowiek, jak twierdził Kurt Angle, wiedział jak wygrać.

Koniec inwazji

5 listopada Vince McMahon, podczas emisji RAWu, przeciwstawił się porażce Kurta Angle'a, oświadczając, że członek Team Alliance ucieknie podczas meczu w nadchodzącej serii Survivor. Stone Cold wyszedł na przeciw Vince'owi i stwierdził, że to Stone Cold będzie tym, który przegra. Z powodu tego ogłoszenia, wielu członków Sojuszu zaczęło nie ufać Stone Coldowi, patrząc na niego podejrzanymi oczami, którym Stone Cold zaprzeczył i nazwał Vince'a kłamcą. Stone Cold poszedł na przesłuchanie członków Team Alliance, przesłuchanie Booker T i siedzi Rob Van Dam w dół w pokoju z oświetleniem świecącym na niego.

Wszystko to doprowadziło do meczu "Winner Take All" na Survivor Series 2001, który rozegrał się między drużyną WWF (The Rock, Chris Jericho, The Undertaker, Kane i The Big Show) a Team Alliance (Steve Austin, Kurt Angle, Booker T, Rob Van Dam i Shane McMahon). Ostatnia trójka mężczyzn w meczu to The Rock i Jericho przeciwko Austinowi. Jerycho zostało wyeliminowane i aby kontynuować spór między nimi, zaatakowało The Rock, mimo że przyszłość Jerycha była na dobrej drodze, jeśli The Rock przegrał. The Rock i Austin nadal walczyli z nim, a sędzia został powalony w meczu. Austin oszołomił The Rock i przypiął go, ale nie było sędziego, który by go policzył. Austin zbliżył się do obalonego sędziego, by spróbować go ożywić. Gdy to nastąpiło, Angle pobiegł na ring, podniósł pas mistrzowski WWF i przybił Austina, ujawniając się jako defekt, do którego McMahon odnosił się przez cały czas. The Rock podążył za tym z Rock Bottom i szpilką na Austinie, do którego sędzia obudził się i policzył Austina do trzech. Drużyna WWF zwyciężyła, kończąc tym samym fabułę.

WCW

Po rozwiązaniu Sojuszu, mistrzostwa świata wagi ciężkiej WCW zostałyby po prostu przemianowane na mistrzostwa świata, a następnie zjednoczone z mistrzostwami WWF w celu utworzenia niekwestionowanych mistrzostw WWF. Niekwestionowane Mistrzostwa były pierwotnie reprezentowane zarówno przez oryginalne pasy mistrzowskie WWF i WCW, ponieważ mistrz miał nosić oba pasy, aż do momentu zastąpienia ich jednym pasem. Na początku WWE Brand Extension, mistrz pojawiał się zarówno na RAW jak i SmackDown! do tego czasu mistrz Brock Lesnar zdobył tytuł do Smackdown. Eric Bischoff nagrodziłby Triple H byłym pasem mistrzowskim WCW, ponieważ był ostatnią osobą, która go miała, zmieniając jego nazwę na Mistrzostwo Świata wagi ciężkiej. Niekwestionowane Mistrzostwa zostałyby przemianowane na Mistrzostwa WWE, ponieważ posiadanie dwóch tytułów mistrza świata zaprzeczało określeniu "niekwestionowany".

Kolejne mistrzostwa WCW, WCW Cruiserweight Championship, zostały przemianowane na WWE i zastąpiły WWF Light Heavyweight Championship jako WWE Cruiserweight Championship. Dodatkowo, w 2003 r. wznowione zostały Mistrzostwa Stanów Zjednoczonych WCW jako SmackDown! -wyłączny tytuł, stając się tym samym mistrzostwami WWE Stanów Zjednoczonych.

ECW

Chociaż marka WCW zmarła raz na zawsze po zakończeniu tej historii, ECW została "tymczasowo" ożywiona przez WWE w 2005 roku na potrzeby specjalnego pokazu "reunion", ECW One Night Stand, który odbył się 12 czerwca 2005 roku. Na początku tego jednorazowego wydarzenia pojawiły się talenty byłych zapaśników ECW, którzy nadawali cnoty marce, a nie produktowi WWE, oraz występy kilku byłych zapaśników ECW, którzy nie byli związani umową z WWE. W 2006 r. ogłoszono, że WWE ożywi ECW jako swoją trzecią "markę" (jako uzupełnienie RAW i SmackDown!). Drugi "One Night Stand", który odbył się 11 czerwca 2006 r., doprowadził do oficjalnego debiutu nowej ECW w następny wtorek.

