De Havilland DH 106 Comet był pierwszym komercyjnym odrzutowcem produkcyjnym. Avro Tudor i Vickers VC.1 Viking został wyposażony w turboodrzutnie Rolls-Royce'a Nene. Leciał on wcześniej, ale były to modele eksperymentalne. Samolot został wyprodukowany przez de Havilland na lotnisku w Hatfield, Hertfordshire, w Wielkiej Brytanii. Prototyp poleciał po raz pierwszy 27 lipca 1949 roku. Charakteryzował się on aerodynamicznie czystą konstrukcją z czterema silnikami turboodrzutowymi de Havilland Ghost zakopanymi w skrzydłach. Miał on kadłub pod ciśnieniem. Dysza miała duże kwadratowe okna. Okazał się sukcesem komercyjnym podczas swojego debiutu w 1952 roku.
Oryginalna kometa była mniej więcej takiej samej długości jak późniejszy Boeing 737-100. Przewoziła mniej ludzi w bardziej komfortowych warunkach. Jak na tamte czasy, oferowała stosunkowo cichą kabinę pasażerską. Kometa miała pasażerów takich jak królowa Elżbieta, królowa Matka i księżniczka Małgorzata. Loty na Komecie były szybsze niż na innych zaawansowanych samolotach. W sierpniu 1953 r. BOAC zaplanował dziewięciopiętrowe loty Londynu do Tokio przez Kometę na 36 godzin. Inne samoloty trwały ponad 86 godzin. Specjalne zamówienie Comet na wyłączny użytek króla Sauda bin Abdula Aziza z Arabii Saudyjskiej zostało opisane jako "pierwszy na świecie executive jet".
W 1954 r. Komety zaczęły cierpieć z powodu problemów, a trzy z nich rozpadły się w połowie lotu w wypadkach. W trakcie służby Kometa brała udział w 13 katastrofach śmiertelnych, w wyniku których zginęło 426 osób. W dniu 10 stycznia 1954 r. pierwsza wyprodukowana kometa rozpadła się w powietrzu i rozbiła się na Morzu Śródziemnym. Wszystkie 35 osób na pokładzie zginęło. W dniu 8 kwietnia 1954 r. w pobliżu Neapolu rozbiła się na Morzu Śródziemnym kometa na pokładzie czarterowego czarteru South African Airways. Wszystkie osoby na pokładzie zginęły.
Kometa została usunięta z użytku i przetestowana w celu wykrycia przyczyny. Odnotowano wady konstrukcyjne, w tym niebezpieczne naprężenia w narożach kwadratowych okien. W wyniku tego dokonano przeprojektowania Komety na modele 2, 3, a w 1958 r. na Kometę 4. Ale w międzyczasie inni projektanci samolotów mieli swoje własne odrzutowce, Boeing 707 w 1957 roku i w 1960 roku Douglas DC-8. Amerykańskie odrzutowce były większe, szybsze, dłuższe i bardziej ekonomiczne niż Comet. W 1960 roku, w ramach konsolidacji brytyjskiego przemysłu lotniczego, de Havilland został kupiony przez Hawkera Siddeleya. Pisarz lotniczy Bill Withun doszedł do wniosku, że Kometa wypchnęła "state-of-the-art" poza swoje granice. Jedyna kompletna pozostała Cometa 1 jest wystawiona w Muzeum RAF-u w Cosford.