Jesse Washington został zlinczowany w Waco, w Teksasie, 15 maja 1916 roku. Waszyngton był nastoletnim Afroamerykaninem, który pracował na farmie. Wydarzenie to stało się znanym przykładem linczu motywowanego rasowo. Waszyngton został oskarżony o gwałt i zabicie Lucy Fryer. Fryer była żoną białego szefa Waszyngtonu w wiejskim Robinson w Teksasie. Nikt nie widział, jak Waszyngton popełnił tę zbrodnię. Podczas przesłuchania przez szeryfa hrabstwa McLennan podpisał zeznanie i opisał miejsce, w którym znajdowała się broń użyta do zabicia Fryera.

Waszyngton był sądzony za morderstwo w Waco. Na sali sądowej byli wściekli miejscowi. Waszyngton przyznał się do winy i szybko został skazany na śmierć. Waszyngton został wyciągnięty z sądu przez obserwatorów i zlinczowany przed ratuszem Waco. Ponad 10.000 osób, w tym urzędnicy miejscy i policja, zebrało się, by obserwować atak. Ludzie cieszyli się z ataku, wiele dzieci uczestniczyło w nim. Członkowie mafii usunęli mu jądra, odcięli palce i powieszyli nad ogniskiem. Waszyngton został opuszczony i wzniesiony nad ogniem przez około dwie godziny. Ogień został ugaszony, a jego spalony tułów przeciągnięty przez miasto. Części jego ciała zostały sprzedane na pamiątkę. Zdjęcia z tego wydarzenia zostały wykonane przez profesjonalnego fotografa. W ten sposób powstały rzadkie zdjęcia linczu w czasie trwania imprezy. Zdjęcia te zostały wydrukowane i sprzedane w Waco jako kartki pocztowe.

Lynching był wspierany przez wielu mieszkańców Waco. Nie był jednak wspierany przez gazety w całych Stanach Zjednoczonych. National Association for the Advancement of Colored People (NAACP) zatrudniło Elisabeth Freeman do przeprowadzenia dochodzenia. Freeman zebrał wiele szczegółów, mimo to wielu mieszkańców nie chciało mówić o tym, co się stało. Po otrzymaniu raportu Freemana, współzałożycielka i redaktor NAACP W. E. B. Du Bois opublikowała obszerny raport zawierający zdjęcia spalonego ciała Waszyngtonu w czasie kryzysu. NAACP pokazała również jego śmierć w swojej kampanii anty-lirchitowej. Waco był znany jako nowoczesne i postępowe miasto. Lincz pokazał jednak, że miasto nie ma nic przeciwko przemocy na tle rasowym. Wydarzenie zostało nazwane "Waco horror". Miasto zyskało wówczas reputację rasistowskiego miasta. Liderzy miasta próbowali powstrzymać przemoc kilka razy w ciągu następnych dziesięcioleci.

Historycy uważają, że śmierć Waszyngtonu pomogła zmienić sposób postrzegania linczu przez ludzi. Uwaga mediów, jaką otrzymało to wydarzenie, sprawiła, że ludzie stali się przeciwni linczowi. Było ono postrzegane jako "barbarzyństwo" (bezwzględne), a nie jako dopuszczalna forma sprawiedliwości. W latach 90. i 2000. niektórzy mieszkańcy Waco chcieli pomnika na to wydarzenie. Pomysł ten nie zyskał poparcia w mieście.