George Armitrage Miller (3 lutego 1920 – 22 lipca 2012) był jednym z twórców psychologii poznawczej w XX wieku. Zajmował się badaniem myślenia, języka i pamięci, a jego prace pomogły przesunąć akcent w psychologii z zachowań obserwowalnych ku badaniu wewnętrznych procesów umysłowych.
Magiczna liczba 7±2 i pojęcie "chunków"
Miller stał się szeroko znany dzięki artykułowi z 1956 r. zatytułowanemu The Magical Number Seven, Plus or Minus Two. Zaobserwował w eksperymentach, że jeśli poprosisz ludzi o zapamiętanie listy słów lub cyfr, większość z nich potrafi utrzymać w pamięci krótkotrwałej około pięciu do dziewięciu elementów. Miller zaproponował wyjaśnienie tego zjawiska przy pomocy pojęcia chunk — jednostki informacji utworzonej przez grupowanie elementów. Dzięki grupowaniu (np. grupowanie cyfr w numerze telefonu) efektywna pojemność pamięci krótkotrwałej może wzrosnąć, ponieważ pamiętamy mniejsze liczby kompleksowych „porcji” informacji zamiast wielu pojedynczych elementów.
Kariera i przejście od behawioryzmu do psychologii poznawczej
Początkowo związany z nurtem behawiorystycznym, Miller stopniowo odszedł od jego surowych założeń i stał się jednym z głównych inicjatorów tzw. rewolucji poznawczej, która przywróciła w badaniach znaczenie wewnętrznym procesom umysłowym. Był współzałożycielem ośrodków badawczych promujących badania poznawcze i aktywnie popularyzował eksperymentalne podejście do zagadnień takich jak przetwarzanie języka i struktury myślenia. W 1991 roku Miller został odznaczony Narodowym Medalem Nauki za wkład w rozwój nauk o umyśle.
Wpływ i dalsze badania
Praca Millera miała szerokie konsekwencje teoretyczne i praktyczne. Koncepcja ograniczonej pojemności pamięci krótkotrwałej i strategii chunkowania wpłynęła na psychologię uczenia się, projektowanie interfejsów użytkownika, ergonomię informacji i nauczanie. Jednocześnie dalsze badania doprowadziły do modyfikacji jego pierwotnych wniosków — współczesne badania sugerują, że liczba niezależnych jednostek, które jesteśmy w stanie jednocześnie utrzymać w pamięci roboczej, może być mniejsza (np. ok. 4 elementy według niektórych autorów), a faktyczna pojemność zależy od sposobu kodowania i struktury informacji.
Miller zrewolucjonizował obraz psychologii, pokazując, że aspekty ludzkiego umysłu mogą być badane w sposób empiryczny i powtarzalny w warunkach laboratoryjnych. Jego prace pozostają punktem wyjścia dla współczesnych badań nad pamięcią, przetwarzaniem informacji i językiem, a pojęcie „magicznej liczby” i chunkingu wciąż jest szeroko omawiane i stosowane poza samą psychologią eksperymentalną.