MS Costa Concordia: budowa, rejsy i katastrofa u wybrzeży Isola del Giglio (2012)
MS Costa Concordia — historia budowy, rejsów i tragicznej katastrofy u Isola del Giglio (2012): przyczyny, przebieg, ofiary i skutki dla branży cruise.
MS Costa Concordia to statek wycieczkowy klasy Concordia, należący do armatora Costa Cruises (spółka zależna koncernu Carnival Corporation & plc). Zbudowany we Włoszech w stoczni Fincantieri Sestri Ponente, statek miał symbolizować „ciągłą harmonię, jedność i pokój między narodami europejskimi”.
Budowa i dane techniczne
Costa Concordia była pierwszym z jednostek klasy Concordia — do tej samej serii należały m.in. Costa Serena, Costa Pacifica, Costa Favolosa, Costa Fascinosa oraz Carnival Splendor. Statek został oddany do eksploatacji w lipcu 2006 roku. Miał tonaż około 114 500 GT i był jednym z największych statków wybudowanych we Włoszech. Długość kadłuba wynosiła około 290 m, szerokość ok. 35,5 m; zabierał na pokład kilka tysięcy pasażerów (kilka tysięcy miejsc pasażerskich) oraz kilkuset członków załogi, oferując rozbudowaną infrastrukturę rekreacyjną i usługową typową dla dużych wycieczkowców współczesnych linii cruise.
Eksploatacja i wcześniejsze incydenty
Statek pływał po trasach śródziemnomorskich i dłuższych rejsach. W dniu 22 listopada 2008 r. Costa Concordia doznała uszkodzenia dziobu, gdy silne wiatry w rejonie sycylijskiego miasta Palermo zepchnęły jednostkę na dok; w wyniku tego zdarzenia nie doszło do obrażeń osób, a statek przeszedł naprawy.
Katastrofa u wybrzeży Isola del Giglio (13 stycznia 2012)
W nocy z 13 stycznia 2012 r. Costa Concordia wybiegła na mieliznę i częściowo zatonęła przy zachodnim wybrzeżu Włoch, tuż przy wyspie Isola del Giglio. Statek uderzył o podwodną skałę, w wyniku czego powstały rozległe uszkodzenia kadłuba, doszło do zalania ścian burtowych i silnego przechyłu. Na pokładzie przebywało około 4 200 pasażerów i członków załogi.
W wyniku katastrofy zginęło 32 osoby; kilkadziesiąt zostało rannych. W pierwszych godzinach i dniach po zdarzeniu informacje o liczbie ofiar i zaginionych zmieniały się — akcja ratunkowa trwała wiele godzin, a ratownictwo morskie przy wsparciu lokalnych mieszkańców i służb ewakuowało tysiące osób. Katastrofa wywołała międzynarodowe zainteresowanie i krytykę prowadzenia akcji ratunkowej oraz działań załogi i kapitana.
Przyczyny i śledztwo
Śledztwa wyjaśniły, że bezpośrednią przyczyną zatonięcia było zderzenie ze skałą znajdującą się poza głównym szlakiem żeglugowym; statek w trakcie rejsu zbyt blisko zbliżył się do brzegu. Krytyka skupiła się na decyzjach kapitana i załogi dotyczących kursu, manewrów „pozdrawiania wyspy” oraz na zarządzaniu ewakuacją. Kapitan jednostki, Francesco Schettino, został oskarżony o spowodowanie katastrofy, nieumyślne spowodowanie śmierci, oraz porzucenie statku przed zakończeniem ewakuacji; w wyniku procesów sądowych został skazany (wyrok dotyczył m.in. zaniedbań i opuszczenia miejsca zdarzenia).
Akcja ratunkowa i skutki środowiskowe
Reakcja służb ratowniczych, mieszkańców wyspy i innych jednostek była masowa — ewakuowano tysiące osób helikopterami, łodziami i promami. Z uwagi na przeciek paliwa i ryzyko zanieczyszczenia morza, podjęto działania ograniczające szkody ekologiczne; kontrolowano wypływy paliwa i prowadzone były prace zabezpieczające. Katastrofa zwróciła też uwagę na konieczność doskonalenia procedur awaryjnych i systemów szkolenia załóg statków pasażerskich.
Usunięcie wraku i likwidacja statku
Usunięcie wraku Costa Concordia było jedną z największych i najkosztowniejszych operacji ratowniczych i logistycznych w historii żeglugi morskiej. Po długim planowaniu i przygotowaniach wrak został odwrócony (operacja parbuckling) pod koniec 2013 roku, a następnie w kolejnych miesiącach podjęto prace umożliwiające odholowanie i ostateczne złomowanie statku. Wrak został ostatecznie odholowany i poddany złomowaniu w stoczni we Włoszech (operacja demontażu trwała w latach po katastrofie).
Konsekwencje prawne i dla branży
Katastrofa Costa Concordia doprowadziła do licznych postępowań karnych, roszczeń odszkodowawczych wobec operatora Costa Cruises oraz do zmian w regulacjach i praktykach bezpieczeństwa na statkach wycieczkowych. Sprawa przyczyniła się do zaostrzenia zasad dotyczących tras przejścia blisko linii brzegowej, nadzoru nad prowadzeniem manewrów „pozdrawiających” oraz do wprowadzenia bardziej rygorystycznych procedur ewakuacyjnych i szkoleń załóg.
W wyniku katastrofy i następnych śledztw temat bezpieczeństwa rejsów, komunikacji kryzysowej i odpowiedzialności kapitana stał się szeroko dyskutowany w mediach i w środowiskach morskich na całym świecie.
Pytania i odpowiedzi
P: Jak nazywa się statek wycieczkowy?
O: Statek wycieczkowy nazywa się MS Costa Concordia.
P: Kto jest właścicielem i operatorem statku?
A: Właścicielem i armatorem statku jest Costa Cruises, spółka zależna brytyjsko-amerykańskiej Carnival Corporation & Plc.
P: Gdzie został zbudowany?
A: Został zbudowany w stoczni Fincantieri w Sestri Ponente we Włoszech.
P: Co oznacza nazwa Concordia?
A: Nazwa Concordia miała wyrażać życzenie "ciągłej harmonii, jedności i pokoju między narodami europejskimi".
P: Jak duży jest MS Costa Concordia?
A: MS Costa Concordia ma 114.500 GRT (tonaż rejestrowy brutto).
P: Co się stało 22 listopada 2008 roku, że doszło do uszkodzenia dziobu statku? A: 22 listopada 2008 r. silny wiatr nad sycylijskim miastem Palermo zepchnął statek do doku, co spowodowało uszkodzenie dziobu.
P: Dlaczego ludzie byli źli na kapitana MS Costa Concordia? O: Ludzie byli źli na kapitana, ponieważ opuścił statek, zamiast pozostać na pokładzie, aby pomóc innym pasażerom bezpiecznie opuścić statek. Jego "błąd" spowodował, że statek zboczył z zaplanowanej trasy, co doprowadziło do tragedii.
Przeszukaj encyklopedię