Most Westchnień (włoski: Ponte dei Sospiri) jest małym mostem w Wenecji, w północnych Włoszech. Most posiada ściany i dach. Wykonany jest z białego wapienia i ma okna z kamiennymi kratami. Przechodzi nad Rio di Palazzo i łączy stare więzienia z salami przesłuchań w Pałacu Dożów. Zaprojektował go Antoni Contino (którego wuj Antonio da Ponte zaprojektował most Rialto), a zbudowany został w 1602 roku.
Widok z okien Mostu Westchnień był ostatnim widokiem Wenecji, jaki widzieli skazańcy przed uwięzieniem. Most został nazwany przez Lorda Byrona w XIX wieku. Uważano, że więźniowie wzdychają na ostatni widok pięknej Wenecji przez okna, zanim zostaną zabrani do swoich cel. W rzeczywistości, czasy inkwizycji i doraźnych egzekucji minęły już w momencie budowy mostu, a cele pod dachem pałacu zajmowane były głównie przez drobnych przestępców. Ponadto, niewiele można było zobaczyć z wnętrza mostu z powodu kamiennych krat zasłaniających okna.
Miejscowa legenda głosi, że zakochani zostaną obdarzeni wieczną miłością i szczęściem, jeśli pocałują się w gondoli o zachodzie słońca pod mostem.
