Tim Henman — angielski tenisista, 6 półfinałów Wielkiego Szlema
Tim Henman — angielski tenisista: 6 półfinałów Wielkiego Szlema, 11 tytułów, najwyżej nr 4, ikona Wimbledonu, kariera zakończona w 2007 roku.
Timothy Henry "Tim" Henman OBE (ur. 6 września 1974 r.) - angielski emerytowany tenisista, urodzony w Oxfordzie.
Przegląd kariery
Henman był jednym z najlepszych brytyjskich zawodników przełomu XX i XXI wieku. W swojej karierze osiągnął sześć półfinałów Wielkiego Szlema i zdobył jedenaście tytułów w turniejach ATP. Był najwyżej sklasyfikowany w rankingu światowym na 4. miejscu. Swoją grą — opartą na solidnym serwisie, agresywnej grze przy siatce i umiejętnościach w grze podwójnej — szczególnie wyróżniał się na nawierzchni trawiastej.
Wyniki w Wielkich Szlemach i Wimbledon
Henman regularnie awansował do późniejszych faz turniejów Wielkiego Szlema, Wimbledon był dla niego najbardziej udanym kortem — czterokrotnie dochodził tam do półfinału, co sprawiło, że stał się ikoną brytyjskiej publiczności i jednym z najważniejszych tenisistów promujących ten turniej w końcu lat 90. i na początku XXI wieku.
Davis Cup i reprezentacja
Był filarem reprezentacji brytyjskiej w Pucharze Davisa przez wiele lat, zarówno jako lider singlowy, jak i ważny zawodnik w meczach deblowych. Jego występy przyczyniły się do wzrostu zainteresowania tenisem w Wielkiej Brytanii i do odnowienia nadziei na międzynarodowe sukcesy drużynowe.
Styl gry i charakterystyka
Henman prezentował klasyczny styl serve-and-volley, często wychodził do siatki, był znany z dobrego wyczucia i refleksu przy siatce oraz dyscypliny taktycznej. Jego gra dobrze sprawdzała się na nawierzchniach szybkich, zwłaszcza na trawie, gdzie zyskał największą popularność.
Sponsorzy, nagrody i zakończenie kariery
W trakcie kariery był sponsorowany m.in. przez Adidasa oraz firmę produkującą sprzęt tenisowy Slazenger. W 2007 roku odszedł na emeryturę (2007 roku) jako jeden z najbardziej utytułowanych angielskich tenisistów ostatnich dwóch dekad. Za zasługi dla brytyjskiego sportu otrzymał tytuł OBE.
Po zakończeniu kariery
Po przejściu na emeryturę Henman pozostał aktywny w środowisku tenisowym — występuje jako komentator i ekspert telewizyjny podczas relacji z turniejów, bierze udział w imprezach charytatywnych oraz wydarzeniach promujących tenis. Jego sukcesy i postawa poza kortem przyczyniły się do utrwalenia pozycji Henmana jako jednej z najbardziej rozpoznawalnych postaci brytyjskiego tenisa.
Wybrane osiągnięcia
- 6 półfinałów Wielkiego Szlema
- 11 tytułów w turniejach ATP (singel)
- Miejsce najwyższe w rankingu ATP: 4.
- Długoletni reprezentant Wielkiej Brytanii w Pucharze Davisa
- Odznaczony tytułem OBE
Tim Henman pozostaje ważną postacią w historii brytyjskiego tenisa — zarówno ze względu na sportowe rezultaty, jak i rolę, jaką odegrał w popularyzacji tej dyscypliny w kraju.
Henman podczas Australian Open w 2006 roku
Życie osobiste
Henman pochodzi z rodziny o sportowym rodowodzie. Jego matka i ojciec interesowali się tenisem, a jego dziadek grał na Wimbledonie w latach 40. i 50. Jego babcia dwukrotnie grała z dziadkiem w debla mieszanego na Wimbledonie.
Henman uzyskał w szkole 10 ocen GCSE, a następnie rozpoczął treningi tenisowe. W 1992 roku lekarze stwierdzili u niego chorobę kości. Mimo to kontynuuje grę w tenisa, a w 1992 roku w wieku 18 lat staje się profesjonalistą. W 1999 roku Henman poślubił swoją wieloletnią dziewczynę Lucy Heald. Małżeństwo ma trzy córki: Rose, Olivię i Grace.
Kariera zawodnicza
Henman bardzo szybko awansował w rankingach. W 1994 roku, rok po rozpoczęciu kariery zawodowej, zajmował 200. miejsce na świecie. W 1996 roku znalazł się w pierwszej trzydziestce. W 1995 roku został pierwszym zawodnikiem w historii, który został zdyskwalifikowany z turnieju w Wimbledonie. Ponieważ był zdenerwowany podczas meczu, uderzył piłkę bardzo mocno w dziewczynę i ta trafiła ją w głowę.
W 1998 roku został zaliczony do dziesiątki najlepszych tenisistów na świecie. W tym samym roku dotarł również do półfinału Wimbledonu. W 2001 roku miał dobry rok na Wimbledonie, pokonując Rogera Federera w setach. Dotarł do półfinału, gdzie pokonał go ostateczny zwycięzca Goran Ivanišević. W 2004 roku dotarł do półfinału Roland Garros we Francji, ale przegrał z Guillermo Corią. Pod koniec swojej kariery Henman nie grał już tak dobrze. Ostatecznie spadł na 63. miejsce w światowym rankingu. W 2005 roku został wyeliminowany w drugiej rundzie Wimbledonu przez Rogera Federera. W tym czasie miał również wiele kontuzji, w tym wiele w ważnych momentach meczów.
W 2003 roku otrzymał OBE, a w 2005 roku został namalowany przez królewskiego artystę Christiana Furra.[]
Ostatni Wimbledon Henmana okazał się rozczarowaniem. Uległ w drugiej rundzie Hiszpanowi Feliciano Lópezowi. Wkrótce potem ogłosił przejście na emeryturę. 23 sierpnia 2007 roku odbył konferencję prasową, na której oficjalnie to ogłosił.
Tim Henman na Wimbledonie w 2005 roku
Przeszukaj encyklopedię