Flaga Meksykańskich Stanów Zjednoczonych lub Meksyku to trójkolorowa flaga składająca się z zieleni, bieli i czerwieni z orłem umieszczonym w centrum białego pasa. Pionowe pasy mają jednakową szerokość, a proporcje flagi oficjalnie wynoszą 4:7. Znaczenie kolorów zmieniało się z biegiem czasu, ale te trzy barwy zostały przyjęte przez Meksyk po uzyskaniu niepodległości od Hiszpanii podczas Wojny o Niepodległość kraju. Obecna flaga została oficjalnie ustanowiona w formie herbu w 1968 roku, jednak układ trzech pasów z orłem w centrum używany jest od 1821 roku. Obecne prawo dotyczące symboli narodowych — Ustawa o broni narodowej, fladze i hymnie — które reguluje wygląd i użycie flagi narodowej, obowiązuje od 1984 roku.

Historia

Początki narodowych barw sięgają okresu walk o niepodległość: czerwony, biały i zielony były barwami Ejército Trigarante (Armii Trzech Gwarancji), która w 1821 roku doprowadziła do zakończenia hiszpańskiej dominacji. W kolejnych dekadach herb i sposób przedstawienia orła wielokrotnie ewoluowały — zmieniały się detale orła, węża i elementów roślinnych oraz artystyczny styl przedstawienia. Ostateczny projekt herbu, wykorzystywany na fladze w obecnej formie, został ustalony i formalnie włączony do przepisów w drugiej połowie XX wieku (1968), a jego użycie i ochrona — określone ustawowo w 1984 roku.

Symbolika kolorów

Interpretacje znaczenia barw zmieniały się historycznie, ale współcześnie najczęściej przypisywane im są następujące znaczenia:

  • Zieleń — nadzieja i niepodległość;
  • Biel — jedność i czystość intencji;
  • Czerwień — krew przelana przez bohaterów narodowych i więź z narodem.

Historycznie kolory te wiązano także z trzema gwarancjami Armii Trzech Gwarancji: religią, niezależnością i jednością narodową.

Herb i jego znaczenie

Centralnym godłem jest starożytny aztecki symbol Tenochtitlan (obecnie Mexico City). Herb przedstawia orła (zwykle utożsamianego z orłem meksykańskim, águila real) stojącego na nopalu (kaktus figowy) wyrastającym z kamienia znajdującego się na środku jeziora; orzeł trzyma lub pożera węża. Ta scena nawiązuje do legendy Azteków, zgodnie z którą mieli osiedlić się tam, gdzie ujrzą orła siedzącego na kaktusie i trzymającego węża — znak otrzymany od bogów wskazujący miejsce założenia ich miasta. W dolnej części herbu znajduje się wstęga w barwach narodowych oraz gałązki dębowe i laurowe, symbolizujące siłę i zwycięstwo. Forma herbu była kilkakrotnie modyfikowana, by dopasować styl artystyczny do współczesnych standardów, ostatnia znacząca zmiana nastąpiła w 1968 roku.

Użycie, etykieta i obchody

Flaga pełni funkcję najważniejszego symbolu państwowego i jest wykorzystywana podczas uroczystości państwowych, świąt narodowych oraz w instytucjach publicznych. Meksyk obchodzi Día de la Bandera (Dzień Flagii) 24 lutego, kiedy to organizowane są ceremonie i apeły honorowe. Zgodnie z regulacjami prawnymi i tradycją, flaga powinna być szanowana — nie może być znieważana, powinna być odpowiednio eksponowana i przechowywana; przepisy określają także zasady opuszczania flagi do połowy masztu w dni żałoby oraz wartości i wzory pieczołowicie chronione przez państwo.

Wersje i warianty

W praktyce występują różne warianty flagi i emblematów, stosowane w zależności od przeznaczenia (urzędowe, wojskowe, honorowe). Jednak rozpoznawalny układ trzech pionowych pasów oraz herb umieszczony pośrodku białego pola pozostają stałymi elementami identyfikującymi flagę Meksyku.

Flaga Meksyku łączy w sobie elementy historii prekolumbijskiej i nowożytnej — jest symbolem tożsamości narodowej, pamięci o walce o niepodległość oraz nadziei i jedności obywateli.