Inne

Próba wygrała Bitwę o Niepodległość Królewską, która dała mu immunitet na cały rok, rozpoczynając fabułę, w której prześladowałby innych zapaśników tylko dlatego, że mógł. Każdy członek Sojuszu, który przeprowadził mistrzostwa, był również odporny na bycie zwolnionym, jak Christian, Dudley Boyz i Rob Van Dam. William Regal wrócił do pracy, będąc pierwszym, który dołączył do niesławnego Kiss My Ass Club Vince'a McMahona. Pozostali członkowie Sojuszu (z wyjątkiem RVD) kojarzyliby się z Vince'em, który od razu obrócił piętę, przeciwko Austinowi, który od razu obrócił twarz. Kurt Angle pozostał piętą, mimo że był odpowiedzialny za koniec Sojuszu. To właśnie podczas tej opowieści Stone Cold Steve Austin ukuł hasło "What?", które fani śpiewają do dziś. Ric Flair powróciłby i zostałby współwłaścicielem kayfabe WWE z Vince'em.

Kąt inwazji był dużą fabułą, która trwała przez prawie połowę 2001 roku i przyniosła WWF sukces finansowy, jak na przykład "InVasion pay-per-view", który był jednym z najwyższych kupców imprez innych niż główne w historii pay-per-view. Jednakże, historia Inwazji została poddana krytyce przez fanów zapaśników i media zapaśnicze, przy czym fabuła została nazwana flopem. Inne media określają fabułę jako "jedną z najgorzej traktowanych, wypełnioną egotyzmem fabuł w historii zapaśniczej". Fabuła Inwazji została nagrodzona przez WrestleCrap w 2001 roku Nagrodą Gookera za najgorszy trik, fabułę lub wydarzenie w zapasach.

Słabość Sojuszu

W ciągu całej fabuły, wiele międzypromotorycznych meczów miało zapaśników WWF wygrywających z zapaśnikami WCW/ECW, zazwyczaj czysto. W przeciwieństwie do tego, większość zwycięstw Sojuszu była spowodowana interferencją lub dyskwalifikacją. Na przykład, aby pokonać Williama Regala, Tazz asystował Ravenowi w InVasion. The Rock wygrał jednak czysto na SummerSlam 2001, pomimo tego, że Shane McMahon pomagał Booker'owi T.

Jednym ze szczególnych przykładów była Inauguracyjna Bójka w InVasion pay-per-view. Oprócz kolei Austina w meczu, który był potrzebny do zapewnienia zwycięstwa WCW/ECW nad WWF, Slam! Wrestling twierdził, że Sojusz walczył słabo w porównaniu do zapaśników WWF:

"Zespół ECW-WCW, przedstawiany jako zdezorganizowani i podrzędni chwytacze, miał więcej niż tylko słuszną część błędnych posunięć, które raniły własnych członków zespołu, podczas gdy "drużyna WWF" oczywiście walczyła jak dobrze naoliwiona maszyna. Osłabienie supergwiazd ECW-WCW nazywanych supergwiazdami też na tym nie poprzestało. Frakcja WWF w kółko walczyła z przeciwnikami z fartucha pierścieniowego, co sprawiało, że wydawali się oni słabi, a chwytacze ECW-WCW osiągali przewagę tylko dzięki podwójnej drużynie lub stosowaniu podstępnej taktyki. Wysłana wiadomość była głośna i wyraźna. Najlepsze z ECW-WCW nie jest na tyle dobre, by trzymać się z WWF".

Spekuluje się, że powodem tego było to, że Vince McMahon nie chciał, aby WWF wyglądało na słabe podczas walki z Sojuszem, ponieważ bardzo ciężko pracował, aby osłabić swoją konkurencję, zwłaszcza WCW. Smash Wrestling twierdzi, że zapaśnicy WWF musieli wykazać się porażką, aby Sojusz wydawał się być wiarygodnym zagrożeniem.

Nadmierny nacisk na McMahonów

Fabuła Inwazji została przedstawiona na tle waśni McMahona. W fabule, WWF był własnością Vince'a McMahona, WCW był własnością Shane'a McMahona, a ECW była własnością Stephanie McMahon. Mimo, że waśń nie skupiła się całkowicie wokół McMahonów, to jednak wątek rodzinnej waśni był już wcześniej robiony wiele razy. Oprócz tego, waśń Kamień Zimny kontra Vince McMahon miała się rozpocząć ponownie, gdy Vince McMahon uderzył Austina w tył głowy krzesłem w No Mercy. Jak powiedział Slam! Wrestlingowe streszczenie No Mercy 2001:

Dla fanów, którzy nie złapali go po raz piąty, dziesiąty czy dwudziesty, "Stone Cold" Steve Austin i Vince McMahon znów będą się kłócić... Najpierw Vincent McMahon oznaczył Austina stalowym krzesłem, gdy czekał, by odstawić oszołomionego RVD... Trzy minuty później przyszła kolej na Shane'a McMahona, by wyrzucić Kurta Angle'a z ringu i wrzucić go na stalowy słup. Vince zaatakował Shane'a przy stole ogłoszeniowym, a ci dwaj zaczęli się kumplować. Wracając na ring, Austin położył "Stone Cold" Stunner na utrzymanie pasa jako niezadowolony Vince scowled. Ile razy widzieliśmy już ten scenariusz? Austin wygrywa. Opary Vince'a. Fani chrapią. Nieważne.

