Linda Lovelace (ur. 10 stycznia 1949, zm. 22 kwietnia 2002) była amerykańską aktorką pornograficzną, najbardziej znaną z roli głównej w filmie Głębokie gardło z 1972 roku. Urodziła się jako Linda Susan Boreman w Bronxie, w Nowym Jorku. Pod pseudonimem Linda Lovelace zyskała dużą rozpoznawalność w pierwszej połowie lat 70., gdy film stał się komercyjnym fenomenem i przedmiotem szerokiej publicznej dyskusji oraz postępowań sądowych dotyczących obsceniczności.
W latach 1971–1973 była żoną Chucka Traynora (1937–2002); w późniejszych relacjach Lovelace twierdziła, że był on wobec niej agresywny i wywierał presję, a także że zmuszał ją do występowania w filmach pornograficznych, co wiązało się z przemocą i wykorzystywaniem przemoc. W 1974 roku wyszła za mąż za Larry'ego Marchiano; miała z nim dwoje dzieci. Para rozeszła się i rozwiodła się w 1996 roku. W 1980 roku ukazała się jej autobiografia Ordeal, napisana we współpracy z dziennikarzem Mike'em McGrady, w której opisała swoje doświadczenia z przemocy i przymusu oraz krytykowała branżę pornograficzną. Po publikacji książki Lovelace angażowała się w działalność przeciwko pornografii i występowała publicznie, przedstawiając swoje doświadczenia jako ostrzeżenie przed przemocą w związku z branżą erotyczną.
W 1990 roku przeprowadziła się do Kolorado. Zmarła w Denver 22 kwietnia 2002 roku w wyniku komplikacji po obrażeniach odniesionych w wypadku drogowym 3 kwietnia 2002 roku. Jej życie i późniejsze zeznania były przedmiotem debat i kontrowersji — zarówno jej zwolennicy, jak i krytycy dyskutowali o tym, na ile jej relacje odzwierciedlają wymuszone doświadczenia, a na ile są przedmiotem sporów dowodowych i interpretacji. Biograficzny film Lovelace (2013) przedstawia wybrane etapy jej życia i wywołał dalsze dyskusje o jej historii oraz o kontekście przemysłu pornograficznego w latach 70. XX wieku.