Abelisaurus to rodzaj dinozaura z rzędu teropodów, który żył w Ameryce Południowej w okresie górnej kredy. Znany jest jeden gatunek, Abelisaurus comahuensis.
Odkrycie i materiał kopalny
Holotypowy materiał Abelisaurus pochodzi z północno-zachodniej części Patagonii w Argentynie (rejonu Comahue) i składa się przede wszystkim z fragmentarycznych kości czaszki. Odkryte elementy posłużyły do rekonstrukcji kształtu czaszki, ale ponieważ materiał jest bardzo skąpy, brakuje niemal całkowicie elementów szkieletu pozaczaszkowego. Z tego powodu wiele cech zwierzęcia rekonstruuje się na podstawie lepiej poznanych przedstawicieli rodziny.
Budowa i rozmiary
Czaszka Abelisaurus była krótka i stosunkowo masywna — typowa dla abelizaurydów: spłaszczona z przodu, wysoka w pionie i prawdopodobnie silnie wzmocniona. Na podstawie porównań z innymi abelizaurydami rekonstruuje się, że był to średniej wielkości drapieżnik o długości rzędu kilku metrów (szacunki zwykle mieszczą się w przedziale około 5–7 m). Brak kompletnych szczątków uniemożliwia jednak precyzyjne podanie gabarytów czy szczegółów budowy kończyn.
Systematyka
Abelisaurus jest uważany za przedstawiciela rodziny Abelisauridae w obrębie Ceratosauria. Był jednym z pierwszych opisanych abelizaurydów i dał nazwę całej rodzinie. Ze względu na ograniczony i fragmentaryczny materiał naukowcy dyskutują jednak nad jego statusie taksonomicznym — niektórzy traktują Abelisaurus jako takson dobrze rozpoznawalny, inni jako takson problematyczny (nomen dubium), którego związki z innymi abelizaurydami trudno jednoznacznie ustalić bez dodatkowych odkryć.
Ekologia i tryb życia
Jak inne abelizaurydy, Abelisaurus był mięsożernym teropodem. W środowisku późnokredowym Patagonii dzielił habitat z dużymi zauropodami i mniejszymi roślinożercami; prawdopodobnymi ofiarami lub źródłami padliny mogły być zarówno młode lub osłabione zauropody, jak i drobniejsze dinozaury roślinożerne. W literaturze pojawiają się hipotezy o polowaniach na większe zwierzęta w grupie, jednak brak bezpośrednich dowodów czyni takie przypuszczenia spekulatywnymi.
Wśród współczesnych mu form w Patagonii znajdowały się m.in. zauropody takie jak Amargasaurus oraz mniejsze ornitopody, np. Gasparinisaura, które mogły wchodzić w zakres potencjalnej ofiary.
Znaczenie dla badań
Mimo skąpego materiału Abelisaurus ma duże znaczenie historyczne i naukowe — jako jeden z pierwszych opisanych abelizaurydów pomógł zdefiniować grupę abelizaurów i zwrócił uwagę na odmienny skład fauny południowoamerykańskiej w późnej kredzie. Pełniejsze zrozumienie wyglądu i biologii tej grupy przyszło wraz z odkryciem innych, lepiej poznanych abelizaurydów (np. Carnotaurus), które stanowią pomocniczy punkt odniesienia przy rekonstrukcji cech Abelisaurus.