Tyler Perry (ur. 13 września 1969 w Nowym Orleanie) jest afroamerykańskim dramaturgiem i aktorem, a także scenarzystą, reżyserem i producentem filmowym. Jego prace często łączą elementy komedii i melodramatu, poruszając tematy wiary, rodziny i problemów społecznych w środowisku afroamerykańskim, dzięki czemu zdobył dużą popularność wśród szerokiej widowni. Zaczął pisać sztuki w wieku 18 lat i stopniowo zbudował odnoszącą sukcesy objazdową grupę teatralną; nagrania z tych przedstawień były sprzedawane na DVD. Do marca 2005 roku jego spektakle przyniosły ponad 75 milionów dolarów brutto w sprzedaży biletów i płyt. Najbardziej rozpoznawalną kreacją Perry’ego jest postać energicznej, nieco zgryźliwej, ale zarazem dającej do myślenia starszej kobiety — Madei — którą sam odtwarza na scenie i w filmach; rola ta stała się jego znakiem rozpoznawczym i przyniosła mu ogromną popularność komercyjną.
Perry z powodzeniem przeniósł swoje produkcje z teatru na ekran — napisał, wyprodukował i często reżyserował filmy oraz seriale telewizyjne, które zdobyły dużą widownię. Jego adaptacje teatralne trafiły do kina, a on sam stworzył m.in. seriale, które cieszyły się popularnością wśród widzów. Jako twórca i przedsiębiorca założył własne studio produkcyjne w Atlancie — Tyler Perry Studios — które umożliwiło mu rozwijanie szerokiego spektrum projektów filmowych i telewizyjnych oraz zatrudnianie lokalnych twórców.
Styl Perry’ego łączy elementy humorystyczne z moralnymi przesłaniami i często odwołuje się do wartości religijnych i rodzinnych; jego twórczość spotyka się zarówno z żywą aprobatą publiczności, jak i krytyką niektórych recenzentów, co uczyniło go jedną z najbardziej rozpoznawalnych i wpływowych postaci w amerykańskiej rozrywce. Poza działalnością artystyczną angażuje się również w działalność charytatywną i filantropijną oraz jest jednym z najlepiej zarabiających afroamerykańskich producentów w branży filmowej.
W wieku 16 lat zmienił prawnie swoje imię z Emmitt na Tyler, chcąc w ten sposób zdystansować się od relacji z ojcem. Jego droga od objazdowego teatru do własnego studia i międzynarodowej widowni jest często przytaczana jako przykład przedsiębiorczości i samodzielnego budowania kariery w przemyśle rozrywkowym.