Bitwa pod Hatfield Chase została stoczona 12 października 633 roku w Hatfield Chase koło Doncaster w dzisiejszym Yorkshire. Pogański król Mercji Penda i chrześcijański król Gynedd, Cadwallon ap Cadfan połączyli siły, aby zaatakować Northumbrię.
Król Edwin spotkał się z nimi w południowej części swojego królestwa. W bitwie Edwin zginął, a jego armia została pokonana. Cadwallon zniszczył tak dużą część Northumbrii, jak tylko mógł. Doprowadziło to do zakończenia dominacji Northumbrii nad południową Anglią na krótki czas.
Tło
Edwin był jednym z najsilniejszych władców anglosaskich początku VII wieku, panował nad zjednoczoną Northumbrią (połączeniem Bernicii i Deiry) i był ważnym protektorem chrześcijaństwa w północnej Anglii. Jego pozycja jako „bretwalda” (przywódcy nad innymi królowymi) w regionie była widoczna w polityce i wpływach wywieranych na sąsiednie królestwa. Penda z Mercji był natomiast pogańskim królem, który dążył do rozszerzenia swego wpływu na północ, a Cadwallon ap Cadfan — król Gynedd (Gwynedd) w północno‑zachodniej części dzisiejszej Walii — miał własne powody, by walczyć z Northumbrią (m.in. spory terytorialne i odwet za wcześniejsze najazdy).
Przebieg bitwy
Szczegóły taktyczne bitwy nie są dobrze znane; źródła współczesne (głównie Beda z Venerabilis i kroniki późniejsze) podają jedynie ogólny obraz starcia: armia Edwina została zaskoczona lub pokonana w otwartym polu, a sam król poległ. Nie zachowały się wiarygodne dane co do liczebności stron ani dokładnego przebiegu walk. Po bitwie Cadwallon i Penda wykorzystali zwycięstwo — zwłaszcza Cadwallon prowadził niszczycielską kampanię po ziemiach Northumbrii.
Skutki i znaczenie
- Śmierć Edwina oznaczała koniec silnej, zjednoczonej władzy Northumbrii na krótki okres. Państwo to rozpadło się na mniejsze jednostki, a wpływy Bernicii i Deiry zostały osłabione.
- Władzę w regionie wykorzystał Penda jako rosnący gracz w polityce anglosaskiej, a działalność Cadwallona pokazała, że walka przeciw Northumbrii może być prowadzona przez sojusze międzyceltyckie i anglosaskie.
- Chaos po bitwie został częściowo zakończony stosunkowo szybko: w 634 roku Edwinowi następował jego bratankowie (między innymi Oswald), który pokonał Cadwallona w bitwie pod Heavenfield i przywrócił część jedności Northumbrii.
- W dłuższej perspektywie wydarzenia te umocniły pozycję Merci i Pendy jako kluczowych przeciwników północnych królestw anglosaskich.
Źródła i problemy z datowaniem
Główne źródła opisujące bitwę to dzieło Bedy (Historia ecclesiastica gentis Anglorum) oraz anglosaskie kroniki i zapisy walijskie. Informacje w źródłach są fragmentaryczne, często nacechowane perspektywą autorek (np. Beda jako kronikarz kościelny) i zawierają elementy literackie. Z tego powodu dokładne okoliczności bitwy, liczebność wojsk i niektóre szczegóły pozostają przedmiotem dyskusji wśród historyków. Brak jest także przekonujących danych archeologicznych jednoznacznie powiązanych z tym starciem.
Pomimo niepewności szczegółów, bitwa pod Hatfield Chase jest uznawana za jedno z kluczowych wydarzeń w historii wczesnośredniowiecznej Anglii — zakończenie panowania Edwina miało istotne konsekwencje polityczne i religijne dla regionu.

