Hotel Mario — gra CD‑i (1994): opis, mechanika i kontrowersje

Gracz kontroluje Mario lub jego brata Luigiego w trybie dla dwóch graczy. Gracz musi przejść wszystkie poziomy w siedmiu hotelach w grze. Pierwsze sześć hoteli zawiera 10 poziomów, a ostatnie 2 hotele zawierają 15 poziomów. Gracz musi zamknąć wszystkie drzwi, zanim skończy się czas, aby przejść do następnego poziomu. Gra nie pokazuje, jak zamknąć drzwi. Windy, które działają różnie w zależności od hotelu, pozwalają graczowi przejść między pięcioma piętrami poziomu. Ilość punktów, które gracz otrzyma w grze będzie zależała od tego, jak szybko uda mu się pokonać poziom. Każdy etap ma swój własny ekran tytułowy, na którym można zapisać grę. Ekrany są również używane do wejścia na poziomy hoteli, które już zostały rozegrane oraz na mapę Grzybowego Królestwa, która pozwala graczowi dostać się do każdego odwiedzonego hotelu.

Starając się zamknąć drzwi, gracz musi unikać pewnych niebezpieczeństw. Mario straci życie, jeśli dotknie wroga, skończy się czas, ucieka z krawędzi podłogi, na której jest, lub jeśli wszystkie drzwi są otwarte. Wrogowie w grze są głównie regularne Mario serii stworzeń, takich jak Goombas, Koopas, Boos, i ich odmian. Przeciwnik na ostatnim poziomie każdego hotelu jest jednym z Koopalings, którzy używają różnych metod, aby spróbować zabić Mario.

W normalnym stanie Mario może przyjąć jeden cios od wroga i zabić większość potworów za pomocą tupnięcia. Otwierając drzwi, gracz może znaleźć power-upy, które dają różne moce. Super Grzybek przekształca Mario w Super Mario, sprawiając, że Mario świeci i ma siłę, by przyjąć na siebie dwa ciosy wroga. Jeśli gracz znajdzie innego grzyba, gdy Mario jest w formie Super Mario, przedmiot ten zmienia się w Ognisty Kwiat. Po złapaniu go, Mario staje się Ognistym Mario i może rzucać ognistymi kulami, aby zabijać wrogów. Grzybek 1-up znany jako "Extra Mario Mushroom" lub "Toad" może być znaleziony tylko przez Fire Mario. Innym sposobem na zdobycie dodatkowego życia jest zebranie 30 monet. Gracz może również zdobyć Star Man, który sprawia, że Mario może tymczasowo strącić każdego wroga z ekranu, po prostu dotykając go.

Bowser zamienił Grzybowe Królestwo w ośrodek hotelowy do użytku własnego i swoich dzieci. Ziemia zostaje przemianowana na "Klub Koopa Resort" z tego powodu. Każdy hotel na tym obszarze jest chroniony przez jednego z Koopalingów i ich popleczników. Hotele reprezentują różne typy budynków z wielu różnych miejsc, w tym drzewo, kopalnia i chmura. Kiedy Mario i Luigi zostają zaproszeni na piknik przez księżniczkę Toadstool, Mario i Luigi wkraczają do Grzybowego Królestwa. Przy wejściu, jednak znaleźć wiadomość od Bowsera. Dowiadują się, że Bowser przejął kontrolę nad królestwem i ustanowił siedem hoteli tam, w jednym z których księżniczka Toadstool jest trzymana jako "stały gość". Jak odwiedzić pierwsze sześć hoteli, Mario i Luigi znaleźć księżniczkę wiele razy, ale na każdej okazji ona znika z oczu, kończąc się w innym hotelu. W końcu wkraczają do innej krainy, w której mieszka sam Bowser. Z hotelu właściciel zabity, bracia uciec z budynku z księżniczką Toadstool przed to rozpada. Księżniczka, teraz w stanie rządzić jej królestwo w pokoju, dziękuje braci Mario za uratowanie jej, dając im obu pocałunek.

W maju 1991 r., po niepowodzeniu w opracowaniu opartego na CD-ROM dodatku dla Super Nintendo Entertainment System z Sony, Nintendo podpisało umowę z Philipsem na opracowanie dodatku. Jednak po obejrzeniu negatywnych recenzji Sega Mega-CD, Nintendo nie uważał dodatek opłacalne już, a projekt został zatrzymany całkowicie. W ramach rozwiązania umowy, Nintendo dał Philips licencji na korzystanie z pięciu swoich znaków, w tym Mario, Luigi, i księżniczka Toadstool, aby być przedstawione w swoich grach dla CD-i. Philips wykorzystał te postacie do stworzenia gier na CD-i, przy czym Nintendo nie brało udziału w ich rozwoju, z wyjątkiem przekazywania uwag na temat wyglądu postaci. Postacie Mario miały być wykorzystane w Super Mario's Wacky Worlds, ale gra została anulowana z tylko niektóre wersje prototypowe zostały zaprogramowane. Podczas gdy Wacky Worlds był planowany jako CD-i adaptacji side-scrolling platformówka gry wideo Super Mario World, Hotel Mario został wykonany w grę logiczną, w której obszary poziomu były ograniczone do jednego ekranu. W przeciwieństwie do gier związanych z Legend of Zelda, również przeznaczonych na CD-i, gra nie została opracowana przez firmę zewnętrzną, lecz przez należący do Philipsa zespół programistów Fantasy Factory.

