David Ricardo (18 kwietnia 1772 - 11 września 1823) był brytyjskim ekonomistą politycznym. Razem z Thomasem Malthusem, Adamem Smithem i Johnem Stuartem Millem był jednym z głównych myślicieli ekonomii klasycznej. Dziś znany jest przede wszystkim z teorii przewagi komparatywnej. Teoria ta sugeruje, że naród powinien koncentrować swoje zasoby tylko w branżach, w których jest najbardziej konkurencyjny w skali międzynarodowej i prowadzić handel z innymi krajami, aby uzyskać produkty nie produkowane w kraju. Ricardo promował ideę skrajnej specjalizacji przemysłu przez narody, do tego stopnia, że zlikwidowałby konkurencyjne i skądinąd zyskowne gałęzie przemysłu na skalę międzynarodową. W tym myśleniu Ricardo założył istnienie krajowej polityki przemysłowej mającej na celu promowanie niektórych gałęzi przemysłu ze szkodą dla innych. Dla Ricardo była to pewna forma centralnego planowania ekonomicznego.
Rikardyjski model przewagi komparatywnej został zakwestionowany m.in. przez Joan Robinson i Piero Sraffa. Niemniej jednak pozostaje on kamieniem węgielnym argumentu na rzecz międzynarodowego wolnego handlu jako sposobu na zwiększenie dobrobytu gospodarczego. Teoria przewagi komparatywnej była prekursorem dążenia do globalizacji poprzez wzrost handlu międzynarodowego, motywem przewodnim w polityce gospodarczej promowanym obecnie przez OECD i Światową Organizację Handlu.