Kabaddi to kontaktowy sport zespołowy wywodzący się z Azji Południowej. Dwie drużyny zajmują po jednej połowie prostokątnego boiska. Na zmianę wysyłają do przeciwnej połowy zawodnika zwanego rajdowcem, którego zadaniem jest zdobycie punktów poprzez dotknięcie lub powstrzymanie członków drużyny przeciwnej i powrót na swoją stronę bez wzięcia oddechu. Tradycyjnie rajdowiec utrzymuje pojedynczy oddech i rytmicznie wypowiada słowo „kabaddi”, by udowodnić, że nie zaczerpnął powietrza podczas rajdu. W grze stosuje się też linię bonusową — przekroczenie jej i bezpieczny powrót może dać dodatkowy punkt.

Boisko i składy

W międzynarodowej, standardowej wersji kabaddi obie drużyny składają się z siedmiu zawodników na boisku oraz zawodników rezerwowych. Wymiary pola różnią się w zależności od kategorii: dla mężczyzn typowe wymiary to 10 m × 13 m, a dla kobiet 8 m × 12 m. Mecz trwa zwykle dwie połowy po 20 minut z pięciominutową przerwą pomiędzy nimi w połowie meczu.

Zasady gry

Drużyny na zmianę wysyłają rajdowca do połowy przeciwnika. Rajd ma na celu:

  • dotknięcie lub obezwładnienie (zatrzymanie, powalenie) jak największej liczby obrońców,
  • bezpieczny powrót na własną połowę bez wzięcia oddechu.

Obrońcy starają się powstrzymać rajdowca, blokując jego powrót lub chwytając go. Zawodnik, który zostanie oznaczony („tag”), jest czasowo usuwany z pola i uznawany za „out”.

Punktacja i specjalne sytuacje

Punkty zdobywa się za każde wyeliminowanie przeciwnika (1 punkt). Dodatkowo:

  • jeśli cała drużyna zostanie wyeliminowana — drużyna przeciwna otrzymuje tzw. all-out (w polskiej terminologii często „lona”) i dodatkowe punkty (zwykle 2 punkty),
  • istnieje linia bonusowa — jeśli rajdowiec przekroczy tę linię i bezpiecznie wróci na swoją połowę, zdobywa punkt bonusowy (szczegółowe warunki przyznawania punktu bonusowego zależą od przepisów rozgrywek),
  • każde „out” oznacza punkt dla przeciwnej drużyny; po all-out wszyscy wyeliminowani zawodnicy wracają do gry.

Kiedy rajdowiec jest uznawany za „out”

  • jeśli rajdowiec weźmie oddech (przestanie wypowiadać „kabaddi”) przed powrotem na swoją stronę,
  • jeśli rajdowiec przekroczy linię końcową lub linię boczną pola,
  • jeśli część ciała rajdowca dotknie ziemi poza wyznaczonym polem (chyba że nastąpiło to w wyniku walki z przeciwnikiem i sędziowie uznają sytuację za legalną),
  • jeśli rajdowiec nie przekroczy wymaganej linii (np. linii baulk) w zależności od przepisów danej ligi — wtedy rajd może być uznany za nieważny.

Przepisy i sędziowanie

Mecze rozgrywane są zgodnie z ustalonymi przepisami, a ich liczba i szczegóły mogą się różnić w zależności od poziomu rozgrywek. Standardowo nad meczem czuwa kilka osób funkcyjnych — w praktyce spotyka się system składający się z sędziego głównego (sędzia), dwóch sędziów pomocniczych (umpires), punktującego oraz asystentów punktującego. Funkcjonariusze ci monitorują poprawność rajdów, przyznawanie punktów i decyzje odnośnie fauli oraz „out”.

Faule i przewinienia

Do przewinień należą m.in. niesportowe zachowanie, celowe potracenie poza liniami boiska, celowe trzymanie rywala za ubranie w sposób stwarzający niebezpieczeństwo, a także celowe opóźnianie gry. Za przewinienia sędziowie stosują kary punktowe lub dyscyplinarne w zależności od wagi naruszenia.

Historia i rozwój

Zmodernizowana, uporządkowana wersja kabaddi powstała w Indiach — m.in. w stanie Maharasztra — gdzie ujednolicono przepisy i formy organizacyjne. Od XX wieku kabaddi stopniowo zdobywało popularność poza regionem, było prezentowane na różnych imprezach i turniejach międzynarodowych, a także promowane przez zawodników i organizacje na zagranicznych tournée. Współcześnie sport ten ma ugruntowaną pozycję w Azji, rozwijają się profesjonalne ligi (np. w Indiach), a także międzynarodowe mistrzostwa.

Na koniec: głównymi elementami kabaddi są strategia zarówno w ataku, jak i w obronie, dobra kondycja, technika chwytów oraz umiejętność oceny ryzyka podczas rajdów. To dynamiczna, widowiskowa dyscyplina, łącząca elementy zapasów, biegu i drużynowej taktyki.