Do Hotelu Mario animowano wiele pełnych ruchu scenek wideo. Filmiki pokazują Mario i Luigiego, jak docierają do kolejnych hoteli, opowiadając sobie nawzajem i dając graczowi wskazówki, takie jak: "Jeśli potrzebujesz instrukcji, jak przedostać się przez hotele, sprawdź załączoną książkę instruktażową!". Głosów braciom Mario użyczył Marc Graue, a księżniczce Toadstool podkładała głos Jocelyn Benford. Oprócz pełnych możliwości wideo CD-i, Hotel Mario wykorzystywał wewnętrzny zegar systemu, wyświetlając wiadomości, które zmieniały się w zależności od daty.

Tła scen w hotelu zostały zaprojektowane przez niezależną artystkę Trici Venolę. Po obejrzeniu pierwszej wersji Hotel Mario - którą Venola nazwała "mechaniczną" i "wizualnie bez zabawy" - wraz z dyrektorem artystycznym Jeffem Zoernem postanowili wykorzystać elementy Disneya i J.R.R. Tolkiena, aby poprawić styl wizualny gry. Rysunki etapów zostały wykonane z kilku bloków, z których każdy zawierał jeden szczegół. Pierwszym elementem, który Venola stworzył dla wszystkich hoteli były drzwi. Każdy budynek potrzebował tygodnia na ukończenie i był zaprojektowany zgodnie z określonym tematem. Na przykład hotel Bowsera został zaprojektowany w stylu gotyckim.

W momencie wydania, Hotel Mario otrzymał negatywne recenzje od magazynów Electronic Gaming Monthly i GamePro. Krytycy komentowali, że rozgrywka w Hotel Mario była prosta, ale wciągająca. GamePro, nazywając grę zabawną, uważało, że szybko znudzi graczy i dało jej współczynnik zabawy 2,5 na 5. Kiedy w 2005 roku Electronic Gaming Monthly uznało Mario za najwspanialszą postać w grach wideo, uznało Hotel Mario za jego najbardziej żenujący moment. Podobnie, został uznany za najgorszą grę Mario wszech czasów przez ScrewAttack, który skrytykował grę za jej audio i kontrolę, jak również za to, że jest wyłącznie "oparta na zamykaniu drzwi". GameDaily włączył Hotel Mario do swojej listy najgorszych gier z udziałem maskotek Nintendo, stwierdzając, że w jej rozgrywce brakowało rozpoznawalnych elementów Mario używanych głównie w serii. Gra została również wymieniona przez N-Europe jako najgorsza platformówka 2D z serii Mario. Strona ta uznała walki Koopalingów za "wyjątkowo złe", nazywając samą grę "parującym gnojem".

IGN stwierdził, że Hotel Mario był lepszy niż tytuły z serii The Legend of Zelda, ale zauważył, że zamykanie drzwi nie było "wystarczająco mocnym punktem zaczepienia dla całej gry". Chris Kohler z magazynu Wired widział Hotel Mario jako "grę logiczną bez zagadek", zakładając, że był to jeden z powodów, dla których Nintendo nie było pod wrażeniem nośnika CD-ROM. Gra została określona jako "craptastic" przez GamesRadar i "niewiele więcej niż naprawdę tandetna wersja Elevator Action" przez Eurogamer.

W swojej recenzji z 1994 roku, GamePro ocenił grafikę Hotelu Mario na 3,5, a dźwięk na 4 z 5, mówiąc, że "jedynymi intrygującymi aspektami tej gry są dobrze wymodelowane sekwencje animowane". Lata po wydaniu gry, wycięte sceny były również krytykowane wśród stron internetowych gier wideo, i został nazwany "jawnie przerażające" przez 1UP. com. IGN opisał je jako "okropne" i "kiepski flip-book z obrazkami wydrukowanymi z Microsoft Paint". Jakość aktorstwa głosowego również została zakwestionowana. Zarówno 1UP.com jak i IGN uważały, że głosy nie pasowały do postaci i nie osiągały tej samej figlarności co te, które podkładał Charles Martinet, obecny artysta głosowy Mario i Luigiego. Hotel Mario znalazł się na liście 20 najgorszych gier Mario wszech czasów.