Jagadguru Ramanandacharja Swami Rambhadracharja (ur. 14 stycznia 1950 jako Giridhar Mishra, IAST: Giridhara Miśra) jest indyjskim przywódcą religijnym, nauczycielem i uczonym hinduistycznym. Znany jest jako pedagog, kompozytor, sprawny mówca publiczny i filozof. Mieszkający w Chitrakucie w stanie Uttar Pradesh, potrafi posługiwać się dwudziestoma dwoma językami i odgrywa znaczącą rolę w kultywowaniu tradycji religijnych i literackich związanych z postacią Tulsidasa.

Pozycja religijna i tytuł

W 1988 roku został wybrany jednym z czterech Jagadguru Ramanandacharyas — zwierzchników zakonu Ramananda. Tytuł ten oznacza uznanie za autorytet duchowy i nauczyciela w tradycji Ramanandy, jednego z ważnych nurtów bhakti w północnych Indiach. Jako Jagadguru Rambhadracharya prowadzi wykłady, nauczania i ceremonie w Chitrakucie oraz podczas pielgrzymek i spotkań w różnych miejscach w Indiach i za granicą.

Tulsi Peeth — instytucja i działalność

Jest założycielem Tulsi Peeth — organizacji religijnej i społecznej z siedzibą w Chitrakucie, której nazwa odnosi się do wielkiego poety-reformatora religijnego Tulsidasa. Tulsi Peeth prowadzi działalność religijną, kulturalną i charytatywną: organizuje ceremonie, wykłady, programy edukacyjne oraz inicjatywy społeczne dla lokalnej społeczności. Poprzez Tulsi Peeth Rambhadracharya promuje studiowanie i popularyzację epickich oraz liturgicznych tekstów hinduistycznych, a także troszczy się o potrzeby osób niepełnosprawnych.

Jagadguru Rambhadracharya Handicapped University

Rambhadracharya jest założycielem i dożywotnim kanclerzem Uniwersytetu Jagadguru Rambhadracharya Handicapped University w Chitrakucie. Uczelnia ta została powołana z myślą o studentach z niepełnosprawnościami i oferuje studia magisterskie oraz podyplomowe, skierowane wyłącznie do osób należących do czterech kategorii niepełnosprawności. Misją uniwersytetu jest zapewnienie dostępnej edukacji wyższej oraz stworzenie środowiska sprzyjającego rozwojowi zawodowemu i osobistemu studentów z ograniczeniami sprawności.

Twórczość literacka i prace naukowe

Rambhadracharya jest autorem ponad 80 książek obejmujących poezję, komentarze do tekstów religijnych, prace gramatyczne i filozoficzne. Jego dorobek obejmuje m.in. dwa wierszowane eposy w sanskrycie i dwa w hindi, obszerną serię komentarzy do Ramcharitmanas oraz sanskryckie komentarze do dzieła gramatycznego Aṣṭādhyāyī. Ponadto opracował komentarze do Prasthanatrayi — czyli do trzech podstawowych pism systemów wedantycznych (Brahma Sutra, Bhagavad Gita i najważniejsze Upanishady). Jest także uznawany za jedno z wiodących źródeł wiedzy o Tulsidasie w Indiach i pełnił funkcję redaktora krytycznego wydania Ramcharitmanas.

Języki, kompozycje i styl

Jako ashukavi (poeta komponujący na żywo) tworzy utwory w sanskrycie, hindi, awadhi, maithili i innych językach regionu. Jego twórczość łączy erudycję filologiczną z praktyką religijną — zarówno komentarze teologiczne, jak i wiersze nacechowane są głęboką znajomością klasycznych literatur indyjskich. W swoich pracach odnosi się do tradycji gramaticznej, literackiej i bhakti, starając się uczynić je zrozumiałymi dla współczesnych odbiorców.

Katha i działalność publiczna

Rambhadracharya jest znanym gawędziarzem epickich opowieści (Katha) dotyczących Ramajany i Bhagawaty. Jego programy Katha odbywają się regularnie w miastach w Indiach i poza nimi, przyciągając licznych słuchaczy. Nagrania i transmisje tych wystąpień były prezentowane na wielu kanałach telewizyjnych, m.in. na Sanskar TV i Sanatan TV, co przyczyniło się do rozpowszechnienia jego wykładów i interpretacji tekstów religijnych.

Niepełnosprawność i metoda pracy

Rambhadracharya stał się niewidomy w wieku dwóch miesięcy. Mimo to nigdy nie korzystał z alfabetu Braille'a ani z innych standardowych pomocy w nauce czy komponowaniu — jego wiedza i twórczość opierają się w dużej mierze na pamięci, słuchu oraz dyktowaniu i recytacji. Ten sposób pracy, oparty na tradycji ustnej, umożliwił mu opanowanie i przekazanie obszernego materiału literackiego i filozoficznego.

Wpływ i znaczenie

Jagadguru Rambhadracharya jest postrzegany jako ważna postać współczesnego życia religijnego w Indiach — zarówno jako nauczyciel duchowy, jak i jako promotor edukacji osób z niepełnosprawnościami. Jego prace naukowe i literackie przyczyniły się do ponownego zainteresowania klasycznymi tekstami oraz do zachowania i interpretacji dziedzictwa Tulsidasa i tradycji sanskryckiej. Poprzez działalność Tulsi Peeth i uniwersytetu, stara się także wprowadzać wymiar społeczny do praktyk religijnych, łącząc życie duchowe z troską o słabszych i marginalizowanych.