Desktop publishing

Desktop publishing (znany również jako DTP) to tworzenie dokumentów przy użyciu oprogramowania do projektowania układu stron na komputerze osobistym.

Termin ten był używany w odniesieniu do publikacji na wszystkich poziomach, od dokumentów o małym nakładzie, takich jak lokalne biuletyny, po książki, magazyny i gazety. Jednak termin ten oznacza bardziej profesjonalnie wyglądający efekt końcowy, z bardziej złożonym układem, niż w przypadku edytora tekstu, dlatego też, gdy został wprowadzony w latach 80-tych, był często używany w związku z domami i małymi organizacjami, które wcześniej nie mogły samodzielnie tworzyć dokumentów o jakości publikacji.

Scribus, aplikacja typu open source do publikowania na pulpicie
Scribus, aplikacja typu open source do publikowania na pulpicie

Historia

Desktop publishing rozpoczął się w 1985 r. wraz z wprowadzeniem MacPublishera, pierwszego programu do składu WYSIWYG, który działał na oryginalnym komputerze Macintosh 128K. Rynek DTP eksplodował w 1985 r. wraz z wprowadzeniem w styczniu drukarki Apple LaserWriter, a później w lipcu wraz z wprowadzeniem oprogramowania PageMaker firmy Aldus, które szybko stało się standardowym oprogramowaniem DTP w branży.

Przed pojawieniem się desktop publishing jedyną dostępną dla większości osób opcją tworzenia dokumentów pisanych na maszynie (w przeciwieństwie do pisma odręcznego) była maszyna do pisania, która oferowała tylko kilka krojów pisma (zwykle o stałej szerokości) i jeden lub dwa rozmiary czcionek. W istocie, jedna z popularnych książek o publikowaniu na komputerze stacjonarnym nosiła tytuł Mac to nie maszyna do pisania. Możliwość tworzenia układów stron WYSIWYG na ekranie, a następnie drukowania stron zawierających tekst i elementy graficzne w rozdzielczości 300 dpi była rewolucyjna zarówno dla branży składu, jak i dla branży komputerów osobistych. Gazety i inne publikacje drukowane przeszły na programy oparte na DTP ze starszych systemów składu w latach 80.

Termin "desktop publishing" przypisuje się założycielowi Aldus Corporation Paulowi Brainerdowi, który szukał hasła marketingowego do opisania niewielkich rozmiarów i relatywnie przystępnej ceny tego oprogramowania w przeciwieństwie do drogiego komercyjnego sprzętu do fototygrafii z tamtych czasów.

Zakulisowe technologie opracowane przez Adobe Systems stworzyły podstawy dla profesjonalnych aplikacji typu desktop publishing. Mimo że systemy oparte na komputerach Macintosh nadal dominowały na rynku, w 1986 r. wprowadzono oparty na GEM-ie program Ventura Publisher dla komputerów MS-DOS. Podczas gdy metafora tablicy w programie PageMaker ściśle symulowała proces ręcznego tworzenia układów stron, Ventura Publisher zautomatyzował proces tworzenia układów stron dzięki wykorzystaniu arkuszy stylów. Program ten automatycznie generował indeksy i inne elementy treści. Dzięki temu nadawał się do podręczników i innych dokumentów o długim formacie.

W pierwszych latach istnienia desktop publishing zyskał złą reputację jako efekt niedouczonych użytkowników, którzy tworzyli źle zorganizowane układy - podobna krytyka spotkała pierwszych wydawców internetowych dekadę później. Niektórym jednak udało się osiągnąć naprawdę profesjonalne rezultaty.

Powiązane strony

  • Układ strony
  • Typografia
  • Projekt graficzny
  • E-book

Aplikacje DTP

  • Adobe FrameMaker
  • Adobe PageMaker
  • Adobe HomePublisher
  • Corel Ventura
  • Wydawca iStudio
  • Microsoft Office Publisher
  • OpenOffice.org
  • QuarkXPress
  • Gotowi, gotowi, start

Porównania

Z edytorem tekstu

Podczas gdy oprogramowanie do publikowania na biurku nadal zapewnia rozbudowane funkcje niezbędne do publikowania w druku, nowoczesne edytory tekstu mają obecnie możliwości publikowania wykraczające poza możliwości wielu starszych aplikacji DTP, zacierając granicę między przetwarzaniem tekstu a publikowaniem na biurku.

We wczesnych czasach graficznych interfejsów użytkownika oprogramowanie DTP było klasą samą w sobie w porównaniu z dość spartańskimi aplikacjami do przetwarzania tekstu z tamtych czasów. Programy takie jak WordPerfect i WordStar były nadal głównie oparte na tekście i oferowały niewiele w kwestii układu strony, poza marginesami i odstępami między wierszami. Z drugiej strony, edytory tekstu były niezbędne dla funkcji takich jak indeksowanie i sprawdzanie pisowni, funkcji, które są powszechne w wielu dzisiejszych aplikacjach.

