Lofoty to archipelag i tradycyjny okręg w hrabstwie Nordland w Norwegii. Chociaż leży w obrębie koła podbiegunowego, Lofoty mają jedną z największych na świecie anomalii wysokich temperatur w stosunku do dużej szerokości geograficznej — za łagodny klimat odpowiada Prąd Północnoatlantycki (często nazywany Golfsztromem), który przynosi ciepłe wody z Atlantyku i łagodzi warunki pogodowe.
Geografia
Lofoty są dobrze znane z naturalnego piękna Norwegii: ostrych, strzelistych gór wznoszących się niemal pionowo z morza, głębokich fiordów i rozległych plaż o białym piasku. Archipelag obejmuje gminy Vågan, Vestvågøy, Flakstad, Moskenes, Værøy i Røst. Główne wyspy, biegnące z północy na południe, to
- Południowy czubek Hinnøya.
- Południowe 60% (ok.) powierzchni Austvågøy (526,7 km² łącznie 68°20′ N 14°40′E / 68,333°N 14,667°E / 68,333; 14,667),
- Gimsøy (46,4 km² 68°18′N 14°11′E / 68.300°N 14.183°E / 68.300; 14.183),
- Vestvågøy (411,1 km² 68°10′N 13°45′E / 68,167°N 13,750°E / 68,167; 13,750),
- Flakstadøya (109,8 km² 68°5′N 13°20′E / 68,083°N 13,333°E / 68,083; 13,333),
- Moskenesøya (185,9 km² 67°55′ N 13°0′E / 67,917°N 13,000°E / 67,917; 13,000),
a dalej na południe znajdują się małe i odizolowane wyspy Værøy i Røst. Całkowita powierzchnia lądu wynosi 1.227 km², a liczba ludności około 24.500. Między lądem stałym a archipelagiem Lofotów znajduje się rozległy, otwarty Vestfjord, a na północy rozciąga się region Vesterålen.
Klimat
Klimat Lofotów jest stosunkowo łagodny jak na tę szerokość geograficzną. Dzięki wpływom morskiego prądu temperatury są umiarkowane, co sprzyja zarówno bogatemu życiu morskiemu, jak i zamieszkiwaniu wysp przez ludzi. Charakterystyczne zjawiska polarne – noc polarna i południowe lato ze słońcem o północy – występują tu każdego roku, a zimowe niebo często rozświetlają zorze polarne (Aurora Borealis).
Geologia i krajobraz
Góry Lofotów powstały w wyniku skomplikowanych procesów geologicznych, w tym orogenezy kalejdońskiej. W efekcie krajobraz charakteryzują się ostre granitowe i gnejsowe szczyty, głębokie doliny oraz liczne fiordy i zatoki. Brzegi wysp tworzą skaliste klify i ukryte plaże, a niskie obszary przybrzeżne wykorzystywane są do gospodarowania i rolnictwa.
Przyroda i ochrona
Lofoty są ważnym miejscem dla ptaków morskich — kolonie maskonurów, mew, kormoranów i innych gatunków występują szczególnie na Værøy i Røst. W rejonie tym spotyka się także ssaki morskie: foki, morświny oraz wiele gatunków ryb. Część terenów jest objęta ochroną (m.in. parki krajobrazowe i obszary Natura 2000), a na Moskenesøya utworzono Lofotodden National Park, który chroni naturalne stanowiska roślin i siedliska dzikiej fauny.
Rybołówstwo i gospodarka
Wyspy te od ponad 1000 lat są centrum wielkich połowów dorsza, szczególnie zimą, kiedy dorsz migruje na południe z okolic Morza Barentsa i gromadzi się wokół Lofotów na tarło. Tradycyjnie dorsz suszony na sztorc (tørrfisk, czyli słynny stockfish) był i nadal jest ważnym towarem eksportowym. Poza rybołówstwem, na obszarach nizinnych — przede wszystkim w Vestvågøy — znaczącą rolę odgrywa rolnictwo, praktykowane tu od czasów epoki brązu i przystosowane do surowych, lecz łagodzonych warunków morskich.
Historia i kultura
Lofoty mają długą historię osadnictwa, sięgającą epoki kamienia. Znalezione tu zabytki i stanowiska archeologiczne świadczą o wielowiekowym wykorzystaniu zasobów morza. W miejscowości Borg na Vestvågøy działa znane muzeum i rekonstrukcja osady wikingów — Lofotr Viking Museum, które prezentuje życie i kulturę epoki wikingów w regionie.
Turystyka i transport
Lofoty są popularnym celem turystycznym — turyści przyjeżdżają tu na piesze wędrówki (np. słynne podejście na Reinebringen), fotografię krajobrazową, kajakarstwo, obserwacje ptaków oraz na wyprawy wędkarskie. Wśród znanych miejsc znajdują się m.in. malownicze wioski rybackie Reine i Nusfjord. Archipelag jest połączony z lądem stałym drogą E10 (często nazywaną Kong Olav V vei) oraz siecią mostów i tuneli; funkcjonują też lotniska (m.in. w Leknes i Svolvær) oraz połączenia promowe, zwłaszcza z Bodø.
Wyzwania i ochrona środowiska
Rosnąca presja wynikająca z turystyki, zmiany klimatyczne i modernizacja rybołówstwa stawiają wyzwania dla zachowania tradycyjnych ekosystemów i krajobrazów. Lokalne władze i organizacje pracują nad zrównoważonym rozwojem, łączeniem ochrony przyrody z utrzymaniem lokalnej gospodarki i kultury.
Główne miasta na Lofotach to Leknes w Vestvågøy i Svolvær w Vågan — pełniące funkcje usługowe, handlowe i transportowe dla całego archipelagu.


