Port lotniczy Glasgow Prestwick (IATA: PIK, ICAO: EGPK) jest drugim lotniskiem obsługującym Glasgow i jednym z ważniejszych portów lotniczych zachodniej Szkocji. Znajduje się około 1 NM (1,9 km) na północny wschód od miejscowości Prestwick w South Ayrshire, co daje odległość około 32 mil od centrum Glasgow. Lotnisko obsługuje również ruch na obszarze Wielkiego Glasgow i okolicznych regionów.

Opis i rola

Prestwick wyróżnia się dużą powierzchnią terenu i infrastrukturą zdolną do obsługi różnorodnych operacji lotniczych — od regularnych połączeń pasażerskich po cargo, loty ferry (przeloty przeprowadzające nowe samoloty) i obsługę techniczną statków powietrznych. W ostatnich latach jednym z głównych przewoźników operujących z Prestwick był Ryanair, a profil lotniska obejmuje zarówno połączenia niskokosztowe, jak i czartery.

Ruch pasażerski i statystyki

Największy ruch pasażerski na Prestwick odnotowano w 2007 roku. Po tym roku liczba pasażerów znacznie zmalała z powodu zmian w ofercie przewoźników, konkurencji ze strony lotnisk w regionie (m.in. Edynburg, Glasgow International i Aberdeen Airport obsługują) oraz zmian w strukturze połączeń transatlantyckich. W 2011 roku przez lotnisko przewinęło się około 1,3 miliona pasażerów — było to około 22% mniej niż w 2010 roku. Ruch pasażerski w kolejnych latach ulegał dalszym wahaniom, zależnie od decyzji linii lotniczych i rynku lotniczego.

Historia

Lotnisko ma bogatą historię. Początki związane są z osobami takimi jak Douglas Douglas-Hamilton (książę Hamilton) oraz lotnik D. F. McIntyre, których pamięta się m.in. dzięki słynnemu lotowi nad Mount Everest w 1933 roku. W czasie II wojny światowej Prestwick pełniło funkcję bazy Royal Air Force, a po wojnie zostało przekształcone i w 1952 r. służyło również jako baza Sił Powietrznych Stanów Zjednoczonych.

Na początku lat 60. przeprowadzono znaczącą rozbudowę — wydłużono pas (umożliwiając obsługę większych samolotów) oraz wybudowano nowy terminal. Nowa, powiększona część lotniska została oficjalnie otwarta w 1964 roku.

Własność i rozwój

W dniu 8 marca 2012 r. właściciel lotniska, firma Infratil, ogłosił wystawienie Prestwick na sprzedaż. Dyrektor generalny Marco Bogoievski stwierdził wówczas, że nie żałuje decyzji o sprzedaży. Od tamtej pory lotnisko przechodziło przez kolejne etapy poszukiwania inwestorów i optymalizacji działalności, co wpłynęło na profil oferowanych połączeń i strategię rozwoju.

Siły morskie i ratownictwo

Royal Navy (Fleet Air Arm) korzystał z części lotniska, gdzie stacjonowała jednostka ratownictwa morskiego znana jako „HMS Gannet”. Tradycyjnie jednostka ta dysponowała trzema helikopterami Sea King przeznaczonymi do poszukiwań i ratownictwa, z zasięgiem obejmującym m.in. Ben Nevis, jeziora, Irlandię Północną oraz obszary morskie do około 200 NM (370 km). W bazie pracował zespół składający się z oficerów, szeregowych oraz personelu cywilnego (przykładowo: 15 oficerów, 11 szeregowych, 28 urzędników służby cywilnej i 50 pracowników cywilnych).

Infrastruktura i dostęp

  • Terminal pasażerski przystosowany do obsługi ruchu niskokosztowego i czarterowego.
  • Infrastruktura cargo oraz obsługa techniczna i postojowa samolotów, co sprawia, że lotnisko bywa wykorzystywane jako punkt postojowy dla przelotów transatlantyckich i ferry flights.
  • Dobre połączenia drogowe z Glasgow i okolicami; przy lotnisku znajduje się także stacja kolejowa umożliwiająca szybki dojazd do miasta i regionu.

Znaczenie

Glasgow Prestwick odgrywa istotną rolę jako regionalne lotnisko z szerokim zapleczem operacyjnym — zarówno dla pasażerów, jak i dla transportu cargo oraz działalności związanej z obsługą techniczną samolotów. Pomimo spadków ruchu pasażerskiego po 2007 r., lotnisko zachowuje znaczenie strategiczne dla zachodniej Szkocji i służy różnym typom operacji lotniczych.