Dementia praecox to termin, którego po raz pierwszy użył Bénédict Augustin Morel w 1860 roku, aby opisać stan nastolatka, który wycofał się z życia społecznego i zaczął wykazywać objawy podobne do tych, które występują w demencji. Demencja jest chorobą psychiczną, która najczęściej występuje u ludzi starszych.
Emil Kraepelin użył tego terminu do opisania i skontrastował go z chorobą psychiczną zwaną zaburzeniem dwubiegunowym. Osoby z zaburzeniem dwubiegunowym często mają epizody, w których wydają się normalne, czego nie robią osoby z dementia praecox.
Teoria ta nie mogła zostać udowodniona. W 1911 roku Eugen Bleuler stwierdził, że dementia praecox to tak naprawdę schizofrenia. Słowo schizofrenia nie było powszechnie używane przed 1925 rokiem.
