Cyklon Nargis był silnym tropikalnym cyklonem, który uderzył w wybrzeża Myanmaru (Birmy) na przełomie kwietnia i maja 2008 roku. Powstał pod koniec kwietnia 2008 r., szybko się nasilił i osiągnął siłę odpowiadającą burzy kategorii 4. Najsilniejsze uderzenie nastąpiło przy lądowaniu 2 maja 2008 r. w delcie rzeki Irrawaddy, gdzie cyklon spowodował gwałtowną falę sztormową, silne wiatry i bardzo intensywne opady. Była to jedna z najpoważniejszych katastrof naturalnych w historii kraju, o ogromnych skutkach humanitarnych i gospodarczych.

Przebieg i siła

Nargis formował się i nasilał nad Zatoką Bengalską pod koniec kwietnia 2008 r. Przed lądowaniem osiągnął dużą siłę — według pomiarów odpowiadał burzy kategorii 4. Głównym czynnikiem powodującym największe zniszczenia była fala sztormowa, która zalała nisko położone tereny deltowe, oraz ekstremalne porywy wiatru niszczące zabudowę i infrastrukturę. Do miejsc szczególnie dotkniętych należały miasta i miejscowości dywizji Ayeyarwady (m.in. Labutta, Bogale) oraz okolice Rangunu (Yangon).

Skutki humanitarne

Skala katastrofy była ogromna. Organizacja Narodów Zjednoczonych oszacowała we wczesnych raportach, że około 1,5 miliona ludzi zostało poważnie dotkniętych przez cyklon i potrzebuje pomocy. Rząd birmański podał liczby ofiar, według których zginęło około 78–80 tysięcy osób, a tysiące uznano za zaginione; te oficjalne dane były wielokrotnie weryfikowane i przedmiotem dyskusji. Niezależne organizacje pomocowe i niektóre raporty sugerowały, że całkowita liczba ofiar może być znacznie wyższa — pojawiały się szacunki przekraczające 100 000 osób, a nawet ostrzeżenia, że ofiar może być do 128 000.

W wyniku wichury i powodzi tysiące budynków zostało zniszczonych. W mieście Labutta, w dywizji Ayeyarwady, telewizja państwowa informowała, że 75% budynków się zawaliło, a 20% straciło dachy. W delcie Irrawaddy duże obszary upraw ryżu zostały zniszczone przez wodę zanieczyszczoną odpadami i solą, co doprowadziło do natychmiastowego i długotrwałego zagrożenia bezpieczeństwa żywnościowego. Wielu ocalałych zostało bez dachu nad głową — część organizacji szacowała, że w kraju może być nawet od 2 do 3 milionów osób potrzebujących doraźnego schronienia i pomocy.

Relacje na miejscu

Dyplomaci i pracownicy agencji humanitarnych opisali sceny porównywalne do strefy wojny: zniszczone domy, zalane pola, rozbite sieci kanalizacyjne i skażone wody, co prowadziło do ryzyka chorób zakaźnych. Przedstawiciele ONZ w czasie wydarzenia alarmowali o katastrofalnym stanie wielu miejscowości: "To zła sytuacja. Prawie wszystkie domy są rozbite. Ludzie są w strasznej sytuacji" — relacjonowano wypowiedzi pracowników pomocy. Brytyjska gazeta The Daily Telegraph zwracała uwagę, że zniszczenia mogą wpłynąć na ceny żywności w Myanmarze.

Reakcja międzynarodowa i kontrowersje

W obliczu katastrofy wiele państw i organizacji międzynarodowych zaoferowało wsparcie humanitarne. Jednocześnie rząd birmański był krytykowany za opóźnienia i ograniczenia w dopuszczaniu zagranicznej pomocy na teren kraju oraz za utrudnianie dostępu organizacjom pomocowym do najbardziej dotkniętych regionów. Przez pierwsze dni po kataklizmie dostęp do niektórych obszarów był odcięty, co znacznie utrudniało transport żywności, leków i pomocy medycznej.

Czerwony Krzyż i inne organizacje alarmowały o możliwie bardzo wysokiej liczbie ofiar i pilnej potrzebie koordynowanej pomocy. W odpowiedzi na presję międzynarodową, junta rządząca Birmą stopniowo zgodziła się na przyjęcie niektórych form pomocy zagranicznej i na współpracę z wyspecjalizowanymi agencjami, chociaż krytycy twierdzili, że była ona niewystarczająca w stosunku do potrzeb.

Porównania i następstwa

Skala zniszczeń porównywana była do innych wielkich katastrof naturalnych w regionie — pojawiały się porównania do tsunami na Oceanie Indyjskim w 2004 roku. Niektórzy eksperci podkreślali, że cyklon Nargis był jednym z najbardziej śmiercionośnych tropikalnych cyklonów od czasu huraganu Mitch w 1998 roku. W dłuższym okresie katastrofa pogłębiła ubóstwo i problemy związane z dostępem do żywności, wody pitnej oraz opieki zdrowotnej na obszarach wiejskich delt Myanmaru.

Odbudowa i dziedzictwo

Po cyklonie trwała wieloletnia odbudowa domów, infrastruktury i systemów produkcji rolnej. Wiele społeczności do dziś odczuwa skutki zniszczeń, a wydarzenie to stało się ważnym punktem odniesienia dla planowania systemów wczesnego ostrzegania oraz reakcji na katastrofy w regionie. Nazwa "Nargis" została po tej katastrofie wycofana z listy nazw cyklonów na Oceanie Indyjskim ze względu na skalę zniszczeń i liczbę ofiar.

Choć oficjalne liczby ofiar i zaginionych nigdy nie zostały jednoznacznie ustalone, cyklon Nargis pozostaje symbolem ludzkich i społecznych kosztów katastrof naturalnych oraz wyzwaniem dla międzynarodowej współpracy w sytuacjach kryzysowych.