Fabuła rzekomo zbytnio skupiała się również na McMahonach, którzy dostawali więcej czasu antenowego niż zapaśnicy.

Argumentowano, że kąt inwazji mógł być bardziej skuteczny, gdyby Paul Heyman i Eric Bischoff byli postrzegani jako kontrolujący odpowiednio ECW i WCW, zamiast Stephanie i Shane'a McMahona.

Brak dużego talentu WCW/Overemphasis na defektach WWF

Wielu kibiców marzyło o dniu, w którym mogliby walczyć z zapaśnikami WWF i WCW, ale finałowy mecz zakończył się czterema zmaganiami zapaśników WWF. Jak podała kolumna w Online World of Wrestling:

"Chociaż to była dobra telewizja, nie o to chodziło w WCW vs. WWF... Kiedy kibice WWF i WCW wspominali mecz WCW vs WWF w czasach świetności Poniedziałkowych Wojen Nocnych około 1997 roku, ich mecz prawdopodobnie by tak się potoczył: WCW prawdopodobnie mieliby drużynę Hollywoodzkiego Hulka Hogana, Scotta Halla, Kevina Nasha, Goldberga i Rica Flaira przeciwko... być może WWF drużyny Stone Cold Steve'a Austina, The Rock'a, Undertaker'a, Shawna Michaels'a i Micka Foleya. Coś w tym stylu, oczywiście, nawet gdyby Vince zrobił to dobrze i podpisał jakiś dobry talent do WCW, mielibyśmy mecz trochę inaczej z powodu... czynników takich jak emerytura, kontuzje czy coś, ale wciąż podobnego."

Należy zauważyć, że niektóre z nieobecności zapaśników z WCW były poza kontrolą WWF. Wielu czołowych zapaśników WCW miało kontrakty z AOL Time Warner, firmą macierzystą WCW, i było skłonnych siedzieć w domu, a nie walczyć za mniejsze pieniądze. Ric Flair i Rey Mysterio nie zostali podpisani do końca inwazji, ponieważ byli związani swoimi kontraktami, a zatem ich nieobecność była poza kontrolą WWF. Ponadto, Scott Steiner dochodził do siebie po urazie. Inne, takie jak Hulk Hogan, Kevin Nash, Scott Hall i Goldberg, zostały podpisane dopiero długo po zakończeniu inwazji. Z tego powodu przeciwnik WWF rzekomo nie posiadał silnej tożsamości WCW.

Aby wzmocnić szeregi WCW (w miejsce wielkich nazw WCW), niektórzy z zapaśników WWF (np. Stone Cold Steve Austin) uciekli i dołączyli do Sojuszu. Chociaż zarówno WWF jak i WCW miały talent, który pracował dla obu firm, zapaśnicy tacy jak Stone Cold odnieśli największy sukces w WWF i byli postrzegani przez fanów jako zapaśnicy WWF. Kurt Angle nigdy nie walczył ani o WCW, ani o ECW, ale pod koniec historii był głównym zawodnikiem Sojuszu. W rzeczywistości, pomimo tego, że obaj byli postrzegani jako wybitni zapaśnicy WWF, w końcu nie tylko byli głównymi graczami Sojuszu, a Stone Cold był liderem, który niósł złoto mistrzostw, ale także odgrywał większą rolę niż gwiazdy WCW i ECW podczas Inwazji. Na przykład, ostatnimi dwoma członkami Sojuszu byli Stone Cold i Angle na Survivor Series 2001-Booker T, a Rob Van Dam został wyeliminowany dopiero po Shane'u McMahonie.

Kilka najlepszych talentów WCW i ECW, którzy byli najlepszymi supergwiazdami w swojej poprzedniej firmie, takich jak Diamond Dallas Page, Justin Credible, Raven i Tazz, zostało umieszczonych w meczach kart low-mid, podczas gdy mniej znani zapaśnicy WWF, którzy odnieśli porażkę w Sojuszu, jak Test, otrzymali większy nacisk.