Elara jest niesferycznym, nieregularnym księżycem Jowisza. Został odkryty przez Charlesa Dillona Perrine'a w Obserwatorium Lick w 1905 roku. Nazwa pochodzi od Elary — w mitologii greckiej kochanki Zeusa i matki olbrzyma Tityusa.

Elara otrzymała swoją obecną oficjalną nazwę dopiero w 1975 roku; przedtem była zwyczajowo oznaczana jako Jupiter VII. W latach 1955–1975 bywała również nazywana "Hera", zanim ustalono ostateczne nazewnictwo.

Orbita i przynależność do grupy Himalii
Elara należy do grupy Himalii — niewielkiej rodziny progradujących, nieregularnych księżyców krążących w odległości około 11–13 milionów kilometrów od Jowisza, przy nachyleniu orbitalnym około 27,5°. Elementy orbitalne Elary podawane są zwykle dla określonego epoki (np. styczeń 2000) i ulegają znacznym zmianom pod wpływem perturbacji słonecznych i planetarnych, dlatego ich wartości wymagają regularnej aktualizacji.

Charakterystyka fizyczna i pochodzenie
Elara ma kształt nieregularny i jest relatywnie mała w porównaniu z największymi księżycami Jowisza. Jej średnica jest szacowana na rzędy kilkudziesięciu kilometrów (około 80–90 km w przybliżeniu), co oznacza, że nie osiągnęła ona kształtu sferycznego. Powierzchnia prawdopodobnie ma niskie albedo i cechy typowe dla ciał skalisto‑węglowych (podobnych spektroskopowo do niektórych asteroid), chociaż szczegółowe pomiary składu są ograniczone.

Uważa się, że członkowie grupy Himalii — w tym Elara — mogą być fragmentami jednego większego ciała, rozbitego przez kolizję, lub pochodzić z przechwyconej planetoidy. Badanie tych księżyców pomaga w zrozumieniu procesów przechwytywania i historii kolizyjnej w systemie Jowisza.

Obserwacje i badania
Elara nie była bezpośrednio odwiedzona przez żadną misję kosmiczną; nasza wiedza pochodzi głównie z obserwacji teleskopowych i przeglądów astronomicznych. Z powodu małych rozmiarów i słabego blasku, szczegóły dotyczące okresu rotacji, topografii czy dokładnego składu powierzchni są wciąż słabo poznane i wymagają dalszych obserwacji przy użyciu dużych teleskopów lub przyszłych sond.

Znaczenie
Elara i pozostałe księżyce grupy Himalii są ważne dla badań dynamiki i historii ewolucji układu Jowisza — dostarczają informacji o procesach przechwytywania małych ciał, o kolizjach w początkowym układzie planetarnym oraz o składzie materii, która krąży wokół największej planety Układu Słonecznego.

Uwaga: podane wartości orbitalne i szacunki rozmiaru są przybliżone — elementy orbity i parametry fizyczne elastycznie się zmieniają i bywają korygowane wraz z nowymi obserwacjami.