W miarę jak komputery i systemy operacyjne stawały się coraz bardziej wydajne, producenci starali się zapewnić użytkownikom jedną platformę aplikacyjną, która może zaspokoić wszystkie potrzeby.

Z innymi programami do projektowania układów elektronicznych

Kluczowa różnica między oprogramowaniem do składu elektronicznego a oprogramowaniem DTP polega na tym, że oprogramowanie DTP jest zazwyczaj interaktywne i WYSIWYG w projektowaniu, podczas gdy inne oprogramowanie do składu elektronicznego wymaga od użytkownika wprowadzenia języka znaczników programu przetwarzającego bez natychmiastowej wizualizacji gotowego produktu. Ten rodzaj przepływu pracy jest mniej przyjazny dla użytkownika niż WYSIWYG, ale bardziej odpowiedni dla materiałów konferencyjnych i artykułów naukowych, a także biuletynów firmowych lub innych aplikacji, w których ważny jest spójny, zautomatyzowany układ.

Jedną z wczesnych i wyczerpujących książek na temat sztuki Desktop Publishing jest Desktop Publishing For Everyone autorstwa K.S.V. Menona. Publikacja ta omawia praktycznie każdy aspekt publikowania i prawie wszystkie narzędzia dostępne w momencie wydania tej książki w 2000 roku. Obecnie jej nakład jest wyczerpany.

Istnieje pewne podobieństwo pomiędzy desktop publishing a tym, co jest znane jako Hypermedia publishing (tj. projektowanie stron internetowych, Kiosk, CD-ROM). Wiele graficznych edytorów HTML, takich jak Microsoft FrontPage czy Adobe Dreamweaver, używa silnika układu graficznego podobnego do programu DTP. Jednak niektórzy projektanci stron internetowych nadal wolą pisać HTML bez pomocy edytora WYSIWYG, dla większej kontroli oraz dlatego, że takie edytory często powodują rozrost kodu.

Terminologia

Istnieją dwa rodzaje stron w desktop publishing, strony elektroniczne i wirtualne strony papierowe do wydrukowania na papierze. Wszystkie skomputeryzowane dokumenty są technicznie elektroniczne, a ich rozmiar jest ograniczony tylko przez pamięć komputera lub przestrzeń przechowywania danych komputerowych.

Wirtualne strony papierowe będą ostatecznie drukowane i dlatego wymagają parametrów papieru, które pokrywają się z międzynarodowymi standardowymirozmiaramipapieru fizycznego, takimi jak "A4", "letter" itp. Niektóre programy do publikowania pozwalają na niestandardowe rozmiary przeznaczone do druku wielkoformatowego używanego w plakatach, billboardach i pokazach handlowych. Wirtualna strona do druku ma z góry określony rozmiar wirtualnego materiału do druku i może być oglądana na monitorze w formacie WYSIWYG. Każda strona do druku ma wymiary przycięcia (krawędź papieru) i obszar do zadrukowania, jeśli nie jest możliwe drukowanie ze spadami, jak to ma miejsce w przypadku większości drukarek biurkowych.

Strona internetowa jest przykładem strony elektronicznej, która nie jest ograniczona parametrami papieru wirtualnego. Większość stron elektronicznych może być dynamicznie zmieniana, powodując albo skalowanie zawartości wraz z rozmiarem strony, albo powodując ponowny przepływ zawartości.

Strony wzorcowe są szablonami używanymi do automatycznego kopiowania lub łączenia elementów i stylów projektu graficznego do niektórych lub wszystkich stron dokumentu wielostronicowego. Powiązane elementy mogą być modyfikowane bez konieczności zmiany każdej instancji elementu na stronach, które używają tego samego elementu. Strony wzorcowe mogą być również używane do stosowania stylów projektu graficznego do automatycznej numeracji stron.

Układ strony to proces, w którym elementy są rozmieszczane na stronie w sposób uporządkowany, estetyczny i precyzyjny. Główne typy elementów, które mają być rozmieszczone na stronie to tekst, obrazy połączone, które mogą być modyfikowane tylko z zewnętrznego źródła, oraz obrazy osadzone, które mogą być modyfikowane za pomocą oprogramowania układającego. Niektóre osadzone obrazy są renderowane w programie, podczas gdy inne mogą być umieszczane z zewnętrznego źródłowego pliku obrazu. Tekst może być wprowadzony do układu, umieszczony lub (w przypadku aplikacji do publikowania baz danych) połączony z zewnętrznym źródłem tekstu, co pozwala wielu redaktorom na jednoczesne tworzenie dokumentu.

Style projektowania graficznego, takie jak kolor, przezroczystość i filtry, mogą być również stosowane do elementów układu. Style typograficzne mogą być stosowane do tekstu automatycznie za pomocą arkuszy stylów. Niektóre programy do tworzenia layoutów zawierają arkusze stylów dla obrazów oprócz tekstu. Stylami graficznymi dla obrazów mogą być kształty obramowania, kolory, przezroczystość, filtry oraz parametr określający sposób opływania tekstu wokół obiektu zwany "wraparound" lub "runaround".


AlegsaOnline.com - 2020 / 2021 - License CC3