Jean-Baptiste Donatien de Vimeur, comte de Rochambeau (1 lipca 1725 – 10 maja 1807) był francuskim arystokratą i generałem, znanym przede wszystkim z dowodzenia francuską ekspedycją wojskową, która w sojuszu z Jerzemu Waszyngtonowi odegrała kluczową rolę w zakończeniu amerykańskiej wojny rewolucyjnej. W przeciwieństwie do niektórych źródeł, nie służył za panowania Ludwika XIV (który zmarł przed jego narodzinami), lecz w armii okresu panowania Ludwika XV, a później Ludwika XVI.

Wczesna kariera

Pochodził ze starej rodziny szlacheckiej; wstąpił do armii we wczesnej młodości. Brał udział w wojnie o sukcesję austriacką (1740–1748) oraz później w wojnie siedmioletniej. W kampaniach tych był obecny między innymi przy oblężeniach Antwerpii i Namur, zdobywając doświadczenie w dowodzeniu i zdobywając reputację oficeraską.

Wojna amerykańska i współpraca z Waszyngtonem

W 1780 roku Rochambeau dowodził francuską ekspedycją, która przybyła do Ameryki Północnej z oddziałem liczącym około 5–6 tysięcy żołnierzy. Jego siły wysłano, by wesprzeć rebeliantów amerykańskich walczących o niepodległość. W kolejnych miesiącach i latach prowadził bliską współpracę z kontynentalnym dowództwem pod przewodnictwem Jerzemu Waszyngtonowi, planując wspólne operacje przeciwko Brytyjczykom.

Najbardziej znanym efektem tej współpracy było oblężenie Yorktown (1781), gdzie połączone siły Waszyngtona i Rochambeau, wspierane przez francuską flotę, zmusiły armiię brytyjską do kapitulacji. Sukces ten przyczynił się do rozpoczęcia negocjacji pokojowych i ostatecznego uznania niepodległości Stanów Zjednoczonych.

Rewolucja francuska i późniejsze lata

Po powrocie do Francji Rochambeau kontynuował służbę, lecz wybuch Rewolucji Francuskiej postawił go w trudnej sytuacji ze względu na arystokratyczne pochodzenie. W czasie Terroru został aresztowany i krótko uwięziony; uniknął jednak kary śmierci na gilotynie i został uwolniony po upadku Maximiliena de Robespierre'a (Thermidor, lipiec 1794).

Dalsze lata życia spędził głównie na emeryturze i administrowaniu majątkiem. W 1803 roku został odznaczony przez Napoleona orderem Legii Honorowej. Zmarł 10 maja 1807 roku.

Dziedzictwo

Rochambeau jest pamiętany zarówno we Francji, jak i w Stanach Zjednoczonych jako kluczowy sojusznik w walce o amerykańską niepodległość. Jego współdziałanie z Waszyngtonem i wkład w zwycięstwo w Yorktown uczyniły go postacią symboliczną dla stosunków francusko‑amerykańskich. W USA upamiętniono go licznymi pomnikami, tablicami i trasami historycznymi, a nazwa Rochambeau pojawia się w wielu miejscach związanych z Rewolucją amerykańską.